ولادت امام علی (ع) 1403 - سید مهدی حسینی

صاحب و ساقی کوثر حیدر حیدر حیدر/مولای زهرای اطهر حیدر حیدر حیدر/حضرت فاتح خیبر حیدر حیدر حیدر/محبوب شخص شخیص پیمبر حیدر/مرشد و مولا و سرور و رهبر حیدر/ماه دلارا علی علی مولا/عالی اعلا علی علی مولا/قبله ی دلها علی علی مولا/فاتح دنیا علی علی مولا/الحمدلله من هستم شیعه/شیعه ی علی ولی الله/****ای امیر و شه والا مولا مولا مولا/سرور عالم بالا مولا مولا مولا/مالک عرش معلی مولا مولا مولا/سیدالاوصیا و اُذُنُ الله مولا/برتر از عالم و آدمی والله مولا/نورٌ علی نور علی علی مولا/مقصد و منظور علی علی مولا/از دل پرشور علی علی مولا/یه سلام از دور علی علی مولا/الحمدلله من هستم شیعه/شیعه ی علی ولی الله/****حضرت جان و جهانم جانم جانم جانم/علت هر ضربانم جانم جانم جانم/یا علی وِرد زبانم جانم جانم جانم/مدح تو گفتنِ اوج بیانم جانم/اشهده اسمته روح اذانم جانم/چشم و چراغی علی علی مولا/نور آفاقی علی علی مولا/و انت باقی علی علی مولا/ایهاالساقی علی علی مولا/الحمدلله من هستم شیعه/شیعه ی علی ولی الله/

المنة لله که در میکده باز است/برخیز که نوشیدن این باده مجاز است/می نام علی که بی وضو حرام است/جام علی میِ علی الدوام است/باده بده ایامم به کام است/عاشقانه جان جانان میرسند/خاک پای شاه مردان میرسند/یا علی و یاهو گویان میرسند/اندک اندک جمع مستان میرسند/علی علی مولانا علی/****عشق علی و آل علی عین نماز است/کوته نتوان خواند که این قصه دراز است/ای شاه نجف سِر طواف کعبه/راه نجف جاده ی صاف کعبه/آمدی از سمت شکاف کعبه/در هوایت بی قرارم روز و شب/سر ز کویت برندارم روز و شب/زآن شبی که وعده کردی روز بعد/روز و شب را میشمارم روز و شب/علی علی مولانا علی/هر طایفه با قومی خویشی و نسب دارد/من با غم عشق تو خویشی و نسب دارم/یا علی یا علی

لب چاک چاکم امشب هوس شراب دارد/چه کنم چه گفت ساقی همه جا حساب دارد/منو برکه‌ای که در خود رخ آفتاب دارد/ببرد امشبم از اینجا به نجف ثواب دارد/نجف است و شاه مردان/به حرم، علی، علی جان /منو روبه‌روی ایوان/همه دم علی، علی جان/ به خدا که دیده حق را، به جمال لنترانی /نظری که دیده اورا، به شکوه آسمانی /به کنار رکن کعبه، به تجلی یمانی /شده‌ام اویس و گفتم به زبان بی زبانی/علی از پیمبران هم بَری از قیاس باشد /و سزد فقط به زهرا که علی شناس باشد/ نرسد به حد فهمش، به کجا توانمش خواند /نه، خدا توانمش خواند، نه جدا توانمش خواند /همه جاست جلوه‌اش پس، همه جا توانمش خواند/علی آنقدر بزرگ است که خدا توانمش خواند/ز شکاف کعبه امد، برود به دوش احمد /که کجاست جای پایش، سر شانه‌ی محمد/تو که آمدی خدا گفت، که جهان کجا، کجا تو /تو هزار انتخابم که، که فقط تو، یا تو، یاتو /بخدا، رسیده است هرکس، که رسیده است تا تو /که حرام زاده بی تو، که حلال زاده با تو/ همه‌ی وجود زهرا به نگاه تو همه اوست /به خدا علی‌ست زهرا، به خدا که فاطمه اوست/

دم گرم لای تیغت، سر کافران به پیچد/به مدار ذوالفقارت همه‌ی جهان بپیچد /پی وصف توست الکن، به خودش زمان بپیچد /رسد آن زمان که نامت همه با اذان بپیچد/که تمام اهل عالم، فقط این صفیر باشد /که فقط علی امام‌است و علی امیر باشد/به فدای بازویت که در قلعه را ز جا کند/نه فقط که درب خیبر، که تمام قلعه را کند /دم جبرئیل آمد، که علی‌ست مرحبا کند /پس از آن تمام شکل را هم، دم تیغ لافتی کند/به تبسم‌است احمد، به دعاست یا احد را /که خدا از او نگیرد، دم یا علی مدد را/زده‌ای به قلب لشکر، همه مات تار و مارت/عرق زمین در آمد به غبار کار زارت/همه‌ی سپاه پیچیده شده به ذوالفقارت/شده هر یکی دوتا و شده هر دوتا چهارت/دو سه تا نموده‌ای تو به دو ضربه عَبدُ وُدّ را /و خدا، به ما نگیرد دم یا علی مدد را/نفست همه نجات و، قدمت پل صراط و /نظری به تو، صلات و، نظر تو نور ذات و /همه نفس کائنات و، همه جان ممکنات و /حرم علی حیات و، نجف علی نبات و/ به جز از علی، علی جان، به وجود جزر و مد نیست/چه کُنَد کسی که ذکرش، نفسش، علی مدد نیستهمه عمر بر ندارم، سر از این خمار مستی/که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی /چه کُنَد بهشت بی‌تو، که دلش به زلف بستی/به زمین قدم نهادی، دل آسمان شکستی/دل ما که هست، از چه غم خود به چاه گفتی /چه شده غریبی‌ات را همه شهر به اه گفتی/ دل شب بزن غریبه، دل خانه‌ی گدا را/به جزامیان غذا ده، و فقیر و بی نوا را/بنشین و بشنو اقا، دل سیر ناسزا را /بنشان به پشت خود، در دل کوچه بچه هارا /درِ درک حضرت‌ات را ز چه بستی ای علی جان /تو که بوده ای علی جان، تو که هستی ای علی جان