شب چهارم اربعین حسینی 1403 - مهدی رسولی

دوباره نوبت روضه به اربعین افتاد /بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد /سلام ما به زنی که ز دور می آید /شکسته است ولی با غرور می آید /سلام کشته لب تشنه خواهر آمده است /نه زینب است که زخمی مکرر آمده است/دوباره پرچم سرخ قیام بر دستش/می آید و سند فتح شام بر دستش /بر مشامم می‌ رسد هر لحظه بوی کربلا /کربلا یا کربلا آه کربلا آه کربلا /سری به نیزه بلند است در برابر زینب/خدا کند که نباشد سر برادر زینب /زینب گَلیر اما الینی فیضه توتوب /بیل میَم یِریده یا سورولده زینب /حسینم وای حسینم وای حسینم.../تمام راه به عشق سر تو آماده ام /فقط ببخش که بی دختر تو آمده‌ام /رقیه ماند که در شام انقلاب کند /قرارمون یادت نره، قرار اول تو روی تل و من توی مقتل /شلوغ دور و برت، شلوغ دور و برم /من به فکر خیمه هام، تو به فکر هنجرت/ بذار شمر رو سینم بشینه/خدا هست داره می‌بینه /سه روز پیکرم رو زمینه /خدا هست داره می‌بینه /قرارمون یادت نره، قرار دوم/من روی نیزه، تو بین مردم /یک کوفه و کوچه هاش، یک کوفه نا محرمه، سرها به روی نیزه ها گریه کن این ماتمه /بذار سنگ به فرقت ببارن/خدا هست داره می‌بینه /تو رو دست بسته بیارن/خدا هست داره می‌بینه /قرارمون یادت نره، قرار آخر توی خرابه /یک تشت و یک سر /بذار دق کنه دختر من /خدا هست داره می‌بینه /بمیره کنار سر من /خدا هست داره می‌بینه /داداش این خاک که لا لایی بلد نیست /این تیر که لا لایی بلد نیست /این خاک که گهواره نمیشه /خاک سرده ولی داغ بچت /خاکشم کنی چاره نمیشه /ای رود نیومدی به این خیمه یادت باشه /ای رود گذشتی از سر بچم یادت باشه /یادت باشه یادم می‌مونه /قبر کوچیکش پره خونه /یادت باشه یادم می‌مونه/سقای دشت کربلا اباالفضل اباالفضل.../دستش شده از تن جدا اباالفضل اباالفضل /اوجا قامت بِله میدانا گیچیلمیش ده باجی/عمو سوختی، عمو سوختی، عمو سوختی /مارو می‌زدن، بد می زدن، یک جور که جاش بمونه

تو کنار آبو،آب به تو حرومه /زخم رو گلوتم، بغض تو گلومه /شمر رو به روته، خولی رو به رومه /ای بی کفن وای، دور از وطن وای /ای بی کفن ای بی کفن ای بی کفن وای /تو که بعد از مادر دیگه سرت روی پای من بود /گرفتی جای زینب رو، رو نیزه جای من بود /ای بی کفن وای دور از وطن وای /ای بی کفن ای بی کفن ای بی کفن وای /بیل َدِم نه حالدا، مَقتَلَ گَلوردوم /سَن آنا دیوردون، من حسین دیوردوم /باشینی کَسیردِه، باشیما قیریلده /گوشه‌ی قتلگاه دیدم، ناله گلید فغان گلیر/شمر ایشینی تامام اولوب،( اینی بیول سَنان گَلیر)/وارث کوثره کسی ، ....../من با خیرَم باشین کَسیر /بی کمک غالان وای، تشنه نهر روان وای /زینبین یانیندا، ال ایاخ چالان وای /***واویلا واویلا ..../آوازه ات دهان به دهان می رود چو عشق /بی آنکه کهنگی بپذیرد مقام تو

عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشت/او ندانست که در ترک تمناست بهشت/این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت/هر کجا نام حسین است همان جاست بهشت /بین کبوترای تو تنها ترین منم/نذر تو کرده مادر من دیده و تنم /من هستم آره دربه دران یا حسین/کرب وبلای تو به خدا شهر ماتم است /والله بحر جنت و رضوان نیامدم /در آتشم بیفکنم و بنگر که ای صنم /آنجا میان شعله اگر رخصتم دهند/دیوانه وار از غم تو سینه میزنم/دیدار ما قیامتیان و جنت الحسین /دنیا برای سینه زنی جایمان کم است /حالا که تیره روزم و قلبم مکدر است/شب ها به منزه اشک تو منور است/تا بوده روزیم در این خانه بوده است/تاهست دیده‌‌ی من از این روضه ها تر است /جانم بگیر و گریه و سوز مرا مگیر/این اشک سوز گریه‌ی شیرین مادر است /هرکس مرا شناخت، به نام شما شناخت/نوکر به عرش هم برود باز نوکر است