شب بیست و پنجم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

شرح باید داد اصل ماجرای غزه را/پخش باید کرد در عالم ندای غزه را/جای دارد دق کند از غصه هر کس که شنید/ناله‌های کودکان بینوای غزه را/کار باید کرد در راه فلسطین، چون خدا/می‌خرد کوچک‌ترین کاری برای غزه را/مثل خرمشهر و آبادان یقیناً دشمنان/زود می‌بینند اعجاز خدای غزه را/ای خداوندی که هستی بر همه روزی رسان/قطع کرده دشمنت آب و غذای غزه را/آب را بستند روی کودکان تشنه لب/باید اکنون دید دیگر کربلای غزه را/مادری جان داد از جان دادن شش ماهه‌اش/کاش می‌شد خواند یک یک روضه‌های غزه را/آب چیزی نیست، قطعا می‌توانستند اگر/می‌گرفتند این حرامی‌ها هوای غزه را/جای جای شهر خونی از شهیدی ریخته/جای دارد بوسه زد پس جای جای غزه را/چشم حکام عرب بسته است بر این ظلم‌ها/گوششان نشنیده می‌گیرد صدای غزه را/کاش میشد محو کرد از خاطرات کودکان/قصه پر غصه دارالشفای غزه را/ می‌رسد آن ساعتی که حضرت صاحب زمان/«صبحِ شادی» می‌کند «شام عزای» غزه را

یابن الحسن ولی غیور خدا بیا/منصور منتقم به دم اولیا بیا/ای آنکه در صباح جدا، در مساء جدا/داری تو گریه از غم خون خدا بیا/یابن الحسن به خون سری که بریده شد/با تیغ جهل و خنجر کینه از قفا بیا/در خون قلب او که زمین ریخت از ستم/با تیغ و سنگ و چوب و سم اسبها بیا/دیگر بس است بی گل روی تو زندگی/ای اصل زندگی همه عشق ما بیا

دوباره روضه ی و شمر جالس، ای وای/دوباره روضه ی سر نیزه ها شب جمعه /دوباره گریه زهرا کنار گودال و /دوباره ضجه وا غربتا شب جمعه/خدای من، خدای من /عریانه بچه ی با حیای من/دوباره ناله ی جانسوز یا بنی قتلوک/رسد ز حضرت خیر النساء شب جمعه/ز عرش هودج نوری ز اشک و آه رسید/خبر دهید که زهرا به قتلگاه رسید/سلام ای پسر بی سرم، سلام حسین/سلام تشنه لب مضطرم ای حسین/سلام ای بدن قطعه قطعه ی در خاک/سلام کشته ی بی یاورم سلام حسین/سلام ای تن عریان بی کفن پسرم/سلام سید شکسته پرم سلام حسین/مرمل بدماء یا مقطع الاعضاء /گلوله بریده از خنجرم سلام/کنار قبر تو بر پیکرت سلام کنم/سرت کجاست که بالاسرت سلام کنم/