ولادت حضرت اباالفضل العباس (ع) 1403 - حسین طاهری

بال ملائک بال و پرته/سایه‌ی حسین روی سرته/از صبح تا شب، خنده به لب /رقیّه خانوم دور و برته/ماه می‌کشه آه میگه چه صورتی ماشاءالله/نور با شوق و شورمیگه لا قوة الّا بالله/باخوشون دنیا یدی/قامت رعنا یدی/یار مزنبر نفسی/عمری مسیحا یدی/صاحب اللّوا یا اباالفضل العبّاس/شور کربلا یا اباالفضل العبّاس/ساقی همه لب تشنه‌ها یا اباالفضل العبّاس/یا اباالفضل العبّاس/دل دخیل پر علمت/من و خواهشم تو و کرمت/والله قسم، بالله قسم/نجف رو دیدم توی حرمت/یار بیا ببین حسینو چه یاری داره/مشک میگه با اشک صاحب من این علمداره/باخوشون دنیا یدی/قامت رعنا یدی/یار مزنبر نفسی/عمری مسیحا یدی/ماه عالمین یا اباالفضل العبّاس/نور نیرین یا اباالفضل العبّاس/عشق عاشقای امام حسین یا اباالفضل العبّاس/یا اباالفضل العبّاس

سلام حضرتِ دریا، سلام یا عباس /سلامِ ما به تو ای بامَرام، یا عباس /نگاه مَرحَمَتَت مِهر می‌کند نازل /سلامَ ام‌بنین بر تو یا ابوفاضل

ام‌البنین یادت داد/که تو به معرفت و ادب زبونزد باشی/ام‌البنین یادت داد/میون امام حسینیا سرآمد باشی/علم تو فرق داره/حتی بوی حرم امام حسین/با حرم تو فرق داره/دیدم از تعصب ارمنیا که/قسم تو فرق داره/قسم تو فرق داره/نفسی به فِداکَ، ساقی العطاشا/الحق و الانصاف حرمت داره تماشا/کاخ علویه، دربار ابالفضل/ایوون طلاییت عظمت داره ابالفضل/جان یا ابالفضل/ابالحسن یادت داد/به ذخیره ی امام حسین ملقب باشیابالحسن یادت داد/که تا آخرین نفس کفیل زینب باشی/غضب تو فرق داره/با تموم شهدای کربلایی نسب تو فرق داره/قمر عشیره ی بنی هاشم/لقب تو فرق داره، نسب تو فرق داره/روزی نمی‌گیرم از دست غریبه/اینکه تو مریض شفا می‌دی کجاش عجیبه/این داره تعجب از کسی که مَرده/مُرده حرمش بیاد و زنده بر نگرده/جان یا ابالفضل

ای حرم اباالفضل ذکر مادرم ابالفضل/من که بی معرفت اما خیلیه کرم ابالفضل/ سرم ابالفضل با جنب ابالفضل/کسی نشنیده تو دنیا منم ابالفضل/ خدا میدونه تو زندیگم فقط کسی که/قید دنیا رو براش میزنم ابالفضل/ ای صنما ای خدای همه با جنبا/اون که میمیره برای تو منما/کفیل عقیله اباالفضل/اصیل اصیله اباالفضل/بزرگ قبیله حسین/عموی قبیله اباالفضل/اباالفضل قمر سیما ابالفضل/بلند بالا اباالفضل/یل ام البنین و بن الزهرا اباالفضل

ازل نوشت خدا تا ابد علی باشد /و در تلاطم دل جزر و مد علی باشد /میان هول قیامت، قیامتی باشد /اگر به روی لبانت مدد علی باشد/به ذوالفقار تراشیده‌اند با زر سرخ/خداست یا صمد و یا اسد علی باشد /همه فرار که کردند در اُحُد دیدند /که گرد حضرت احمد، احد علی باشد /هزار شکر که آمد علیِ اُمِّ‌بنین/که تا نشان بدهد مستند علی باشد/نوشت بعد علی دست کبریا عباس/که السّلامُ عَلَیکَ الامیر یا عباس /دویده است زمین از چه، از مدار خودش/زمان چه دیده که جامانده از قطار خودش/زمان مگر به عقب رفته است گویا که/دوباره کعبه ترک خورده در حصار خودش/به پشت حجره‌ی امُّ‌البنین به شوق و شکوه/نشسته حضرت مولا به انتظار خودش/قدم گذاشته ماهی به دامنِ خورشید/قدم گذاشته ماهی به جلوه‌زارِ خودش/شده‌است چشم علی مست جلوه‌های علی/شده‌است چشم خدا محو شاهکار خودش/رسیده‌است عَلَم را بگیرد از حیدر /که ذوالفقار شود گرم کارزارِ خودش/جمال جمعِ بنی‌هاشم و جلال حسین/سلام حضرت دارُالشفای آلِ حسین /به بام کعبه برو ای خطیب سرورها/که بعد از آن به تو در سجده‌اند منبرها/منافق این طرف است و یهود آن طرفت/بگو علی علی و از حُنین و خیبرها/نفس بلند نمی‌گردد از کسی والله/که بشنوند صدای تو را مگر کرها/برآر بیرق خود را رشیدِ آل الله/درار با نفس خود، دمارِ کافرها/کفیل بیت حسین، این چه خادمی‌ست تو را/که خدمت تو کمر بسته‌اند قنبرها/زمان رزم و رجزها، حسین مست تو بود/چه کیف می‌کرد آن تیغ که به دست تو بود/سپاه از عَلَمَت بی‌اراده می‌پاشید/چه سخت آمده بود و چه ساده می‌پاشید/مقابل تو سپاهی از آهن و پولاد/مقابل تو زِ لشکر بُرادِه می‌پاشید/همین که تیغ تو چرخی به دور سر می‌زد/سواره، سرزده می‌شد، پیاده می‌پاشید/نگاه نافذ مولا، تویی و می‌دیدند/که کوه پیش علی ایستاده می‌پاشید/چه مست، مِیسره خود را به مِیمنه می‌زد/مگر که ساقی مِیخانه، باده می‌پاشید/دودَم زدی، چقدر مست یک‌دم افتاند/تِلوتِلو همه خوردند و با هم افتادند/

دو چشم ناز تو خوش می‌کشند ناز از هم/نمی‌کنند دو بد مست، احتراز از هم/شدی به خواب و به هم ریخت خِیل مژگانت/گشای چشم و جدا کن سپاه ناز از هم/میان ابرو و چشم تو، فرق نتوان داد/بلا و فتنه ندارند امتیاز از هم/کس از زبان تو با ما سخن نمی‌گوید/چه نکته‌ایست که پوشند اهل راز از هم/تو در نماز جماعت مَرو که می‌ترسم/کُشی امام و بپاشی صف نماز از هم/قسم به پینه‌ی پیشانی‌ات عزیزِ خدا/نشسته‌ایم به مهمانی‌ات عزیزِ خدا/خمی که اَبروی شوخ تو در کمان انداخت/به قصد جانِ منِ زارِ ناتوان انداخت/منی که خم نشدم پیش کس، چو نام تو رفت/دلم رُبود و سرم را به آستان انداخت/مقرّب تو که شد جبرئیل بالش سوخت/حرم فرشته‌ی ما را از آسمان انداخت/دعا نکرده کنارت حوائجم دادند/حرم دعای مرا اوج آسمان انداخت/دعای مادرم و سفره‌ی اباالفضلش/گرفت روی لب من، حسین‌جان انداخت/حدیث غیرتِ باب الحوائجی شما/طمع به جان کریمانِ این جهان انداخت/دلت هلاک حسین و دلت مریض حسن/جواب‌کرده زیاد است، ای عزیز حسن/کشید نقش تو نقّاش و اشتباه کشید/به جای آن‌که کشد آفتاب، ماه کشید/تو را کریم و بزرگ و تو را امید همه/مرا گدای شما و مرا نگاه کشید/به روی سینه، دو دستت کشید، مرد ادب/برای خاطر زینب، دو تکیه‌گاه کشید/تو را عموی رشید و تو را خیال جمع/برای دختر معصومِ بی‌پناه کشید/تو را کشید که بر مَشک، خم شدی تشنه/برای گریه‌ی نوزاد خیمه‌گاه کشید/قلم شکست همین‌که قلم شدی عبّاس/رشید رفتی و حالا چه کم شدی عبّاس

باز شامِ غم سحر آورده /باز قاصدک خبر آورده /هر کی شنیده میگه به‌به/اُمُّ‌البنین پسر آورده /چه مبارک سحری /چه گوهر در گوهری/چه پدر، چه پسری/توی آغوش علی، اباالفضلو ببین /چه قمر در قمری/قبله‌ی آفاقه/ذکرِ لبِ عشّاقه /ادبو مصداقه /بازار عشقش داغه/از پَرِ قنداقه‌اش به دور زینب گشته/هر چی داره اباالفضل از پَرِ قنداقه /آقا یا اباالفضل مولا یا اباالفضل.../بی‌مثل و بی‌نظیر آورده/اُمُّ‌البنین امیر آورده /بعد از بِنتِ اسد این خانم/شیر آفرینه، شیر آورده/چه مبارک سحری /چه مَهِ جلوه‌گری/به عجب شیرِ نری/تنِ اِبنِ اَشترو لرزونده با نگاش/چه یَلِ باجگری/سیّد و سالاره /سخنورِ قهاره/حیدرو تکرارهاباالفضلِ کرّاره /کاشف الکربِ شاهه/خیلی خیلی ماهه/الحق رقیه خانم چه عمویی داره/آقا یا اباالفضل مولا یا اباالفضل...

دارد زِ دوردست سپهدار می‌رسد/دلدار می‌رسد/او یک نفر ولی با او علی، حمزه و عمّار می‌رسد/گویا دوباره جعفرِ طیّار می‌رسد/نیزه به دست در دلِ پیکار می‌رسد/سقّای عشق، سیّد و سالار می‌رسد /سردارِ سرسپرده‌ی میدانِ کربلا/میر و وزیرِ حضرتِ سلطانِ کربلا/وقتِ رجز شده، دارد به گوشمان/صدای خوشِ یار می‌رسد /مِی گیر و نوش کن /مستانه گوش کن/ذکر اَنَا ابنُ حیدرِ کرّار می‌رسد/هشدار می‌رسد /وقتِ نزولِ قدرتِ پروردگار شد/حالا زمانِ معرکه‌ی ذوالفقار شد /این بد مصیبتی‌ست که کوفه دچار شد/کاری نکرد او، چندیدن نگاه کرد /یک لشکری قدم به قدم تار و مار کرد/دشمن که ناگزیر بی‌اختیار شد /گفت ای بزرگوار: /از خشمِ این نگاه من زخم بدتر از ضربت گرفته‌ام/از خون وضو برای نماز وحشت گرفته‌ام/در پیش چشمتان لکنت گرفته‌ام /من که با باشم و در در در این میان /قد قد علَم علَم کنم ای ای پهلوان/از تَر ترستان من رزم خویش نیز فراموش کرده‌ام/اصلاً که غلط غلط کردم که من من /حرف یزید را، را گوش گوش کرده‌ام/حا حالا به من آقا امان بده/من مُرده‌ام، به مُرده‌ی بیچاره جان بده/های الفرار قاتلِ کفار می‌رسد/فریاد و وِلوِله، لعنت به حرمله/دستش بریده باد که گفته‌ست /به گهوار می‌رسد/غوغای خیبر هم به تکرار می رسد /دارد همان روز اسف بار می رسد/سردار می رسد دلدار می رسد /یعنی علم به دوش علمدار می رسد/یا اباالفضل...

پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین/زلزله اومده عباس پا زده روی زمین/هیبتش ام‌البنینی، صولتش حیدریه/خیلی حساسه به زهرا خُب پسر مادریه/ابا القَربه کَبش الکتیبه/ابالفضله عشقش عجیبه/شفا میده دردو طبیبه/حبیبی که نعم الحبیبه/کفیل ابالفضل، بی‌بدیل ابالفضل/حیرت کرده از تو جبرئیل ابالفضل/با مرام ابالفضل، خوش کلام ابالفضل/اهل کربلا بهت میگن: امام ابالفضل/یا ابالفضل یا سیدی...

شمع رخ حیدر را پروانه شدم/آباد نخواهم شد ویرانه شدم/من قبل نجف رفتن عاقل بودم/ایوان طلا دیدم و دیوانه شدم/علی علی...

نماز بی ولای او عبادتیست بی وضو/به منکر علی بگو نماز خود رها کند

نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب /تَجِدهُ عَوناً لَکَ فِی النَوّائِب/کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی /بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ /بِنُبُوَّتِکَ یا مُحَمَّدَ /بِوَلایَتِکَ /یا علیُّ یا علیُّ یا علیُّ یا علی.../علی مولا علی مولا علی مولا مولا علی مولا...