تاسوعا 1403 - سعید قانع

پاشو بریم حرم ساقی لشکرم /چشم انتظارت تو خیمه دخترم / بدون تو می‌شم بدون تکیه‌گاه /دلواپس تو زینب بی پناه / پاشو ببین که زهرا کنار تو نشسته /داغ برادر من پشت منو شکسته /برادرم اباالفضل، برادرم اباالفضل/ فدا سرت اگه زخمی مشک آب/بگو چه کار کنم با اشکای رباببرده امونمو تشنگی حرم/نفس نمی کشه، علی اصغرم/بگو عمود آهن، با صورت چه کرده/نیزه هاشون با قد قیامتت چه کرده/داره چی می بینم من کی ابروتو شکسته/یه تیری مثل نیزه تو چشم تو نشسته/برادرم اباالفضل، برادرم اباالفضل/تو میریو دیگه می پاشه لشکرم/پای حرومیا پا میشه تو حرم/دست تو ازعلم اگه جدا بشه/آتیش تو خیمه ها زبونه میکشه/تو میری و به دورم این گرگای درندند/ببین دارم به اشکم بلند بلند می خندند/یه نانجیبی بین لشکر کوفه گفته/که کار خیمه دیگه به دست شمر می افته/اگه بری باید اسیر التهاب ببینی زینب و تو مجلس شراب/میره تو بازارا میون هلهله می کشه زینبو خنده حرمله/اون نیزدارایی که از علی کینه دارن/سر تو رو به پهلو رو نیزه ها میزارن/برادرم اباالفضل، برادرم اباالفضل

زمین لرزید، زمین افتاد، یلِ ام البنین افتاد/علمدارِ من آخر با، عمود آهنین افتاد/ابالفضل/بمون اباالفضل، همه رو با رفتنت پیر کردی/بچّه‌ها منتظرن دیر کردی، تو بری منم زمین گیر کردی/واویلا حرم آواره شده، واویلاحرم آواره شده/ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل/برادرم اباالفضل/حرم بی‌کس، حرم تنها، روی خاکا علم تنها/تو می‌ری و منم می‌رم، می‌مونه خواهرم تنها، اباالفضل/تو که نباشی، همه‌ی لشکرَم از دست می‌ره/آبروی حرم از دست می‌ره، حُرمَت خواهرم از دست می‌ره/بوده خداحافظی‌ها همیشه دشوار عزیزم/تا نرسیدن به حرم، خدانگهدار عزیزم/واویلا بی علمدار شدم، واویلا بی علمدار شدم/واویلا حرم آواره شده، واویلا حرم آواره/ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل/***تو رو از من گرفتنو از دورم نمی‌رن/سخته که احساس یه مردو به بازی بگیرن//پاشو ببین چه اوضاعیه/پاشو ببین چه غوغاییه/برای غارت خیمه‌ها/پاشو ببین چه دعواییه/حیف /که نشد که تو مشکُ به خیمه بیاری/حیف /واسه چی منو این‌جوری تنها میزاری/حیف، صدها حیف/***همه‌جا رو دارم پی دست تو می‌گردم/اونقدر پیش چشم نامردا گریه کردم//دیگه رمق نداره پاهام/دیگه جوهر نداره صدام/پاشو ببین چه تنها شدم/دیگه کسی نمونده برام/حیف /که چشات دیگه هیچ‌جایی رو نمی‌بینه/حیف /همه امّید خیمه‌ها روی زمینه/حیف، صدها حیف

می‌زنم دم ز علمدار رشید حرمِ عشق/شهِ با کرم عشق، مهِ محترم عشق/صفای قدم عشق همان یار که گشته صنمِ عشق/چکد از لب او بر لب پیمانه نمِ عشق/همان شاه که باشد سر دوشش علم عشق/نگار دل زارم صفا بخش مزارم/به جز عشق جمالش، به دل خویش ندارم/قرارم بهارم شعارم همه دار و ندارم/که باشد به شب اول قبرم به کنارم/دلم عاشق رویش، شدم بنده‌ی کویش/دلم بسته به مویش، قدح نوش سبویش/شتابان دل زارم همه شب جانب کویش/چنان برگ خزانیست، روان در دلِ جویش/ندارم به خدا جز هوس دیدن رویش/مرا کشته به و الله، علی واریِ خویش/ابالفضل امیرم، امیرِ بی نظیرم /که جز عشق رخش در دل خسته نپذیرم/چه خوش باشد اگر باز زند با دو سه تیرم/که صیدش شوم و زیر قدم‌هاش بمیرم/ز غیرش همه سیرم ز غیرش همه سیرم/دل از مهرِ خداییِ ابالفضل نگیرم/یا باب الحوائج، یا باب الحوائج /جهان گیر و جهان دار /علمدار و سپهدار/بوَد دلبر و دلدار /مرا یار و مددکار /تپش‌های دل حیدر کرار /شده در حرم فاطمه پرگار/ زنم جار بود عشق شرر بار /سرم پر ز هوایش دلم جای ولایش/غلامم به سرایش/همه هستی و دینم به فدایش/حسین ابن علی سوره‌ی توحید بخواند ز برایش/به قربان نوایش، دلم گشته خریدار ولایش/به قربان گره بند قبایش/لقب باب حوائج، نسب باب حوائج/خداوند نجابت و ادب باب حوائج/دلم غرق کمالش، پریشان وصالش/دو ابروی هلالش، جمالش و کمالش/بود زینب کبری همه جا محو جمالش/دلم بنده‌ی نامش، گرفتار مرامش/حسین است کلامش، ببین حسن ختامش/به زهراست سلامش/یا باب الحوائج، یا باب الحوائج

ای هل حرم میر و علمدار نیامد، علمدار نیامد/سقای حسین سید و سالار نیامد، علمدار نیامد

تعصب کش اربابی، ابالفضل پدر آبی/عجب ماه جهان‌تابی، عجب چهره‌ی جذابی//آهای آقای احساس/میگن پرچم تو حتی تو ارمنیا بالاس/آهای دستگیر بی دست/آهای اونی که شونه‌هات فقط جای رقیه است/از بس چهره‌ت جذابه قمر/تو عرش معلی عکست قاب قمر//رقیه تو آغوشت می‌خوابه قمر/عالم به علی می‌نازه، مولا به قمر/یا ابالفضل، یا اباالفضل، یا اباالفضل