ولادت حضرت اباالفضل العباس (ع) 1403 - محمدرضا طاهری

ای آخرین امید در باغ آرزو/دارد شفاعت از دست تو ابرو/دل در هوای تو غرق صفای تو/باشد همیشه دل زیر لوای تو/در پای عشق تو گشته دلم اسیر/بی دست کربلا دست مرا بگیر/بی دست کربلا دست مرا بگیر/ای پهلوان عشق، خصم امیّه ای/باب الحوائج و عشق رقیّه ای/مادر نزاده چون تو سرور و دلیر/بی دست کربلا دست مرا بگیر/بی دست کربلا دست مرا بگیر/یا اباالفضل

به خدا دنیا رو نمی‌خوام/بی ابالفضل/جنت الاعلی رو نمی‌خوام/بی ابالفضل/کسی همتاشو ندیده/نه ندیده، نه شنیده/چون خدا تنها تو عالم/یه ابالفضل آفریده/به خدا دنیا رو نمی‌خوام/بی ابالفضل

ظرف خالی دوباره پُر شده است /آسمان از ستاره پُر شده است/هر دو چشم ستاره‌بارانم /از شعف، از نظاره پُر شده است/همه‌ی شهر گوششان امشب/از اذان مناره پُر شده است/برگ برگِ تمامِ دفترم از /از غزل و چارپاره پُر شده است/یادت افتادم که این گونه /شعرم از استعاره پُر شده است/نوبت شعرخوانیِ من شد /سالنِ جشنواره پُر شده است/من به نامت شروع خواهم کرد/به مقامت خضوع خواهم کرد /آسمان زیر دستِ دستانت/ماه و خورشید هر دو مهمانت/نه فقط شیعه، ارمنی هم شد /شامل سفره‌های احسانت /هر کسی می‌خورد گره کارش به تو رو می‌زند، به قربانت /در امان نیست دشمنت هرگز/از رجزهای تیغِ بُرّانت/عجبی نیست از دلاوری‌ات/همه‌ی دشت گشته حیرانت /به مصاف تو هر که می‌آید/می‌زند جا زِ ترس پیکارت/پدرِ مَشک، صاحب دریا /السّلامُ عَلَیکَ یا سقّا/حس خوب پریدنِ پَرها/آسمانِ همه کبوترها /اوج فهمیدن من و مایی/ای تو بالاتر از فراترها/سرو بالابلندِ طوبایی /باعث رویش صنوبرها/حاجتِ پشتِ هر درِ بسته/ای کلید تمامی درها /گِرهِ کورِ مادرم با توست/ای مجیبِ تمامِ مضطرها /بانیِ سفره‌های نان و پنیر /آشِ نذریِ دستِ مادرها /از تبارِ دلاورانِ عرب/از نژادِ امیرِ خیبرها /پسر ذوالفقارِ صفین و /پدرِ رزم‌ِ مالک اشترها/تیغ تو تا نیامده بخشید /خاتمه بر تمامی شرها/معنی لافتایی یا عباس /دومین مرتضایی یا عباس/آنقدر شأن حضرتت بالاست /مادح تو امامِ عاشوراست/نَفَسی هم‌قدم شدن با تو/آرزوی اهالیِ بالاست/رسمِ مردانگی تو مَثَل است/ادبت هم زبانزد دنیاست/مَشک خالی تو جواب همه است/لب خشک تو حسرت دریاست/اذن میدان نداشتی ورنه/هنر تو حماسه در هیجاست/آه از آن زمان تلخی که/دید ارباب دور تو بَلواست/بین یک مشت کوفی بی‌رحم/سر سردار لشگرش دعواست/خوش به حالت که لحظه‌ی آخر/سر تو روی دامن زهراست/آن که می‌خواستی برت آمد/فاطمه جای مادرت آمد

منم شیرِ اُمُّ‌البنین /منم یار و سرباز دین /منم یاورِ دختر امیرالمؤمنین /منم بی‌قرارِ حسین/منم پای کارِ حسین /منم چهره‌ی ماندگار در کنار حسین/من اباالفضل یَلِ حیدرِ کرّار /منم الگوی مردانگی و جرئت و ایثار/سپهدار، وفادار، جهانگیر، جهاندار/همیشه نفر اولِ هر صحنه‌ی دشوار/منم قاتلِ کفّار/عدو گفت تو در معرکه‌ای /یا که علی رفته به پیکار؟/به والله که عباس شدن را تو سزاوار/من هستم همه‌جا یارِ حسین /و همه‌جا دیده‌یِ بیدار /همین است، همین است، همین است/همین مکتبِ عباسِ علمدار /من ابوفاضلم، زاده‌ی اُمُّ‌البنینم/عشقِ شاهِ ولایت، امیرالمؤمنینم /دست من از تن، اگر جدا شد /زنده و جاوید، دین خدا شد /اَنا ابوفاضل، شِبلِ حیدر.../****سلام یَابنَ خَیرُ البَشَر /سلام باجَنَم، باجگر /سلام اسد ابنِ اسد، قمر ابن قمر/سلام عشق بی‌انتها/سلام باصفا، باوفا /سلام شیرِ شورآفرین، حیدرِ کربلا /تو به جان‌ها نفسی /خون به رگی، نبضِ زمانی /خدا را تو نشانی، زبان را تو بیانی/به دل‌ها ضربانی، به جان‌ها هیجانی /به هر خسته‌ی پَر بسته توانی /به هر نامه‌ی اعمال گنهکار /تویی که به‌خدا خطّ امانی/تو هر کس که فراری‌ست سوی خود بکشانی /تو ما را زِ همه غصّه و غم‌ها برهانی /تو با شور تکان دادنِ پرچم غبار از دل زائر بتکانی/همین است، همین است، همین است/همین مکتبِ عباسِ علمدار /من ابوفاضلم، ساقیِ کربُبلایم/می‌رسد از کنار فرات شور صدایم/من پای مولا جان می‌سپارم /از دشمن دین ترسی ندارم /اَنا ابوفاضل، شِبلِ حیدر...

چه شهد و عسلی، چه شِکر در شِکری!/چه دُرّ و گوهری، چه قمر در قَمری!/چه فرخنده شبی، چه مبارک سحری!/می‌خنده خدا، به شادیِ شاه لافَتی/که اومده، ماه کربلا/فرشته‌ها، می‌گن یک‌صدا:/به این قد و بالا، مرحبا/شیر سرخِ عربستان و وزیر شَهِ خوبان/پسرِ مظهر یزدانه، جانِ جانِ جانِ جانانه/صاحب بیرق و سِیف و عَلم و ماه بنی‌هاشم /علمدارِ حسین‌جانه، جانِ جانِ جانِ جانانه/اباالفضل ای جانم.../

ارتش حسین به خط، یَلِ اصحاب اومد/یک قدم عقب‌تر از، خودِ ارباب اومد/دلبرِ دلبرا اباالفضل/بزرگِ نوکرا اباالفضل/چه اصیله نَسَبِش، چه قشنگه لقبش/علویه غضبش، حسنیه ادبش /یا حسینه رو لبش/علَم‌کِش‌ها سینه سپر کردن/رجزها رو حماسی‌تر کردن/میوندارای کربلا امشب/اهلِ حرم رو باخبر کردن/ای اهلِ حرم میر و علمدار خوش آمد/علمدار خوش آمد، علمدار خوش آمد /سقّای حسین سیّد و سالار خوش آمد /علمدار خوش آمد، علمدار خوش آمد