وفات حضرت ام البنین (س) 1403 - مهدی اکبری

دعای بین طلوعین مستجاب شود/اگر زمان مناجات گریه باب شود/عروج اهل سحر را دو قطره هم کافی‌ست/چرا که دیده‎‌ی تر، بال و پر حساب شود/دلیل تزکیه‌‎ی نفس حُسن تاثیر است/که گر به سنگ بگویی ببار آب شود/چقدر سوخت دلت از گناهکاری من/چقدر سوخت دل تو دلم کباب شود/تو را به حضرت زهرا بیا درستم کن/بیا اجازه مده نوکرت خراب شود/به برده‎‌های سر این گذر نگاهی کن/یکی شبیه به من شاید انتخاب شود/چقدر ندبه بخوانیم و أینَ أینَ کنیم/چقدر پرسش عشاق بی ‎جواب شود/سوار مرکب امید می‎‌رسی از راه/به شرط آن که دل شیعه پا رکاب شود/تو را قسم به علمدار کربلا برگرد/بیا که روضه به اذن تو فتح باب شود/بنا نبود که آبی به خیمه‌ها نبرد/بنا نبود که سقا ز غصه آب شود/قرار بود به شش ماهه دست کم برسد/بنا نبود که شرمنده‌ی رباب شود/پس از پسر به خدا هم دهیم اگر همه عمر/برای ام بنین آب‌ها سراب شود/****پیرزن آمده هنگام خزانش چه کند؟/این همه داغ ربوده‌ست توانش چه کند؟/خبر آمد که پسرهای تو را نیزه زدند/رفت از دست خدایا ضربانش چه کند؟/هرچه گفتند چه آمد سرشان گفت: حسین/گفت: بی‌سایه‌ی آن سرو روانش چه کند؟/تا که گفتند عصای تو هم افتاد زمین/خم شد و ماند که با قد کمانش چه کند؟/پبش طفلان حرم پیش رباب و زینب/غم شرمندگی افتاده به جانش چه کند؟/روضه‌ها را همه خواندند و فقط داد کشید/اشک آبش شد و غم تکه‌ی نانش چه کند؟/بعد از آن هیچ زمان پیش تنوری ننشست/جگرش سوخته و سوخته جانش چه کند؟/گفت زینب دو سه خط روضه و افتاد زمین/ماند با خاطره‌ی چند جوانش چه کند؟/خواهری که به برش پنج برادر را داشت/پنج سرنیزه نشین برده امانش چه کند؟/همسفر بودن با شمر برایش کم نیست/آه با حرمله و زخم زبانش چه کند؟/این سر از چند جهت وا شده آهسته بران/وای اگر نیزه دهد باز تکانش چه کند؟/می‌رود شام پر از سنگ و غم و زخم ولی/مانده با جمعیت چشم چرانش چه کند؟/نفس آخر و چشمش به در و بی‌پسر است/پیرزن مانده که بی‌فاتحه خوانش چه کند؟

نوکری تاجِ رو سر منه/این دو خط جمله، باور منه/بی گمان بعدِ مادر حسین/مادر عباس، مادر منه/به زودیِ زود، میاد خبراش/حرم می‌سازیم ما براش/میشه تمومِ درای بقیع/به اسمِ همه‌ی پسراش/ضریح و حرم، کنارش علم/چه زیبا بشه صحن و سراش/لحظه‌ای که میرسه منجی کلِّ عالمین/موج زائرای تو بقیع میان با شور و شِین/جلوه میکنه دوباره صحن بین الحرمین/حرمِ مادر عباس و مادر حسین/ای مادر ادب، اُم البنین مدد/*****/همدم و یارِ هر شب علی/دل میرفت از تو، با تب علی/بعد زهرا تو، تنها اونی که/مادری واسه، زینبِ علی/نبودی به جز، صدای علی/زبان خطبه‌های علی/تو تاریخِ که آوردی ثمر/چهار تا یَل برای علی/نماد وفا بصیر و شجاع/مدافعِ ولای علی/گفتی بچه‌هات همه با دل و جون فدا حسین/شیرشون دادی با ذکر یا حسن با یا حسین/لحظه‌ای اگه بخواد یاوری هر کجا حسین/میان از راه سه ستاره و یه ماه برا حسین/ای مادر ادب، اُم البنین مدد

مادر ادب ام البنین/بانوی عرب ام البنین /شدی با امیرالمومنین/حیدری نسب ام البنین/مجلس روضه‌ی تو حسن ختامه/فاطمیه/یعنی تو هیئتا داره ادامه/فاطمیه/اشکای تو شده واسه دوامه/فاطمیه/خودم رو هرجوری باشه باز توی روضه می‌رسونم/سر سفره‌ی تو زانو می‌زنم و روضه می‌خونم/الا مادر به قربون جمالت/رخ چون بدر و ابروی هلالت/شنیدم کام عطشان جان سپردی/گل ام البنین شیرم حلالت/ناموس خدا ام البنین /معنی وفا ام البنین /الگوی حجاب و عفای/اسوه‌ی حیا ام البنین /با اینکه نوکری و ارادتم نیست درخور تو/ولی می‌خوام که روزی بگیرم درخور تو/رگ و ریشم می‌رسه به ریشه‌های چادر تو/به یاد غم تو هر شب می‌باره اشک بی امونم/سر سفره‌ی تو زانو می‌زنم و روضه می‌خونم/همیشه گریه‌هایم را گرفتند/توان دست و پایم را گرفتند/کمانی‌تر شدم از زینب افسوس/سر پیری عصایم را گرفتند/ماه عالمین ام البنین /نور نیرین ام البنین /توی دستای عباس تو/پرچم حسین ام البنین /به یاد کربلا از همه‌ی دنیا دل بریدیم/روی خاک بقیع صورت چهار قبرو کشیدیم/از غم دستای بریده‌ی عباس چی کشیدیم/پای نوحه‌ی اباالفضل به خدا آروم نمی‌مونم/سر سفره‌ی تو زانو می‌زنم و روضه می‌خونم/شنیدم که دستانت را بریدند/شنیدم چشم نازت را دریدند/چو طفلان این سخن‌ها را شنیدند/همه از هم خجالت می‌کشیدند

از تموم دنیا من به دستای تو دخیلِ دل بستم /افتخارم اینه که همه عمرم رو عبدِ خونه‌ت هستم/ای صاحب فضل تو بخشش و بذل /زیباترین دَم، (جانم اباالفضل) /(ای همه هستم، دل به تو بستم)/همه عالم می‌دونه به تو وابسته‌م /از همه دنیا غیر تو خسته‌م /با تو باشم خالی نمی‌مونه دستم /یا سیدی، یا عباس .../کاش بتونم باشم من همه عمرم رو پای کارِ آقا /همه رویام اینه که بمیرم آخر تو شبِ تاسوعا /والا مَدارِج، ای ذکرِ رایج /روی لبم یا باب‌َالحَوائِج/ماهِ دنیایی، مردِ مردایی/هرکی و دیدم میگه خیلی آقایی/توی جنگیدن مثل مولا و /توی بذل و بخشش شبیه زهرایی/یا سیدی، یا عباس .../هرکجا حرفی از بهترین مادرها روی زمین بوده/همه می‌دونن که بعد اسم زهرا، اُم‌ُالبَنین بوده /الا نشینه، عشقم همینه/که رزق من با اُم‌ُالبَنینه/همسرِ مولا، ثانیِ زهرا /ریزه‌خوارِ سفره‌ت عَوالِمِ بالا/ذکر تو مَرهَم بر همه غم‌ها/مادری کن واسَم، ای مادرِ سقا /یا سیدی، یا عباس ...

درسته بعد این همه سال کاری واسه شما نکردم/اما رو فرش روضه‌ی تو بندگی خدا رو کردم/از شب اولی که دل رو دخیل پرچم تو بستم/صد دفعه عذرمو خریدی صد دفعه قولمو شکستم/تو روزگار بی پناهی پناه من علمداره/خدا علمدارو برای روح و دلم نگه داره/دنیامو عوض کرده علم این حسینیه/به خدا تا خدا رفتم با غم این حسینیه/به این پرچم، بدهکاریم /بدهکار، علمداریم/یه بار اگه طعنه شنیدم دو بار خودت هوامو داشتی/وقتی کسی صدامو نشنید صدا گریه‌هامو داشتی/از شب اولی که چشمم به عکس تمثال تو افتاد/مسیر زندگیم عوض شد خرابه‌ی دلم شد آباد/قشنگ ترین لحظه‌ی عمرم عشق منو علمداره/خدا علمدارو برای روح و دلم نگه داره/دنیامو عوض کردی تو رو خیلی دوستت دارم/واسه دیدارت هر هفته روی فرش علمدارم/به این پرچم، بدهکاریم/بدهکار، علمداریم