رحلت پیامبر اکرم (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - سید رضا نریمانی

ای که شد زنده به عشقت، دل هر مرد و زنی/تا همان نفخه‌ی روحانی جان در بدنی/عشق رسوایی محض است که حاشا نشود/پس حسن گفتن ما تا به ابد شد علنی/ساکن کشور سر سبز حسن‌آبادم/با من انگار که هر جا بروم هم‌وطنی/این گدا جای غذا مِهر تو را می‌خواهد/می‌شود گاه گُداری، به دلم سر بزنی/چه دلی بردی از آن مرد که دشنامت داد/هیچ‌کس مثل تو انقدر نشد خواستنی/خودمانیم بگذارید بگویم این بار:/دست و دل‌بازِ مدینه به خدا عشق منی/احمد و حیدر و زهرا و حسینش یک سمت/تو گل سر سبد شاکله‌ی پنج تنی/نقش نام تو نشسته‌است میان دل من/یا حسن حکّ شده بر روی عقیق یمنی/آی دنیا، بشناسید منه مجنون را/حسنی‌ام، حسنی‌ام، حسنی‌ام، حسنی/قبر بی‌زائر تو، بازترین روضه‌ی ماست/جان کعبه به فدای تو غریب مدَنی/زهر نه، سیلی کوچه جگرت را سوزاند/دل تو بین گذر سوخت، عجب سوختنی /تیر‌ها گر چه به تابوت تو را دوخته‌اند/لااَقل پیکر خونین تو دارد کفنی

تیره‌ها گر چه به تابوت تو را دوخته‌اند/لااقل پیکر خونین تو دارد کفنی/اشک‌هایش به مادرش رفته/سینه‌ی پر شراره‌ای دارد/نه، به یک تشت اکتفا نکنید/جگر پاره‌ پاره‌ای دارد/از علی هم شکسته‌تر شده است/علّتش کینه‌ها، حسادت‌هاست/غربت چشم‌های مظلومش/سند محکم خیانت‌هاست/خواهرش را کسی خبر نکند/مادرش خوب شد که اینجا نیست/لخته خون‌ها سر لج افتادند/هیچ تشتی حریف آن‌ها نیست/از غرور شکسته‌اش پیداست/صبر هم‌صحبت دل آقاست/من از چشم سر نمی‌بینم/کوچه‌ای شوم قاتل آقاست/کوچه‌ای تنگ، کوچه‌ای تاریک/شده کابوس هر شب آقا/برگه را پس بده نزن نامرد/چیست این جمله بر لب آقا؟/از صدای شکستن بغضش/چشم دیوار‌ها سیاهی رفت/مادرش راه خانه‌ی خود را/تا زمین خورد، اشتباهی رفت/تا که باغش میان آتش سوخت/میله‌های قفس نصیبش شد/کودکی نه بگو خزان بهار/پیری زودرس نصیبش شد/نفسش بند آمده ای وای/بخدا نای روضه خوانی نیست/شکر دارد که گوشه‌ی این تشت/لااقل چوب خیزرانی نیست

راهمونو بست، فکرشو نمی‌کردم/مادرم نشست، فکرشو نمی‌کردم/گوشواره شکست، فکرشو نمی‌کردم/یکی نبود بگه نامرد بس کن یه زنه/فکرشم نمی‌کردم اینجور بزنه/قّدم نرسید آخر، حالا منم و حسرت/من موندم و یه کوچه من موندم و خجالت/آه مادر و نه نمی‌ره از یادم/من دوشنبه رو نه نمی‌ره از یادم/دیوار و سر و من نمی‌ره از یادم/سند غربت بابام امضا شده بود/نه نمی‌ره از یادم اون روی کبود/لبخند رو لبای بابامونو گرفتند/بی دینای مدینه دنیامونو گرفتند/روزگار من با غم دلم سر شد/حال مادرم هر دقیقه بدتر شد/درد پدرم دیگه چند برابر شد/نمی‌دونم چرا دستاش بالا نیومد/هی نفس نفس می‌زد حرفی نمی‌زد/سِنّی ندارم امّا موهام همه سفیده/دیدی سر جوونی ناموس ما شهیده/قدّم نرسید آخر حالا منم و حسرت/من موندم و یه کوچه من موندم خجالت/هیشکی نبود بگه این گل که پرپره/این زن که می‌زنی ناموس حیدره/از عمد مادر و پیش پسر زدند/از عمد با لگد محکم به در زدند/مادرم از قدیم می‌زد حرف/مادرم سر به زیر می‌زد حرف/مردک پست رذل سیلی زد/بی هوا با دو دست سیلی زد/بدن من شکسته از کوچه/مادرم تا نشست در کوچه/استراحت نداشت مادرمان/خواب راحت نداشت مادرمان/مادرم دل شکسته می‌خوابید/می‌شد از درد خسته می‌خوابید/با سر نیمه بسته می‌خوابید/اکثراً هم نشسته می‌خوابید/مادرم رفت و مادرم رفت و پیر شد بابا/بعد از آن سر به زیر شد بابا/****خسته بود آقا/تازه روی مرکبش نشسته بود آقا/می‌زدند سنگ سرش شکسته بود آقا/تنهای تنها بود تنهای تنها رفت/آروم جون من زیر دست و پا رفت/ای حسین، ای حسین

دریا کنار درد من اندازه‌ای نیست/جز بی کسی دیگه ازم آوازه‌ای نیست/دارم می‌میرم، با اینکه اصلاً اتفاق تازه‌ای نیست/کار هر روزمه مُردن، چهل ساله/خون دل و غصّه خوردم، چهل ساله/جونم رو به لب آوردند، چهل ساله/از پا افتادم چهل سال پیش، نه حالا/نزدیک خونه تو کوچه، نه اینجا/وقتی که دیدم افتاد گوشواره‌ی مادرم زهرا/از من بپرس سیلی زدن یعنی چی؟/سیلی زدن، اونم به زن یعنی چی؟/از من بپرس روضه‌ی من یعنی چی؟/اون که همیشه بوده باهام من غیرِ غم نیست/زیر علم من کسی ثابت قدم نیست/از آتش زهر می‌سوزه تنم امّا بار اوّلم نیست/این آتیش همدم با من، چهل ساله/کشتند منو دوست و دشمن، چهل ساله/با طعنه سلامم میدند، چهل ساله/آتیشم زدند چهل سال پیش، نه حالا/چهل تا بی حیا پشت در، نه اینجا/وقتی با محسن توی شعله‌ها سوخت، مادرم زهرا/از من بپرس داغ حسن یعنی چی؟/این که میگند چهل نفرند یعنی چی؟/از من بپرس، روضه‌ی من یعنی چی؟/تنها پناهی که دارم، آغوش مرگه/بار تموم غصّه‌ها رو دوش مرگه/تنهام و تنها یاری که واسه من کفن می‌پوشه مرگه/روضه می‌خونم تو قنوتم، چهل ساله/مأمور به صبر و سکوتم، چهل ساله/زندونی این تابوتم، چهل ساله/تشییع شد تنم چهل سال پیش، نه حالا/اون نیمه‌ی شب تو صحرا نه اینجا/وقتی که توی تابوت رو دوش ما بود، مادرم زهرا/از من بپرس غسل و کفن یعنی چی؟/هم وزنی سایه و تن یعنی چی؟/از من بپرس روضه‌ی من یعنی چی؟

یا ابا عبدالله آقای من، یا ابا عبدالله آقای من

دستم خالیه ببین دوتا دستم/دلمو به کرمت بستم/تو که درمون منی، سر و سامون منی/به خدا جون منی تو/خستم خالیه ببین دوتا دستم/دلمو به کرمت بستم/تو که درمون منی، سر و سامون منی/به خدا جون منی تو/فدات بشم من ان شاءالله/امام حسن ای عشق دل‌ها/دلم برا تو تنگه خیلی/دلم برا تو تنگه والله/به تو مدیونم عزیزتر از جونم/بدون عشق تو نه نمی‌تونم/می‌دونی حتماً دلم شده روشن/دقیقاً از وقتی عاشقتم من/سر و سامونم امام حسن جونم/ امام حسن جونم، امام حسن جونم/حالم بی‌قراره زخمی بالم/تو خبر داری از احوالم/ای کریم بن کریم/با همه دربه دریم،‌ عاشقتم از قدیما/اسم تو تنها راه چاره‌ام، من با تو خیلی رویا دارم/یعنی می‌بینم اون روز و که، روی ضریحت سر می‌ذارم/چشم بارونم دل پریشونم/جار می‌زنم می‌خوام با تو بمونم/از همه دنیا بُریدم و تنهام/می‌خوام از عشق تو بمیرم آقا/سر و سامونم امام حسن جونم/امام حسن جونم، امام حسن جونم/ساده تو دلم عشق تو افتاده/این یه هدیه‌ی خدا داده/از دلم با خبری، غصّه‌هامو می بری/بد و خوب و می‌خری تو/به خاک تشنه بارون دادی/به مرده‌ی من تو جون دادی/اسیر دست غم‌ها بودم/حال بدم رو سامون دادی/دل و دلدارم خیلی دوستت دارم/وقت گرفتاری چاره‌ی کارم/صاحب عزّت طلیعه‌ی رحمت/از تو می‌گیرم من رزق شهادت/سر و سامونم، امام حسن جونم/امام حسن جونم، امام حسن جونم

رسیدم از سفر و هر چه دیدم از حسن است/که اربعین همه‌اش هم حسین هم حسن است/نفس نفس علی است و تپش تپش زهراست/و دم حسین اگر هست، بازدم حسن است/من الاَزل علی است و الی الاَبد زهرا/به هر دل است حسین و به هر حرم حسن است/نوادگان حسین و حسن یکی هستند/و جدّ ارشد این نسل محترم حسن است/به هر کجا که رَوی آسمان همین رنگ است/که در نجف حسن و در مدینه هم حسن است/طریقِ کرب و بلا هم که سفره‌داری اوست/میان راه ببین که قدم قدم حسن است/فقیر‌ها همه در اربعین کریم شدند/چه جای حیرت ما تا ابالکرم حسن است/به روی تیرک این جاده‌ها به موکب‌ها/نگاه کن که ببینی به هر عَلم حسن است/حسن حسن، حسن حسن/پیاده‌ها به حرم می‌رسند و می‌فهمند/کسی که رفتنشان را زده رقم حسن است/چو میزبان همه قاسم است و عبدالله/حسین نه به گمانم در این حرم حسن است/حسن حسن، حسن حسن/از آن زمان که حسین از حسن شنید، چه شد؟/جگر خراش حسین و پر از عَلم حسن است/از آن زمان که نشستند و حرف کوچه زدند/به پیج و تاب حسین و به قدّ خم حسن است/رسیدم از سفر و هر چه دیدم از حسن است/که اربعین همه‌اش هم حسین هم حسن است/من الازل علی است و الی الابد زهرا/به هر دل است حسین و به هر حرم حسن است/نفس نفس علی است و تپش تپش زهرا/و دم حسین اگر هست بازدم حسن است/****بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا/بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا/تشنه‌ی آب فرات ای اجل مهلت بده/تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا

نور عالم تابی، نابی و نایابی/اولاامر الحسین، امیر اربابی/حسن آقای کریم تو رو دوست دارم/از همون قدیم تو سر چشمه‌ی بذل و بخششی/لطفت جاریه توی زندگی/جانم حسنه، جانانم حسنه/اصل و نسبم ایمانم/جانم حسن، جانانم حسنه/توی آخرتم میزانم حسنه/جانم حسن، جانانم حسن/ای مظهر پاکی، خاکیِ افلاکی/اسمت بود از اوّل، رو قلبم حکّاکی/حسن ای نفس اصلی/دست و دل باز و سفره‌دار هستی/چشم و امّید عالم به دستت/تویی رفیق روز بی دستی/سائل حسنه دریا دل حسنه/ذکر لب ما یا ربّ الحسنه/سائل حسنه سر منزل حسنه/مولای کریم عادل حسنه/جانم حسن، جانانم حسن/مرد میدون‌داری، پیروز پیکاری/لشکر توی مشتت، فرزند کرّاری/حسن فاتح جمل/شیوه‌ی رزمت نداره بدل/برق شمشیرت کلَمحِّل بَصَر/شاه می‌مونه از تیغ تو عجب/سردار حسنه خوش رفتار حسنه/از دشمن حیدر بیزارِ حسنه/سردار حسنِ پرچم دار حسنه/با هیبت و بی تکرار حسنه/جانم حسن، جانانم حسن/نور عالم تابی، نابی و نایابی/حولِ الاامر حسین، امیر اربابی/حسن آقای کریم/تو رو دوست دارم از همون قدیم/تو سرچشمه‌ی بذل و بخششی/لطفت جاریه توی زندگیم/جانم حسنه جانانم حسنه/اصل و نسب و ایمانم حسنه/جانم حسن سلطانم حسنه/توی آخرتم میزانم حسنه/جانم حسن، جانانم حسن

دلم برا تو، گریونه حسن جانم/دلخونه حسن جانم، می‌خونه حسن جانم/تو روز سختی، باهامی حسن جانم/آوامی حسن جانم، دنیامی حسن جانم/کی بهتر از تو مادریه/کار تو آقا دلبریه/کار من آقا نوکریه/ظاهراً بی حرمی/ولی تو قلب عاشقات حرم داری/ظاهراً بی حرمی/ولی میون روضه‌هات حرم داری/ظاهراً بی حرمی/توی تموم عتبات حرم داری/حرمتو عشقه حسن/کرمتو عشقه حسن/علمتو عشقه حسن/غریب نوازی، ای جانم حسن جانم/جانانم حسن جانم، ایمانم حسن جانم/بدون عشقت، غمگینم حسن جانم/تسکینم حسن جانم، ای دینم حسن جانم/با درد دوری، درگیرم حسن جانم/دلگیرم حسن جانم، می‌میرم حسن جانم/تو دل امیدم زیارته/کار تو آقا‌کرامته/کار من آقا ارادته/واقعاً داری حرم/حرمی که درست شبیه کربلاست/واقعاً داری حرم/سقا خونه‌ت اهداییِ امام رضاست/واقعاً داری حرم/حرم تو پناه بچه شیعه‌هاست/حرمتو عشقه حسن/کرمتو عشقه حسن/علمتو عشقه حسن/با درد دوری، درگیرم حسن جانم/دلگیرم حسن جانم، می‌میرم حسن جانم/من از داغت بی خوابم حسن جانم/بی تابم حسن جانم دریابم حسن جانم/دلم از عشقت هواییه/کار تو آقا آقاییه/کار من آقا گداییه/باطناً عاشقتم/سایه‌ی تو همیشه رو سر منه/باطناً عاشقتم/می‌دونم این دعای مادر منه/باطناً عاشقتم/اسمت آقا کلام آخر منه/حرمتو عشقه حسن/کرمتو عشقه حسن/علمتو عشقه حسن

بدون آب بریدند، حنجر او را/به قتلگاه کشاندند مادر او را/عصا زدند به او پیرمردها بلکه/درآورند نفس‌های آخر او را/نگران کشتنت/****گریه زیاد کردم، روضه زیاد خوندم/پشت سرت خیلی، وَإن یَکاد خوندم/وَإن یَکادُ الّذین کَفَروا نیزه فرو شد به تنت/وَإن یَکادُ الّذین کَفَروا خودت بگو از کفنت/وَإن یَکادُ الّذین کَفَروا خودت بگو از دهنت/یکی دم مغرب، موتو پریشان کرد/با تن صد پارت یه ختم قرآن کرد/اونی‌که از گودال سرتو حالا برد/روی سر زینب صداشو بالا برد/جلوی نامحرما معذبم، من زینبم خواهر تو/جلوی نامحرما معذبم، چی بگم از دختر تو/چی بگم از مادر تو/با یارب یا رب کشتی مادرو/با مادر مادر کشتی خواهرو/با بی رحمی زد تیر آخرو، حسین جانم/آه ای مادر/من بمیرم می‌کشی آه با فرود هر نیزه/من بمیرم دیگه جا نیست شده نیزه در نیزه