ولادت امام حسین (ع) 1403 - محمدرضا طاهری

یا نعمَ الرفیق من/مصباحُ الطریق من/ای ذکر عقیق من، حسین/امام حسین، با مرام حسین/از راه دور به محضرت سلام، حسین/ ای دل بگیر دامن سلطان عالمین/یعنی حسین ابن علی شاه نشأتین/از فطرس مَلک به همه پَر شکسته‌ها/حیّ علی کرامتِ گهواره‌ی حسین/حسین، حسین.../****از گهواره تا لحد/اربابِ دلم مدد/معشوق الیَ‌الاَبد، حسین/کرم، حسین، محترم، حسین/عشق خلاصه شده در حرم، حسین/ای با غریبه‌های جهان آشنا، حسین/ای عهده‌دار مردم بی‌دست و پا، حسین/با یک نفَس تمام جهنّم شود بهشت/گویند اگر جهنّمیان یک‌صدا حسین/حسین، حسین.../****عشق خونوادگی/لذّت داره زندگی /تا اون لحظه که بگی، حسین/امیر، حسین، بی‌نظیر، حسین/جونِ منو کربُبلا بگیر، حسین/اسمی که بر تمامی اَسما مُقدّم است/اسم حسین اشرف اولاد آدم است/صد مُرده زنده می‌شود از ذکر یا حسین/اربابِ ما معلّم عیسیَ بنِ مریم است/حسین، حسین...

زیبا‌ترین ستاره‌ی خلقت رسیده است/سجده کنید روح عبادت رسیده است/نورِ خدا، چراغ هدایت رسیده است /باید قیام کرد، قیامت رسیده است/ امشب که مست می‌شوم از بوی کربلا /فطرس ببَر سلام مرا سوی کربلا/تاج سر ملائکه‌ی آسمان، حسین/تنها دلیل خلق زمین و زمان، حسین/ذکر زمانِ سختیِ پیغمبران، حسین/زهرا سپرده است بگوییم، جان حسین/گفتم حسین و ولوله افتاد در جهان/گفتم حسین و فاطمه با خنده گفت: جان/در مشکلات پشت و پناهم حسین شد /بیراهه رفته بودم و راهم حسین شد /تنها دلیل گریه و آهم حسین شد /زهرا اجازه داد که شاهم حسین شد/فهمیده‌ایم طبق روایات معتبر/از کشتیِ حسین نباشد بزرگ‌تر/از کودکی حسین، مسیحای زینب است /یعنی تمام لذّت دنیای زینب است/غیر از حسین کیست که همتای زینب است/کنج دل حسین فقط جای زینب است/زینب همان که سِیطره دارد به عالمین/زینب نگو بگو همه‌ی هستیِ حسین/ما تشنه‌ایم، تشنه‌ی بارانِ کربلا/ ما سائلیم، سائل سلطانِ کربلا/دل بُرده از ملائکه ایوانِ کربلا/دستِ تمام عالم و دامانِ کربلا/بی‌صبحِ کربلا شبِ عالم سحر نداشت /دنیا چه داشت کربُبلا را اگر نداشت/افلاک زیر سایه‌ی گنبد طلای او /جبریل معتکب شده‌ی کربلای او/دنیا و هرچه هست در آن، خاک پای او/اصلا بهشت گوشه‌ی صحن و سرای او/عشقِ حسین در دل زهرا چه عالم است/دنیای بی‌حسین شبیه جهنّم است/از اشک روضه چشم مگر سیر می‌شود /بی‌کربلا زمانه زمین‌گیر می‌شود /خوشبخت آن‌که پای عَلم پیر می‌شود/عالم به آب علقمه تطهیر می‌شود /امشب بساط گریه برایت فراهم است /باز این چه شورش است که در خلق عالم است/

عیده و ما عین گل بهاریم/شکر خدا امام حسینو داریم/مثل عزای دهه‌ی مُحرّم/اعیادم سنگ تموم می‌ذاریم/ما مسلمونِ اباعبدالله/غزل‌خونِ اباعبدالله/سر سفره‌ی عالم هستیم/پِی نون اباعبدالله/ خدا یه کربلا قسمت کن/تورو جون اباعبدالله/عجب اسم قشنگی داره /آی به قربون اباعبدالله/ایّامکم سعیده، امام حسین رسیده.../****زمین درگیر تکرار و زمینی‌ها گرفتارو/به فکر کار و بارو نان درآوردن چه دشوارو /شبا هنگام، مَرد از دردِ سختی‌هاش بیدارو/یکی درگیر تیمارو، یکی در خانه بیمارو /یکی در فکر بازارو، یکی غرق است در افکار بسیارو/خلاصه که همه از غصّه سرشارو/همه چشم انتظارو، بی‌قرارو/کاش باشد یک نفر یارو/خبر آمد.../خبر در صدر اخبارو، همه اکنون خبردارو /رسید آن که شده بر دردها غالب/حسین‌ ابن علی‌ ابن ابی‌طالب.../حسینِ لحظه‌های دل‌پریشانی/حسینِ روزهای سخت و بحرانی /حسینِ کارگرهای شب سرد زمستانی /حسینِ مردم زحمتکش تهرانی و کرد و عرب /ترک و بلوچ و فارس، گیلانی، خراسانی، لرستانی/حسینِ لقمه‌های پاک باباهای ایرانی/حسینِ لای‌لایِ مادران در موقع گهواره جنبانی /حسینِ شعرهای جودی و عمّانِ سامانی/حسینِ سوز و آه سازگار و لحن انسانی/حسینِ آن جوان پاک و باتقوای کرمانی/که آخر می‌شود قاسم سلیمانی /حسینِ گریه در شب‌های ظلمانی /حسینِ سجده‌های ناب طولانی /حسینِ اشک پنهانی/ حسینِ رزم طوفانی/حسینِ رمز موشک‌های تهرانی /حسینی که به وقتش خاک خواهد کرد /صهیون را به آسانی/حسینی که دو عالم را شده صاحب /حسین‌ ابن علی‌ ابن ابی‌طالب.../****آسمون امشب شده ریسه‌ بندون /بهار اومد میون این زمستون/سخت نگیر دنیارو واسه این که /زندگی با حسین میشه آسون/یا حسین علّت هر شیدایی /همه قطره و تو دریایی /همه مردم دنیا یک روز /می‌فهمن که چقدر آقایی/حرم درمون دردامونه/چه بهتر از این رویایی/به کنج اطهرت می‌شینم /بَه چه قاب عکس زیبایی!/ ایّامکم سعیده، امام حسین رسیده...

حسین مولا