شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - حسین سیب سرخی

حسن آقا جان، حسن آقا جان هفت پشتم به سر سفره‌ی آل‌حسن است که جهان ریزه‌خوره جاه و جلال حسن است ما که یک عمر فقط نان حلالش خوردیم خون ما پس همه عمر حلال حسن است همه عزت دنیای حسین است حسن به خداوند مسیحای حسین است حسنبی حسن سوی حسینش بروی باخته‌ای جان من صاحب امضای حسین است حسن این حسن کیست که عالم همه دیوانه‌ی اوست برترین اسم به لبهای حسین است حسن هرکسی گفت حسین از برکات حسن است تا ابد پرچم بالای حسین است حسن بنویسید که آقای جهان است حسین بنویسید که آقای حسین است حسن زیر قبه همه گفتیم الهی به حسن باب حاجات گداهای حسین است حسن او علی اکبر اگر داد حسن قاسم داد در بلا هم شده هم پای حسین است حسن

سرنوشت حسنه سیدِ شبابِ اهلِ بهشت حسنه جانِ جان حسنه شاه‌بیتِ شعرای لطیفیان حسنه حاجت خواسته را چند برابر دادست طیب الله به این لطف دوچندانِ کریم طلب رزق نکردیم زِ دربارِ کسی نان هر سفره حرام است مگر نانِ کریم کریم حسن، امام حسن فصاحتِ کلام حسن حسن مولا حسن مولا...چاره‌ساز حسنه بی‌حد و اندازه دست و دلباز حسنه ماوراء حسنه مضمونِ نابِ شهر شاعرا حسنه من به تنهایی از این باده نخواهم نوشید همه‌ی اهلِ جهان را حسنی خواهم کرد آرزو نیست، رجز نیست من آخر روزی وسط صحنِ حسن سینه‌زنی خواهم کرد امیر حسن، دلیر حسن به عشقتم اسیر حسن حسن مولا حسن مولا...حسن حسن حسن...

حالا که خیلی دلم بی‌تابته منو خوشبخت می‌کنه این رابطه به من آقا مادرم با گریه گفت خوش به حالت که حسین اربابته یا اباعبدالله دوست دارم اسمتو بگم زیادیا اباعبدالله با عشقت خوشبختی به دست میاد عاشقا با عشق و جنون میگن کبوترا تو آسمون میگن مرد و زن و پیر و جوون میگن فقط حسین زائرا دارن تو حرم میگن می‌خونن شعر محتشم میگن عَلَم‌کِشا زیرِ عَلَم میگن فقط حسین فقط حسین آقایِ بامعرفت، حسین ... من که می‌دونم حسین، خیلی بدم باز محرم شد، دوباره اومدم یادمه واسه تو اولین دفعه تویِ آغوشِ بابام سینه زدم یا اباعبدالله دوست دارم اسمتو بگم فقطیا اباعبدالله کرب و بلامو می‌گیرم ازت هرکی باشه پشتِ درش میگه با همه عشق و باورش میگه شبایِ جمعه مادرش میگه فقط حسین روز و شب دارن میگن انبیا دورِ کعبه می‌خونن حاجیاتو کلیسا میگن مسیحیا فقط حسین فقط حسین آقایِ بامعرفت، حسین ...

منو رها نکنیا بین بلایا اباعبدالله دلداده علمتم تا ته دنیا اباعبدالله دنیای مرام حسینه آهنگ صدام حسینه از مردونگی بپرسن حرفم یه کلام حسینه از خودت ما رو جدا تا دم محشرم نکن من ازت دست میکشم بشنو و باورم نکن مرده بودم زنده شدم دم مسیحا اباعبدالله هر جا میرم حرف توئه حتی کلیسا اباعبدالله دنیای مرام حسینه آهنگ صدام حسینه از مردونگی بپرسن حرفم یه کلام حسینه از خودت ما رو جدا تا دم محشرم نکن من ازت دست میکشم بشنو و باورم نکن

ما رو دورمون نکن از این پرچم آخرش خوب و بدو بخر دَرهم من محرما یه آدم دیگم رفیق واقعی فقط حبیبه دنیا بدون تو همش فریبه حتی یه بار به درد تو نخوردیم هنوز امام حسینمون غریبه مهربون من کرب و بلا رفیقامو بردی بدون من برا همه جا داری الا یه دونه من اون که همیشه تنها باید بمونه من مهربون من، حسین اباعبدالله خودمو پیش حسین خراب کردم ولی رو محبتش حساب کردم خودمو زدم براش ثواب کردم امام حسینی‌ام اینه فریضم سلام من به ساحت عزیزم کسی بغیر تو منو نفهمید من اربعین نیام حرم مریضم اربعین حرم منو ببر همراهِ روح الامین حرم قشنگترینِ خاطره‌هامِ اولین حرم الهی به دست یلِ ام بنین حرم مهربون من حسین اباعبدالله

دلبرِ خوب اباالفضل خیلی محبوبه، اباالفضل هم تو دنیا، هم تو قبرم می‌کنم رو به اباالفضل اون که می‌خوامه، اباالفضل دین و دنیامه، اباالفضل شنیدم یه ارمنی گفت قربونِ نامِ اباالفضل اسمت مرهمِ درده ماه، دورِ تو می‌گرده با تو عشقو فهمیدم چشمات عاشقم کرده جانم یا ابوفاضل ...نورِ آفاقه، اباالفضل ذکرِ عُشاقه، اباالفضل خوش‌به‌حالِ هرکسی که به تو مشتاقه، اباالفضل معنیِ عزت، اباالفضل یلِ باغیرت، اباالفضل خوش‌به‌حالِ هرکی از تومی‌گیره حاجت، اباالفضل ای ماهِ شبِ تارم بی عشقِ تو بیمارم باور کن که راست میگم من خیلی دوسِت دارم جانم یا ابوفاضل ... حُبُّ الحُسِین وَسیلَةُ السُّعَداءوَ جَدُّهُ خَیرُ الأَنام فَهُوَ الکَریم اِبنُ الکَریم