شهادت امام رضا (ع) 1403 - سعید قانع

می‌زنم دم ز ولای تو اباعبدالله/دلم افتاده به پای تو اباعبدالله/مادرم گفت: اگر این‌همه عزّت داری/پدری کرده برای تو، اباعبدالله /این ورودی جنان یا در باب‌القبله است؟/چه بهشتی‌ست سرای تو، اباعبدالله/کعبه دور سر شش گوشه‌‌ی تو می‌گردد/مروه دنبال صفای تو، اباعبدالله

غصه پایان داره زندگی جریان داره/چه عنایتی خدا به خاک ایران داره/سر و سامان داره رزق فراوان داره/کشورم تا وقتی که شاه خراسان داره/آب حیاتم دادند برگ براتم دادند/دوش کنج حرم از غصه نجاتم دادند/ارث همه اجدادم درس خوش استادم/در نمازم خم ایوان تو آمد یادم/ذکر علی علی من از لطف این در است/از لطف خانواده‌ی موسی بن جعفر است/غافل مشو دقیقه‌ای از ذکر یا علی/از هرچه بگذری سخن دوست خوش‌تر است/علی مولا علی، علی مولا علی/ زندگی همواره روزی ما بسیاره/ چون که سرزمین ما امام هشتم داره/ نمی‌شه آواره این سرزمینه یاره/ چون که سرزمین ما ملیکه‌ی قم داره/ اهل ایران حسن شدم مسلمان حسن/ تا ابد هر چه کریم است به قربان حسن/ شاه و مولا داریم حضرت زهرا داریم/ صدقه‌سر امام رضا تولی داریم/شوق دریا داریم، عصا موسی داریم/ما سلاحی محکمی مثل تبری داریم/ریزه‌خواران علی مردم ایران علی/رزق ما را بدهد حضرت سلمان علی/جان به قربان نجف فدای سلطان نجف/نام ما را بنویسید به ایوان نجف/جان به قربان علی فدای قرآن علی/تا ابد هر چه خلیفه است به قربان علی