پنجم محرم 1403 - جواد مقدم و محمدرضا میرزاخانی

اومدم اقرار کنم اصلا نمی‌شه انکار کنم اصلا/اسمِ تو تکراری نمی‌شه صد دفعه تکرار کنم اصلا/حسین، حسین، حسین.../بردن اسمِ تو یه رازه، که مادرت داده اجازه/هوا نفس‌گیر بشه اسمت، نفسمو می‌کنه تازه/حسین، حسین، حسین.../دستم و جود و کرمِ تو، خونمه زیر عَلمِ تو/تا میاد اسمت توی روضه، می‌پیچه بوی حرمِ تو/حسین، حسین، حسین.../ لباس مشکیتو می‌پوشم، شال عزاتم روی دوشم/به یاد مادرم که اینطور، لالایی می‌خوند درِ گوشم/حسین، حسین، حسین...

پای روضت گریه کردم من، خودت اینو می‌دونی/قلبمو بهت هدیه کردم من، خودت اینو میدونی/پشت من گرمِ به تو بوده، اینو همه می‌دونن/به علامت تکیه کردم من، اینو همه میدونن/ آقا منم یه نوکرم سایته روسرم بزار برم با مادرم به حرم/آقا من یه کبوترم بده بال و پرم می‌میرم امسالم اگر که نرم/تویی هم درد و تویی درمانم/تویی هم جان و تویی جانانم/تویی هم شاه و تویی سلطانم/حسین ای جانم... حسین ای جانم/من جوونیمو برات دادم، نگو که نمی‌دونی/من به پای تو که افتادم، نگو که نمی‌دونی/مادرم اسمت رو داد یادم، نگو که نمی‌دونی/مثل حُرم من یه آزاده‌ام، نگو که نمی‌دونی/آقا تو شاهی من گدا نگاهی کن به ما که قلب من برای تو می‌زنه/آقا این پیرهن که عمری باهاش سینه زدم یه روز برای من کفنه/تویی آقا و تو هم مولایی/تویی دنیا و اصلاً عقبایی /تو ذکر روی لب زهرایی/تویی هم درد و تویی درمانم/تویی هم جان و تویی جانانم/تویی هم شاه و تویی سلطانم/حسین ای جانم... حسین ای جانم/اسمتو وردِ لب زهراست قمر بنی‌هاشم/غیرت تو غیرت مولاست (قمربنی‌هاشم) /با تو خوشبختی میشه احساس قمربنی‌هاشم/پرچم تو تا ابد بالاست (قمربنی‌هاشم) /آقا دست منو بگیر که بهت شدم اسیر امیر علقمه دعایی بکن/آقا حرف من همین یل ام بنین یه بار گداتونو یه صدایی بکن/دوای دردی ابالفضل آقا /تو خیلی مردی ابالفضل آقا/دیوونم کردی ابالفضل آقا /تویی هم درد و تویی درمانم/تویی هم جان و تویی جانانم/تویی هم شاه و تویی سلطانم/حسین ای جانم... حسین ای جانم

بیقرار دیدارم، هر لحظه و هر جا/دنیامو عوض کردی، با حرمت آقا/حق بده دائم دور، عکس تو می‌گردم/من دم باب القبلت، قبلمو گم کردم/می‌ریزه از هوای تو، روزیه نوکرای تو/رحمت واسعه یعنی، بارون کربلای تو/حسرت ملائکه است فقط عطرِ، چایی روضه‌های تو/پایینِ پاته جای من، روی چشامه جای تو/یا سیدنا الاحرار، تویی که گُلی منم خار/حرم اگه میدی آقا، بده سالی چند بار/حسین وای وای وای.../هرجا صحبت از عشقه، یاد تو می‌افتم/بچه بودمو قبل از، هرچی حسین گفتم/خم شده اما پیر نه، نوکرِ امسالت/بسکه به تو تعظیم کرد، روبرو تمثالت/جانم ای شاه رویایی، آخرِ هر چی زیبایی/خوش به سعادت من که، مثل تو دارم آقایی/هرکی هر جا که حسین بگه آقا، از تهِ دل تو اونجایی/ارمنیام خاطرخواتن، بعضی شبا کلیسایی /واسه کسی نمیمیرم، به خدا که الا تو/نمی‌گیره تو قلبم، هیچ‌کی جاتو/حسین وای وای وای...

تو توی طومار زوارت/اسممو نندازی از قلم ثارالله/هجرتو دیدم من، قَسَمت می‌دم من/به همون دستا که شد قلم ثارالله/همیشه رویای ضریحت/کشونده تا پای ضریحت/می‌زنم آخرش یه روزی/بوسه به جای جای ضریحت/اربابم اربابم/پرستوی قفس کشیدم/از این زمونه دست کشیدم/نفس نفس زدم برا تو/تو روضه‌هات نفس کشیدم/اربابم اربابم/حسین حسین حسین حسین جان...../ تو بیا عفوم کن اربابم/می‌دونم یک عمره شده‌ام سربارت/بی تو از دست می‌رم، آره که می‌میرم/آخه تو شاه و من نوکر دربارت/همیشه دادیم آب و دونه/کیه که قدرتو بدونه/تو مثل من یه دنیا داری/اما خودت یکی یه دونه/اربابم اربابم/یه عمر کشیدی جور من رو/یه عمر گرفتی دور من رو/قرارمو یادم نرفته/وقف تو کردم این بدن رو/اربابم اربابم/حسین حسین حسین حسین جان...../پسرت مهدی هر روز و شب/خون بگرید بهرت یا حسین مولانا/کرده‌ایم بد عادت، مِی زدیم از بادت/این توسل را تو فَتَقَبَل مِنا/حالا که ثبته اسممون در/زمره‌ی نوکراتون ارباب/چه خوبه که به دست بی بی ست/نمره‌ی نوکراتون ارباب/اربابم اربابم/اگه شکسته هر دو بالم/ولی بازم به تو می‌بالم/فقط ازت می‌خوام یه چیزی/به این و اون ندی حوالم/اربابم اربابم/حسین حسین حسین حسین جان.....

تو شاه من فقیر شَه بی نظیر /امیری حسین و نعم الامیر /دلم هر تپش به عشقت اسیر /امیری حسین و نعم الامیر /ارباب منو میشناسن گدای تو /خاکم توی مجلس عزای تو /اشکام آقاجون چه قابلی دارن /اصلا همه زندگیم فدای تو /جون فداتم ای امیر عالمین بِاَبی اَنت و اُمّی یا حسین /ثارالله یا اباعبدالله/تو بارونی و من هستم کویر /امیری حسین و نعم الامیر /غمت رو آقا از این دل نگیر /امیری حسین و نعم الامیر /ارباب، منی که نوکریه کارم /هر شب، به غمِ روضه گرفتارم /ارباب، به لب تشنه ی تو سوگند /بدجور، تشنه‌ی لحظه ی دیدارم /بیقرارم که پر از شورم و شِین /کاش بمیرم تویِ بین الحرمین /ثارالله یا اباعبدالله/

جز او کسی تجلی پروردگار نیست/یعنی که کوه مثل علی استوار نیست /روزی سه بار بر ماذنه ها جار می‌زنم /نامی شبیه نام علی ماندگار نیست /هرکس که سنگ عشق علی را به سینه زد /دامان مادرش به خدا لکه دار نیست/وا غیرتانمان که مریدان حیدریم/خاکی به غیر خاک نجف سازگار نیست /نامی شبیه نام علی ماندگار نیست /در حیرتم باچه زبانی بیان کنم /والله یار غار شدن افتخار نیست /غیر از علی که مظهر اعجاز عالم است /دیگر فضائل احدی بیشمار نیست /با نوکری آل علی زنده ام فقط /ابن حقیقت است کلامم /شعار نیست روزی سه بار میان /ماذنه ها جارمیزنم /نامی شبیه نام علی ماندگار نیست

خوشا آن دل که در عالم پریشان علی باشد/در این دنیای دور افتاده مهمان علی باشد/علی مولا، علی مولا.../بهشتی غیر از این پیدا نخواهد کرد در عالم/یتیمی که سرش بر روی دامان علی باشد/علی مولا، علی مولا.../وجود نخل از شهد رطب‌ها می‌شود لبریز/اگر در گوش آنها صوت قرآن علی باشد/علی مولا، علی مولا.../پریشان کرده‌ام گیسو، غزل می‌بارد از چشمم/دلم را نذر کردم تا پریشان علی باشد/مقامش برتر از شاهان عالَم می‌شود روزی/کسی که خاک زیر پای سلمانِ علی باشد/علی مولا، علی مولا.../برای رد شدن از جاده‌اش باید جنون هم داشت/به مقصد می‌رسد هرکس که حیران علی باشد/به یاد میثم تمّار می‌اُفتم که عمری را/به دنیا پشت کرده تا که خواهان علی باشد/علی مولا، علی مولا.../خدا در آیه‌های روشنِ قرآن بشارت داد/که جانِ پاک ختم المرسلین جانِ علی باشد/تمام رازهای خلقت از روز ازل باید/سرآغاز کتابی تحت عنوان علی باشد/علیٌ حُبُّهُ جُنَّة، قَسیمُ النارِ و الجَنَّة/به این ترتیب باید حشر از آن علی باشد/من از فُزتُ و رَبِّ الکعبه فهمیدم که بایستی/کلید رستگاری هم به دستان علی باشد

من نوکر، تو سرور/من عاشق، تو دلبر/یا ثارالله، یا ثارالله /نوکری حس فوق العادست/دیوونه کنندست/چای روضه خوردم عمریه شدم مست/جاری تو روضه‌ها رفاقت/عشقِ بی‌نهایت/عشقِ تو هرچی دارم مال رقیه‌ات/ابی عبدالله حسین/ای مولا، ای آقا/ای شاه بی‌همتا/یا ثارالله، یا ثارالله/یا حسین رو دلم نوشته/با گِلم سرشته/کربلا رو دیدم انگاری بهشته/دَمت آقا خودِ جنونه/آرامش جونه/من کبوتر، حرمِ تو آشیونه/ابی عبدالله حسین/ای ساقی، ای باقی/تو ذکر عشاقی/قمر، قمر/عموی باوفا اباالفضل /کیمیا ابوالفضل /راه استجابتِ دعا اباالفضل /شفیع محشره اباالفضل /رهبره اباالفضل /به خدا جلوه‌ی حیدره اباالفضل/ابوفاضل قمر

رحمت بر آن‌که با تو من را آشنا کرد/اسم تو را بردم زهرا مرا دعا کرد/هر کس به یک نوعی به درد روضه‌ات خورد/هر کس به یک نوعی به درد روضه‌ات خورد/کشتی تو در آب افتاد و چه‌ها کرد/حر ریاحی با تو شد حر حسینی /در محضر تو می‌توان مس را طلا کرد/****خادم اهلبیت در عمرش فخر باید به خدمتش بکند/مثل مادر بزرگ خانه‌ی ما که خداوند رحمتش بکند/پیره‌زن سالهای آخر عمر سخت دلبسته شد به خاموشی/چیزهای کمی به خاطر داشت مبتلا بود به فراموشی/روزی از روزها به او گفتند گرچه خو کرده‌ای به تنهایی/نام‌های ائمه را مادر، این أواخر به خاطرت داری؟/گفتم اول: درست گفت علی، پاسخ دومین سوال حسن//سومی را نگفته گفت حسین آن‌که در کربلا نداشت کفن/گفتمش چهارمی‌و ساکت شد گفت: مادر ببخش یادم نیست/تا همین‌جاش یاد من مانده‌ست مشکل از دین و اعتقادم نیست/گفتمش آمدیم‌و پرشید کسی کسی این سوالات را شفاهی کرد/دور از جان تو مَلَک در قبر گر بپرسد چه خواهی کرد؟/گرچه حرفم مزاح بود اما اشک او روی گونه‌اش افتاد/گفت: من رفته است از یادم، او مرا که نمی‌برد از یاد/من فقط تا حسین یادم هست، دادم از کف توان و نیرو را/شسته‌ام سالهای سال اما، استکان‌های مجالس او را/اینکه اولاد سیدالشهدا اسمشان رفته‌ست از یادم/زیر دیگ عزاش را یک عمر‌ فوت کردم به گریه افتادم/***غیر از این خاک بلاکش وطنی نیست تو را/جز سَنان و نی و شمشیر چمنی نیست تو را/گفتم از خاتمِ انگشت تو را بشناسم/تو که انگشت نداری، یَمَنی نیست تو را / تو پس از قتل حسن، گفتی غارت زده‌ای/باز غارت شده‌ای، پیرهنی نیست تو را

با خوب و بَدَت حسین می‌ماند و بس/تا آخرِ خط حسین می‌ماند و بس/آن روز که دستت زِ جهان کوتاه‌است/آن روز فقط حسین می‌ماند و بس/یادم نمی‌رود که همه عزتم تویی/من پای روضه‌ی تو شدم محترم حسین/لطفی که کرده‌ای تو به من، مادرم نکرد/ای مهربان تر از پدر و مادرم حسین/حسین جانم.../صلی‌اللهُ علیک یا اباعبدالله...

اومدم گودیِ قتلگاهِ تو/چی شده صورت مثل ماهِ تو/تو رو میزنن جلو چشای من/مگه چی بوده عمو گناهِ تو/حرمله نذاشت تو رو صدا کنم/نیزه‌ها رو از تنت جدا کنم/من بمیرم باید هر جوری شده/موتو از پنجه‌ی شمر رها کنم/رفته رو سینَت‌، میزنه با پاش/بی‌وضو موی تو رو گرفته تو دستاش/خونِتو ریخته‌، خونِ تو چشماش/بی‌وضو موی تو رو گرفته تو دستاش/ای عمو جانم، ای عمو جانم/ای عمو جانم، عمو جانم عمو جانم/عمّه از خیمه زبون گرفت عمو/حتی قلب آسمون گرفت عمو/خون می‌ریزه چقدر از جراحتت/خاک کربلا رو خون گرفت عمو/دیگه با هرچی که داشتن زدنت/حتی جا نمونده روی بدنت/من می‌خواستم کمکت کنم ولی/دستِ من سپر شد افتاد رو تنت/توی آغوشت می‌کِشم هی آه/روی سینَت میشه قتلگاه عبدالله/مَرکبا دارن میرسن از راه/روی سینَت میشه قتلگاه عبدالله/ای عمو جانم، ای عمو جانم/ای عمو جانم، عمو جانم عمو جانم/کاش بشم شمع شب تار بقیع/سر بذارم روی دیوار بقیع/آب بشم بسوزم و گریه کنم/تا سحر برای زوار بقیع/نه چراغ و نه رواق و سایبون/سایبونش شده سقف آسمون/نه صدای گریه‌های زائرا/نه شبای جمعه داره روضه‌خون/نذر صحنِ تو اشک الآنم/ای غریب بی‌حرم، جانم حسن جانم/خاک پای تو چشم گریانم/ای غریب بی‌حرم، جانم حسن جانم/ای حسن جانم، ای حسن جانم/ای حسن جانم، حسن جانم حسن جانم/روی زخم نُه فلک نمک زدن/دلت آیینه شد و تَرَک زدن/روز کشتنت همون دوشنبه بود/که جلوت مادرتو کتک زدن/تو پریدی ولی رد شد از سرت/دست سنگینی که خورد به مادرت/دیدی آخرش دوتا گوشوارشو/تیکه تیکه ریخته بود دور و برت/آخ زبونم لال حرفش هم درده/مادرت مسیر برگشتشو گم کرده/اونکه سیلی زد خیلی نامرده/مادرت مسیر برگشتشو گم کرده/ای حسن جانم، ای حسن جانم/ای حسن جانم، حسن جانم حسن جانم