شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع) 1402 - حسین ستوده

عزیز فاطمه را از حرم کجا بردند؟/خدا به‌خیر کند، نیمه‌شب چرا بردند؟/خدا به‌خیر کند بی‌عبا و عمامه/امام ارض و سما را به کوچه‌ها بردند/پیاده در پیِ مرکب، نفس‌نفس می‌زد/دو دست بسته به گردن، چو مرتضی بردند/خدا کند که به خانه دوباره برگردد/تمام اهل حرم دست بر دعا بردند/به فاطمه نرسد این خبر، عزیزش را/میان مجلس منصور بی‌حیا بردند/غریب بود و به دادش رسید پیغمبر/همین‌که دست به شمشیر از جفا بردند?

امشب تکلیفمو معلوم کن/یا از خونه بیرون کن و یا قلبمو آروم کن/امشب این خیال و راحت کن/یا بزن منو یا که باهام یه خورده صحبت کن/اصلاً می‌شنوی این صدام و؟/اصلاً می‌بینی گریه هام و؟/بیا دونه به دونه بشمارم غمام و/بیا یکم بشین کنارم، پناهِ دل بی‌قرارم/تو زندگیم به جز تو هیشکی رو ندارم/نخِ حرفامو بگیر، بیا دستام و بگیر/اگه من گریه برات نکردم اصلاً دوتا چشمامو بگیر/به یه تار موت قسم، /من دوستت دارم حسین/اگه از من یه دروغ شنیدی خب اومدم اعتراف کنم/با تو دلم رو صاف کنم، من کم آوردم به ابالفضل/دست رو دلم نذار دیگه/اشکمو درنیار دیگه/قلب من آزاری نداره/من خودتو می‌خوام ازت/نگام کنی یه بار فقط/واسه تو که کاری نداره/اصلاً می‌شنوی این صدامو؟/اصلاً می‌بینی گریه هامو؟?

می‌سوزه خونه‌ی من، همه کاشونه‌ی من/درِ خونه سوخت و توو یه لحظه دود شد/توی هُرم آتیش تن من کبود شد/فقط ذکر لب‌های من یا وَدود شد/دشمنم از خداشه، کاری کنه با من که کل زندگیم بپاشه/تا که توو خونه ریختن، دعا می‌کردم کسی زیر دست و پا نباشه/من پیرِ مردم، اون شب چقدر واسه‌ی دخترام گریه کردم/حالا دیگه کوهی از گریه و آه و دردم/به دخترم قول دادم خیلی زود برمی‌گردم/وای، امام صادق، امامِ صادق، امام صادق/اگه حالم خرابه، کار بزمِ شرابه/آخه عمّه‌ی ما توی بزم می رفت/چهل منزل آواره دنبال نی رفت/چوب و سر بریده، جلوی بابا می‌زدن به دخترا کشیده/تا صحبت کنیز شد... ?

دو خط احکام یادش بده، اسلام یادش بده/که بدونه تشنه لب سر نبره/دو خط احکام یادش بده، اسلام یادش بده/که جلو چشای مادر نبره/منو عذاب می‌ده، به مرکب آب می‌ده/تا صدات می‌زنم، شمر جواب می‌ده/---زینبو کاش یادت نره، داداش یادت نره/که از این قافله، چشم برنداری/زینبو کاش یادت نره، داداش یادت نره/دست و پا نزن که مادر نداری/عرشو به هم می‌ریخت، غصه و غم می‌ریخت/خون ابالفضل روی پر علم، می‌ریخت/نگاه به خاک می‌کرد، منو هلاک می‌کرد/با پیرهن کهنه‌ی تو، دشنه‌شو پاک می‌کرد/---نفسش باز بند اومده، ای زجر، زجرش نده/بچه که بترسه، لکنت می‌گیره/نفسش باز بند اومده، ای زجر، زجرش نده/عمه واسه تن زخمت می‌میره/پاهاش ترک خورده، چوب فدک خورده/جلو چشای بچه‌ها، خیلی کتک خورده/تنش سیاه میشه، گریه به راه میشه/اگه یه کم نازش بدید، مگه گناه میشه/---تمومه حسین، رو به رومه حسین/یکی ته گودال، لباستو پرت کرد/شلوغیه خیمه، حواستو پرت کرد/عذاب کردنت منع آب کردنت/شبیه گندم ری آسیاب کردنت/---تلاطم شد، رقیه زیر دست و پا گم شد/---زیر و رو شدی، پشت و رو شدی/چجوری با مادرت، رو به رو شدی؟/بی هوا زدن، با عصا زدن/جلو خواهرتو با کف پا زدن/ای حسین من.../حمله کردند، تو زمین خوردی و هلهله کردند/---میشه بگی که من هنوز نازم/شونه بزن موی منو بازم/دست توی موهای تو میندازم/من دیگه اون رقیه‌ای/که واسه تو ناز بکنه نمی‌شم/حسین وای...//---غریب گودالی، یارالی یارالی یارالی/خسته و بی‌حالی،یارالی یارالی یارالی/شد آخر کارم،یارالی یارالی یارالی/راهی بازارم، یارالی یارالی یارالی//شراب می‌خوره، روبه روی چشمای رباب می‌خوره/---خسته بودی، تشنه بودی/آخ بمیرم برات گرسنه بودی/مگه نشناختن تو رو، عزیز پیغمبری/چرا حمله می‌کنن، یکی پس از دیگری/چشاتو وا کن از خیمه، به گودال اومده زینب/خمیده‌تر، چقد مضطر و بی‌حال اومده زینب?

سلام الله علیکَ یا شهید روز عاشورا/حسین جانم، حسین جانم، حسین جانم، حسین جانم/سلام الله علیکَ یا شهید روز عاشورا/ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل، ابوفاضل/سلام الله علیکِ یا اسیرِ روز عاشورا/رقیّه جان،رقیّه جان، رقیّه جان/دوسش دارم دارم یه عالمه، دختر پادشاهمه/گداهی درِ خونش، کار هزارتا حاتمه

دست بالات می‌گیرم، نمی‌دونی چه توونی با تماشات می‌گیرم/دست بالات می‌گیرم،من تمومِ غزلام و از توو چشمات می‌گیرم/غزل ناب گفتم، بیت‌هایِ ناب گفتم/از همون لحظه‌ای که، به تو ارباب گفتم/خودم و خیسِ اشک، رو به ایوون دیدم/یا همون سلامی که موقع خواب گفتم/از همون لحظه‌ای که، به تو ارباب گفتم/از درک ما بالاتری، یوسف اگه زیباست، تو زیباتری/این باورِ هر روزمه، عیسی مسیحه، تو مسیحا تری/ای جانم حسین، ای جانم حسین/دل به چشمات می‌بندم، من دخیلم رو به اون ضریح زیبات می‌بندم/دل به چشمات می‌بندم، بار زندگیم و با گوشه نگاهات می‌بندم/غصه‌هام کم می‌شه، داره محرَّم می‌شه/به تو که فکر می‌کنم خاطرم جمع می‌شه/تا چشام نم می‌شه، مثلِ زم زم می‌شه/ضربان من منظم می‌شه/به تو که فکر می‌کنم، خاطرم جمع می‌شه/دستم رو توو دستات بگیر/جونم رو وقت تماشات بگیر/هر چی دارم، می‌دم بهت/گوشواره واسه رقیّه سادات بگیر

وقت غم یا خوشحالی بگوعلی/ دست پر،دست خالی بگو علی/ نشونه‌ی حلال زادگی اینه/ تو هر وقتو هر حالی بگو علی/اسدالله من، دلبر دلخواه من/ بنده‌ی قنبرم، راه علی راه من/ شکرلله شده، شاه نجف شاه من/امیر علی، دلیر علی/ حقیقت، غدیر علی/ زمان مرگ اگه بیای/ تو جونمو بگیر، علی/حق علی مولا، حق علی مولا

حق علی مولا .../یاس بهاری، چه گُلعُذاری/خیلی شباهت به، فاطمه داری/حلما ریحانه، جان جانانه/تو بزرگ دنیا، هستی دردانه/دردونه وقتی اباالفضل می‌ذاره تورو رو شونه/خدا ماه رو دور سر تو می‌گردونه/آره زمینم مثل آسمون حیرونه/این بی‌بی زهراس یا رقیه خاتونه؟/حجابه رقیه، آفتابه رقیه/تو رگ‌هاش خونِ ابوترابه رقیه/من انقلابیم به انقلابِ رقیه/فداییِ حسینه مرحبا?

دستم خالیه ولی خب به جاش دلم پره /حال و روز من، غیر قابل تحمله /قلبم داره باز، چوب ساده‌گیشو می‌خوره/خب آدم یه روز، یه جا کم میاره می‌بره/ضرر کردم غیر تو به هر کس رو انداختم، حسین /کنارم بودی ولی یه بارم تو رو ‌نشناختم‌، حسین/خراب شد سقف سرم ، /خراب شد هر چی ساختم/قمار کرد دنبا روم و منم/قافیه رو باختم حسین/گرفتار اومدم نجاتم بده حسین!/کم آوردم دیگه خدا شاهده حسین!/آغوشت حسین/بهترین پناهِ نوکرت/دردامو اگه تو فقط بدونی بهتره /هر کی جز خودت باشه آبرومو می‌بره /باره موندم و آخه غیر تو کی می‌خره/دلت واسم می‌سوزه /تا می‌بینی اشکهای منو /به جز تو هیچکی نبود/بخواد حس کنه دردای منو/گرفتی دست حُر رو /نمی‌گیری دست منو /جوونی کردم آقا/اومدم اعتراف کنم /با تو دلمو صاف کنم/من کم آوردم به أباالفضل/جون نه تو جون خودم

به تنت نیزه، جا به جا کردن/با دوازده ضربه سر و جدا کردن /تو رو مقتولِ، بالدماء کردن /تو رو قطعه قطعه کردن و‌ رها کردن /بردن بردن، نه نه کَندن گوشواره‌هامو /بردن، عروسک‌هامو /به کوچه‌گردی انداختیم حسین‌/برام عجب روزی ساختی حسین/قرارمون نبود، زینبت آواره بشه/قرارمون نبود، چادر من پاره بشه/آقای کربلا، کاری کن که خواهرت برگرده کربلا /سر غارت حرم دعوا شد/ای وای ای وای/پشت خیمه‌ها چرا غوغا شد/ای وای‌ای وای/نیزه‌ها رو ‌به زمین‌ کوبیدن ای وای/سر شیرخواره‌ی تو پیدا شد /ای وای از رباب سهم اصغرش نشد یه قطره آب/ای وای از رباب حرمله دور و برش می‌خوره تاب /روضه‌ی شام بلا دشواره/ای وای ای وای/جای زینب مگه تو بازاره؟/دیگه دیر شد زینبتم تو‌ قتلگاه پیر شد/حرمله تازه واسه ما شیر شد /تلاطم شد، رقیه زیر دست و پا گم شد/عمه اسیر چشم مردم شد /خواهش می‌کنم، برید کنار/که من خودم خاکش می‌کنم/خواهش می‌کنم برید کنار/که من خودم منّت می‌کشم /پنجه توی موت زدن //سنگ به ابروت زدن/مادرت اومد حسین/لگد به پهلوت زدن/هیچکسی دلواپس سوختن شب نشد /می‌بینم تاریکه آخرشم دفن نشد/حسین من وای حسین... /این چه بلاییه سرت آوردن؟/چه جوری از گودال درت آوردن؟/این چه بلاییه سرم آوردن؟/خلاصه‌ی جنگ و تو خاک سیاه نشستم چقدر چشم به راه نشستم/ برا دیدنت سه ساعت جلو قتلگاهت نشستم/چه جور کشتنت، غصه شد واسم/انقدی که تو رو دیگه نشناسم /چه‌جوری کشتنت، که گُمِت کردم/برای من سخته/این چه غروبیه، خیلی غم داره/ببین که قافله‌ت بی‌علمداره/این چه غروبیه، آسمون خونه/بلند شو دم اذونه/حرم دست ساربونه/تو حقت نبود یه لحظه تنت بی‌کفن بمونه/با سنگ و‌ چوب کشتنت /رقاصه آوردن و با بزن بکوب کشتنت /حسین وای... /به سمت گودال از خیمه دویدم من /شمر جلوتر بود دیر رسیدم من/من یه زن تنها بین همه اراذل?

دیدم کنیزهای دم بختِ بی جهاز/از دختران در سفرت حرف می زنند