شب هفدهم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

ای روزه دار، افطار محتاج یک دعایم/ آقای آبرودار، محتاج یک دعایم/با نامه ی سیاهم قلب تو را شکستم/ آلوده و گنه کار، محتاج یک دعایم/خیلی دلم گرفته، از تو خبر ندارم/ با این وجود دلدار، محتاج یک دعایم/تا خواستم بیفتم، دست مرا گرفتی/ این دفعه هم چو هر بار، محتاج یک دعایم/شرمنده ام کجاها، دیدی گناه کردم/ خیلی شدم گرفتار، محتاج یک دعایم/نگذاشتی بریزد یک لحظه آبرویم/ هستم به تو بدهکار، محتاج یک دعایم/ای کاش یک سحر هم راهت بیفتد اینجا/ در انتظار دیدار، محتاج یک دعایم/خیمه نشین صحرا، آرام جان زهرا/ هر جای هستی ای یار، محتاج یک دعایم/وقت اذان مغرب دلتنگ کربلایم/ ای روزه دار افطار، محتاج یک دعایم

امشب شب سقایی یعسوب دین است/پیمانه‌ها دست امیرالمؤمنین است/ بر تشنه‌کامان حرم سقاست حیدر /بر حضرت زهرا قسم، آقاست حیدر/ او صورت انسانی الله باشد /او کاشف الکرب رسول الله باشد/ او جلوه‌ی ربانی شب‌های قدر است /او مشک بر دوش آمده، سقای بدر است/او را تمام عرشیان تکریم کردند /خیل ملائک بر علی تعظیم کردند/ پیداست قد و قامتش در دشت، صد شکر /سقای حق با دست پُر برگشت، صد شکر/ روی سخن با آن امیر عالمین است /تنها خجالت بهر سقای حسین است/ در علقمه عباس عمود آهنین خورد /در خیمه زینب ناله کرد و بر زمین خورد?

دست خدا و نفْسِ پیمبر فقط علی‌ست/شمشیر و شیرِ خالقِ اکبر فقط علی‌ست / بعد از نبی به امر خداوند ذوالجلال /ما را امام و هادی و رهبر فقط علی‌ست/ دست خدا که با سر انگشت خویشتن /خورشید را نمود مسخر فقط علی‌ست/ این نام را مباد به دیگر کسان دهند /این حق حیدر است که حیدر فقط علی‌ست/ مردی که جان به دست، شب لیلة المبیت /جای رسول خفت به بستر فقط علی‌ست/ ای تشنگان حشر! به حق خدا قسم /باور کنید ساقی کوثر فقط علی‌ست / مردی که در مهاجر و انصار از نخست /گردید با رسول برادر فقط علی‌ست/ دیوار کعبه سینه گشود از برای او /مولود بیت حضرت داور فقط علی‌ست/ نوزاد بیت و صاحب بیت و امیر بیت /مهمان بیت همره مادر فقط علی‌ست/ آن شیر کبریا که در ایام کودکی /از هم درید پیکر اژدر فقط علی‌ست/ روز احد به رغم تمام فراریان /یاری که گشت دور پیمبر فقط علی‌ست / از منبر رسول خدا آید این ندا /بعد از رسول، صاحب منبر فقط علی‌ست/ کس را چه زهره تا که شود کفو فاطمه /آن کس که شد به فاطمه شوهر فقط علی‌ست/ ممدوح «انّما» که خدا گفته در کتاب /گفتیم و گفته‌اند مکرر فقط علی‌ست / در روز حشر پیشروِ ختم انبیا /صاحب علَم به عرص? محشر فقط علی‌ست/ شاهی که رَخت کهنه به تن کرد و رَخت نو_ /با دست خویش داد به قنبر فقط علی‌ست/ دست خدا که یک تنه در عرص? نبرد /بگرفت سر ز عمر دلاور فقط علی‌ست/ در فتح بدر و خیبر و در خندق و احد /بالله قسم امیر مظفّر فقط علی‌ست/ آن بت‌شکن که در حرم خاص کبریا /بگذاشت پا به دوش پیمبر فقط علی‌ست/ /«اِلّا علی» ندای خدا بود در اُحد /ممدوح این ندای منور فقط علی‌ست / فرمود مصطفی که منم شهر علم و بس /این شهر علم را که منم، "در" فقط علی‌ست/ آن کو به کودکی به رسول خدا مدام /بوده انیس و مونس و یاور فقط علی‌ست