شب دوم فاطمیه دوم 1403 - عبدالرضا هلالی

ها علىٌّ بشر کیف بشر/ربه فیه تجلى و ظهر/مانده عالم همه در حیرت تو/که بشر می‌شود این گونه مگر/نداریم از تو کسی بالاتر /علی یا حیدر علی یاحیدر یاحیدر/به جای هر ذکر میگم رو منبر/فقط یا حیدر یاحیدر یاحیدر/می‌نشینن همه برخان علی سلطان علی/کفه‌ی عالمو سنگین می‌کنه ایمان علی/همه این حرفمو تایید می‌کنن خواهان علی/تا ابد هرچه خلیفه‌ست به قربان علی /علی اعلاء علی والا علی یامولا یامولا/علی یاحیدر علی یاحیدر/..علی آن شیر خدا شاه عرب/الفتی داشته با هردل شب/پادشاهی که به تاریکی شب/می‌برد مال یتیمان عرب/نداریم از تو کسی بالاتر علی یا حیدر../به جای هر ذکر میگم رو منبر/فقط یا حیدر یاحیدر یاحیدر/علم شا به ابد والا علی مولانا علی/توی میدون میکنه غوغا علی مولانا علی/می‌نویسم به روی عرش دلم بی شک ولی/یاامیرالمومنین الاعلی مولانا علی/چنان تیغ بران می‌خونم قراء/علی یاحیدر علی یاحیدر..

زنده ام من از نامش، حرز من شده نادش/دل من شده وقف مرتضی و اولادش/ابدی ترین باقی، قبله گاه عشاقی/مست یک پیالم کن، مِی بده به من ساقی/به خدا قسم، جنتم تویی آبروی عرش، عزتم تویی/خاک پای تو توتیا ترین، اصاً علت خلقتم تویی/به کمال علی، به جمال علی/هرچی نوکره میگرده دور آل علی/دل برای علی، جان فدای علی/بچه های ما فدای بچه های علی/یا علی مددی یا علی مددی/یا علی، علی، علی مددی/چه کمال اعلایی، چه شُعون والایی/نجفو دیدم گفتم، چه بهشت زیبایی/چه عزیز محبوبی، چه امیر یَعسوبی/علی یا علی میگم، چقدر آخه تو خوبی/بَلَغَ الاُولی بِکَمالِه، کَشَفَ الدُوجی بِجَمالِه /حَسُنَت جَمیعُ خِصالِه، صَلُوا عَلیهِ و آلِه

از اول نبضم نام دل آرام تو بود/از اول شیرین تر از عسل نام تو بود/از اول کارم دست علمدار تو بود/اباعبدالله شدن فقط کار تو بود/چه ذکری به به امام الرحمه/بدون تو نه میمیرم/خوشی و سختی یکیه وقتی/ازت آرامش میگیرم/اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله حسین جان /بگو که دوری تمومه بین من و تو/چه شیرینه این سلام بین من و تو/نفس توی بین الحرمینم رو بخر/و صلی الله علی الحسینم رو بخر/بگن بارونه میشم دیوونه/واسه مهمونت قشنگه/بمیرم ساده اونم ایستاده/جلو ایوونت قشنگه/اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله حسین جان/قرار این بود این ذکرو جهانی بکنیم/یه دنیا رو صاحب الزمانی بکنیم/قرار ما اربعین به زیر علمت/کجا دل ها میرسن بهم این حرمت/اگه کربلا واسه این دنیا/فقط این دنیا قشنگه/که این دنیای ما با آقای/اباعبدالله قشنگه/اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله حسین جان

هیکل توحید آمد از خیامِ شَه برون/حال عالم از جمال دل‌کِشش رُو بر جنون/سر به سر عالم ز گیسوی خَمش در پیچ و تاب/لعل لب‌های علی‌اکبر به جان‌ها چون شراب/قامتش طوبی، لبش کوثر، دو چشمش سلسبیل/زلف مشکینش صراط و خادم او جبرئیل/قدّ او تکبیرة الاحرامِ داور در نماز/در قیام و حمد و توحید و رکوعش غرقِ ناز/بَه چه مویی، بَه چه بویی، بَه چه رویی دارد او/بَه چه ماهی، بَه چه شاهی، پای تا سر وحده /روح حق و جسم حق و دست حق و پای حق/زلف حق و چشم حق و خال حق، همتای حق/مثل حیدر در شجاعت، مثل احمد خُلق و خو/احمد است او، حیدر است او، پای و تا سر مو به مو/چهار رکن کعبه باشد چهار بند موی او/یعنی حق را هر که خواهد پس ببیند روی او/

چه کرده‌اند با جسم تو، دو چشم من نداره سو/پاشو علی اکبرم، برای من اذان بگد/بالا بلند کربلا، قامت تو قیامته/گمون کنم که قسمت علی من، شهادته/ای بی‌وفا زمونه، زمونه، زمونه/علی من جوونه، جوونه، جوونه/لب روی لب‌هات میزارم، بوسه می‌گیرم از کویر/علی من نفس بکش، پیش چشای من نمیر/با قطره‌های اشک خود، به لَعلِ من تو نَم بزن/پیش چشای من علی، یه بار دیگه قدم بزن/برای مرگت دشمنا، دست می‌زنند و هِلهِله/نگاه بکن، خنده نشسته به لبای حَرمَله/ای بی‌وفا زمونه، زمونه، زمونهعلی من جوونه، جوونه، جوونه

دم دمای مغرب آسمون شد تیره/شمر ملعون داره، مو‌هات و میگیره/مادرت با گریه صحنه رو می‌بینه/که به روی سینت، قاتلت می‌شینه/کربلا غوغا شد سر تو دعوا شد/پای نامحرم به، خیمه‌گاهت وا شد/جای پای نیزه توو تنت محکم شد/سر دِرهم آقا، سر تو دَر هم شد/خواهرت دنبال پیکرت حیرونه/پس کجاست انگشتر؟ ساربون می‌دونه/صورتت خونیه، زلف تو آشفته/دم به دم از روی نی، سرت می‌افته/***گرد و خاک شد گمت کردم اومدم دیدم تو گودالی/چِقَدَر موهات پریشونه جایِ دستِ مادرت خالی/گرد و خاک شد گمت کردم ولی ناله‌هات منو می‌خوند/اومدم تو قتلگاه دیدم یکی با پا تنتو چرخوند

این نص روایته، این عین عبارته/قتلوک عطشانا، ذبحوک عریانا/بدنت سه روز بین صحرا مونده/پلک تو روی نی وا مونده/دخترت چرا پشت خارا مونده/همه رفتنو بی‌بی زهرا مونده/ای که ایوونای صحرا واسه تو گریه کردن /حتی ماهیای دریا واسه تو گریه کردن/انبیا برای جسم بی سرت گریه کردن /اولیا برا رگای حنجرت گریه کردن /این درد مقاتله توضیح‌المسائله/ضبحم آداب می‌خواد، قربونی آب می‌خواد/لبت از عطش پاره پاره صد چاک‌/پیش چشم تو آب و می‌ریخت رو خاک /مسخرت می‌کرد نانجیب سفاک /خون خنجرش با لباست شد پاک /ای که نصرانی برای سوختن موت، گریه کرده/موقع شستن خون از سر و روت، گریه کرده /واسه تو یهودی تو بزم شراب، گریه کرده/