شب ولادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - محمدرضا طاهری

ای سرمنشا کرم، ای سلطان بی حرم/عشق اول و آخرم، حسن، حسن/لم یزل، حسن حسن/فاطمه میگفت به علی اباالحسن/امشب ردیف و قافیه در دفترم حسن/من پای سفره ی تو شدم محترم/لطفی که تو کرده ای تو به من مادرم نکرد/ای مهربان تر از پدر و مادرم حسن/حسن، حسن، حسن، حسن/بی مانند و بی مثل شیر عرصه ی جمل/یا اهل من العسل، حسن/کریم حسن، زندگیم حسن/شادی قلب مادرش بگید حسن/حسن، حسن، حسن، حسن/زیباتر از جمال تو پیدا نمی شود/این واژه جز به روی تو معنا نمی شود/بالای تخت یوسف کنعان نوشته است/هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود/ای صاحب شرف مدد، شاه لوکشف مدد/سلطان نجف مدد، علی علی /بهشت علی، سرنوشت علی/بعد خدا باید فقط نوشت علی/ساقی می بده که مرا زیر و رو کند/یا علی مولا، یا علی مولا، علی علی /بویش ز دور کار هزاران سبو کند/یا علی مولا، یا علی مولا، علی علی /دنیا اگر نداشت علی، آبرو نداشت/دنیا مدام شکر چنین آبرو کند/یا علی مولا، یا علی مولا، علی علی /احمد به روی دست علی رو گرفت و گفت/یا علی مولا، یا علی مولا، علی علی /دست کسی نظیرش اگر هست رو کند

می آید آنکه در محضر عین الیقین باشد/به خلق و خُلق به تالی تل به ختم المرسلین باشد/می آید آنکه مثل او نمی آید در این دنیا/ولی عهد بلا فصل امیر المومنین باشد/تمام عزت خود را، خدا خرج حسن کرده/ببین العزت لله را نقش نگین باشد/اگر که شیعه از هیهات من الذله می گوید/برای این که مولایش معزالمومنین باشد/دوباره باء بسم الله الرحمن الرحیم آمد/گدایان را بشارت ده کریم آمد، کریم آمد/خدا با او عیان کرده همه اسرار ذاتش را/به دستانش سپرده اختیار کائناتش را/حسن یعنی که بهتر، بهتر از بهتر/حسن یعنی به او داده خداوند افضل الاعلی صفاتش را/کلیم الله با اذن حسن با حق سخن گفته/و عیسی هم از او دارد حیاتش را، مماتش را/میان ماه آمد تا که مه شق القمر گردد/ببینید از همین اول شروع معجزاتش را/همان که حق برایش بهترینها را نوشت آمد/بزن فریاد آقای جوانان بهشت را/همه مدیون ایمانش، همه ممنون احسانش/خدا را شکر، من را می شمارند/هزار دل در این عالم همه مست و گرفتارش/هزار جان ناقابل شبیه من به قربانش/گذر خواهند کرد از جان و مال و زندگی خود/همین که یک نظر کرده به نوکرهای ایوانش/به دست مادرش زهرا، اسامی محبان را /نوشته از همین حالا به پشت خشت ایوانش/تصور کن چه ایوانی شبیه مرقد مولاست/و صحن جامعش بی شک به نام حضرت زهراست/طلوع نور شهر الله از انوار حسن بوده/بزرگی کردن حاتم فقط کار حسن بوده/بخوان تاریخ را حتما که هر کس روز عاشورا/ز انصار حسین است او ز انصار حسن بوده/

حکایت ها، روایت ها، فراوان مستند دیدم/که قبل از کربلا عباس علمدار حسن بوده/خدا داند قیام کربلا تا هست همواره/به زیر دین صلح مثل پیکار حسن بوده/حسین ابن علی گفته به فرمان حسن هستم/حسن جان حسین است و منم جان حسن هستم/جمل تکرار صفین و احد تکرار خیبر شد/جمل شرح شکوه رزم فرزندان کوثر شد/حماسه در حماسه، ضربه در ضربه عجب شوری/دوباره وقت جولان شگفتی های حیدر شد/زبانم بسته است اما هوا پس شد/شتر پی شد و ناگه محملی افتاد و شیطان خاک بر سر شد/حسن پیروزمندانه به سمت خیمه بر می گشت/ولی الله لبهایش پر از الله اکبر شد/ببین میدان رزمش را تن و دست و سر افتاد/کسی که با علی و بچه های او در افتاده ور افتاده/همیشه شاهد این فتنه های پر از تکرارم/به ابروی ولی هر کس خمی آورده بیزارم/ستون خیمه این آقاست، آگاهم از این موضوع/که عامل بر وصیت نامه پربار سردارم/بر این امید هستم من که آخر می رسد روزی/سرم روی خاک سبز این کاشانه بگذارم/قسم بر نام ایران عزیز و هر شهید آن/محال است از دفاع رهبرم من دست بردارم/به قلبم عشق اولاد علی و شور ایرانی است/امید من در این دنیا فقط پیر خراسانی است

الحمدالله هستم مهمون کریم آل الله/روی لقب یا حسن، سلام گل زهرا حسن/میگن همه اهل بیت کریم کیه الا حسن/یا جان امام حسن، جانان امام حسن/آیه به آیه قرآن امام حسن/ایمان امام حسن، احسان امام حسن/امشب میگه همه ایران امام حسن/الحمدالله هستم مهمون کریم آل الله/سلام قمر فاطمه/سلام جگر فاطمه/سلام نوه ی مصطفی/سلام پسر فاطمه/ای یاور علی، شیر نر علی/بازوی مرتضی بال و پر علی/پیچیده این نوا تو لشکر علی/ای سردار جمل، ای حیدر علی/الحمدالله هستم مهمون کریم آل الله/شده ذکر سائل حسن/بگو با جون و دل حسن/بپرس آقازاده کیه/میگن قاسم بن الحسن/مدیون حسنم، ممنون حسنم/بازم خدا رو شکر، مجنون حسنم/خواب دیدم که منم مهمون حسنم/دیدم رو به روی ایون حسنم/الحمدالله هستم شیعه علی ولی الله /خودم، پدرم مادرم آره پسر و دخترم/همه با هزار شور و شوق میگم شیعه حیدرم/الحمدالله هستم شیعه علی ولی الله /