شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - سعید قانع

کاش بشم شمع شب تار بقیع/سر بذارم روی دیوار بقیع/آب بشم بسوزم و گریه کنم/تا سحر برای زوّار بقیع/نه چراغو نه رواق و سایه‌بون/سایه‌بونش شده سقف آسمون/نه صدای گریه‌های زائرا/نه شبای جمعه داره روضه‌خون/نذر صحن تو، اشک الآنم/ای غریب بی‌حرم جانم حسن جانم/خاک پای تو، چشم گریانم/ای غریب بی‌حرم جانم حسن جانم/ای حسن جانم، ای حسن جانم/ای حسن جانم، حسن جانم، حسن جانم/روی زخم نُه فلک نمک زدن/دلت آیینه شد و ترک زدن/روز کشتنت همون دوشنبه بود/که جلوت مادرتو کتک زدن/تو پریدی ولی رد شد از سرت/دست سنگینی که خورده به مادرت/دیدی آخر دوتا گوشوارشو/تیکه تیکه ریخته بود دوروبرت/آخ زبونم لال، حرفشم درده/مادرت مسیر برگشت‌شو گم کرده/اون‌که سیلی زد، خیلی نامرده/مادرت مسیر برگشت‌شو گم کرده/ای حسن جانم، ای حسن جانم/ای حسن جانم، حسن جانم، حسن جانم

ضربه رو برم چه بی‌تردیده/یه غضب کنه زمین لرزیده/تو جمل چقدر سرو صدا شده/واسه کیه اینقده ترسیده/چه یلی بَه به، ضربُ الاَجلی بَه بَه/دست و سر می‌زنه بی معطلی بَه بَه/با یه هر ضربش دائم وسط میدون/سینشو می‌ده جلو میگه علی بَه بَه /نعره‌هاش جَلیه، بَه بَه عجب یلیه/این صدای غرش شیرِ نرِ علیه/عین بی‌عقلیه جنگیدن باهاش خدایی/یک تنه کل سپاهِ والیَ الولیه/حسن جانم... /****طَلحه بدجوری شده آشفته/داره سکته می‌کنه می‌افته/وقتی که حسن می‌تازه حیدر/مطمئنم به حسینش گفته/صدر زین بَه بَه، می‌زنه کمین بَه بَه/داداشت حسن چه می‌کنه ببین بَه بَه/می‌بینی حالا قطعِ بر یقین بابا/شتر اون زنه می‌خوره زمین بَه بَه/اینقده دلیره دشمنو کرده خیره/نحوه‌ی جنگیدنش خدایی بی‌نظیره/داره هی نشون میده که اومده به میدون/انتقام سیلیِ فاطمه رو بگیره/حسن جانم حسن...