شب دوم دهه اول صفر 1402 - عبدالرضا هلالی

ابوالفضائل، حیدری شمایل/تو شاهی اما، همنشینِ سائل/تو ماهی اما، تا همیشه کامل/به قلبِ تیره‌ام بتاب/أغِثنی یابنَ بوتراب/به ما گفتن از اولِ مدرسه/بدونید ادب آداب داره/و آدابش اون رفتاریه که/ابالفضل با ارباب داره/ابوفاضل، یا ابوفاضل.../تمامِ عشقی، خوش‌مرامِ عشقی/أخَ‌الإمامی، نه امامِ عشقی/قَلندرِ با احترامِ عشقی/همیشه محضرِ أمیر/مودبی و سربه‌زیر/یبارم نگفتی برادر بهش/که اوجِ ادب رو نشونش بدی/تو عمرت بجز لحظه‌ی آخرت/نگفتی به‌ غیر از "نَعَم سیّدی"/ابوفاضل، یا ابوفاضل.../همیشه غالب، مظهر‌َالعجائب/سرودن از تو شهریار و صائب/تویی تو شأنِ اغلبِ مَناقب/عدالتِ مُجسّمی/تو حیدرِ مُعظّمی/به کفرِ دو زلفِ سیاهت قسم/به اسلامِ حیدر مسلمان شدم/اگه من یه عمرِ ابالفضلی‌ام/به لطف تو ای شیرِ یزدان شدم/علی مولا، یا علی مولا...

بین هر مناجاتی سینه می‌زنم/من حسینی‌ام ذاتی سینه می‌زنم/دور قتلگاه تو خون می‌ریزم و/مجنون و خراباتی سینه می‌زنم/راوی‌ام روایاتی سینه می‌زنم/مست و اعتقاداتی سینه می‌زنم/دور خیمه‌های تو هروله کنان/مجنون و خراباتی سینه می‌زنم/شاهدم شهوداتی سینه می‌زنم/عرشی و سماواتی سینه می‌زنم/روضه خون بگیره دم دم می‌گیرم /مجنون و خراباتی سینه می‌زنم

منو رسونده به شام نیزه‌ی بی‌حرکتت/ بابایی نشناختمت عوض شده صورتت/حالا که دیر اومدی، یه جور منو راضی کن/بازی نمی دن منو، خودت با هام بازی کن/از ترَک رو لبات هنوز داره خون میاد /از موی سوخته‌‌ت چرا داره بوی نون میاد/خبر نداری بهم حرفای بد می زدند/جای نمازش بابا چک و لگد می زدند/وقتی می‌خوردم زمین خنده به گریه‌ام می‌کرد /چقدره بی‌رحمه زجر، از مو بلندم می‌کرد/نمی‌دونی که چیا از اون حرامی دیدم /گوشوارمو تو گوش دختر شامی دیدم/می‌گفت تو بازار چرا بدون بابا میری؟/با خنده می‌گفت مثل پیرزنا راه میری

چادر و موی رُقَیّه سوخته/شده مَعجَرَم، یه خیمه سوخته/نمیشه باور من، این لحظه/سر شیر خواره، بره رو نیزه/می‌رسید هر کسی از راه، می‌زد/تو رو قُربَةً اِلَی الله، می‌زد/با لبای تشنه از حال رفتی/تو سراشیبی گودال رفتی/