شب هجدهم رمضان 1403 - حسین طاهری و حسین ایزدخواه

علی اکبر که بر زمین افتاد/آسمان آفتاب را گم کرد/آنچنان زخم روی زخم آمد/که عدو هم حساب را گم کرد/پدر آمد به یاری‌اش برود/من بمیرم رکاب را گم کرد

پیش از این ای یوسفِ لیلا ندیده دیده‌ای؟/اولین بار است‌ که پیش پدر خوابیده‌ای/من که از هر سو روانه مرغ آمین کرده‌ام/اولین بار است که این‌گونه نفرین کرده‌ام/چندباری تا کنار پیکرت مردم علی/اولین بار است با صورت زمین خوردم علی/من که خود را روشنای راه مردم کرده‌ام/اولین بار است راه خیمه را گم کرده‌ام/بر لبان قاتلت دیدم تَبَسُّم آمده/اولین بار است زینب بین مردم آمده

در فضای خانه‌اش چون عطر کوثر می‌نشیند/پس بِلاشک جبرئیل این‌جا دَم در می‌نشیند/روبه‌روی ظالمان و در کنار مستمندان/چون علی می‌ایستد مثل پیغمبر می‌نشنید/گفت ممسوس است در ذات خدا تکبیر گفتم/ناگهان دیدم پس از الله، اکبر می‌نشیند/

یا ابا عبدالله آقای من

سر سفرت اومد دوباره فقیری/میدونه تو لطف و عطا بی‌نظیری/ منم اون فقیری که محتاج خیرم/ببین رو سیاهم بریده ز غیرم/قسم به ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ که حال دلم زار/قد تموم جهان امشب دلم غم داره/من روسیاهم غرق گناهم/حق حسینت کوثر به راهم/اغفر لنا الهی بالحسین /اغفرلنا الهی باالحسین/قسم به جون و ذهیر/یه چیزی حالم رو بد کرده/نیاد اون روز که بشنوم این رو/که آقام منو رد کرده/من ناامیدم، دیگه بریدم/حق حسینت کن رو سفیدم/ماه لیلا نفس بکش/جون بابات نفس بکش/دشمن هی میخنده به من/جون زینب نفس بکش/ولدی علی، ولدی علی، ولدی علی

چیزی که ندارم ببرم محضر ارباب /سرمایه سری هست فدای سر ارباب /از کودکی ام یاد گرفتم که بگویم /مادر پدرم نذر پدر مادر ارباب /

وقت اذونه، اباعبدالله می‌گیره وضو/می‌گه علی جان، پسرم برو برام اذان بگو/چه اذانی، الله اکبر/چه بیانی، الله اکبر/چه کمالی، الله اکبر/چه جلالی، الله اکبر/ای تلاطم موج قیام علی‌اکبر/ای ترانه‌ی روی لبام علی‌اکبر/السلام علیک علی ولی الله/السلام علیک امام علی‌اکبر/

همه منتظرن مادرش برسه /کاش صدای برادر به خواهرش برسه/دست قاتل اگه به سرش برسه/آخ خدا به داد موی دخترش برسه/خدای من، خدای من /عریان بچه ی با حیای من