شب بیستم رمضان 1402 - مهدی اکبری

بی تو فاطمه پژمردم/تو که رفتی منم مردم /غم و غصه تو خیلی خوردم/تو خونم تو رو کم دارم/میدونی بی تو غم دارم/دوری تو منو آزردم/یاد همه خاطره هامونو/یاد بی بی اون قدیمامونو/یادته عروسی دوتامونو/یادمه خوشی های تو خونمون/یادمه که گرفت خونمو خزون/یادمه بهت گفتم بمون/زهرا بی تو شدم تنها/ببرمم از اینجا/امون از این دنیا/توی خاطرمه غم هات/جلو چشممه اون اشکات/کاشکی من رو میبردی همرات/غم تو منو پیرم کرد/از همه دنیا سیرم کرد/لحظه ای که اون در روت افتاد/یادته بی بی دستای بستمو/یادته که غرور شکستمو/یادته آه سینه خستمو/یادمه پوشوندی خون بسته رو/یادمه منم اون روز آخرو/یادمه گفتی در بیار میخ درو/ای داد در رو سرت افتاد/رو پسرت افتاد/بال و پرت سوخت/زهرا بی تو شدم تنها/ببرمم از اینجا/امون از این دنیا/چی برات بگم از امشب/همه ذکر منه رو لب/داره میسوزه حیدر از تب/حرف آخرمو گفتم/مث تو منم آشفتم/نگرونیمه واسه زینب/یادته بودی یاد حسینمون/یادته گفتی آب نره یادمون/یادته شب آخر و گریه مون/یادمه همه حرفای اون شبو/یادمه که کفن دادی زینبو/یادمه روضه چوب رو لبو/زارم غصه شده کارم/مثل تو می بارم/غم حسین دارم/ای بی کفن /عریان بدن/دوری از وطن/زهرا بی تو شدم تنها/ببرم از اینجا امون از این دنیا?

شاه نجف نشین، شاه جهان حیدر/اصل و اساس دین، رکن اذان حیدر/عبد تو هستم، که تویی حضرت مولا/خاص تو باشم، لقب آیت العظمی/یا علی یا علی تویی شاه لم یزلی ای جانم علی/تو ولی و امامی و الحق بی بدلی، ای جانم علی/ای جانم علی، ای مقتدا، ای یکه امیر، ای لافتی/هستی تو فقط مولای ما، مولای ما/ای که ز همه عالم تو سری/ماندم که خدا یا که بشری/داری به سرم دست پدری/مولانا علی، مولانا، علی، مولانا علی/کی شود ای شهان کوی تو را بینم/سجده کنم سپس روی تو را بینم/پوزه بسایم، دم ایوان طلایت/لب بگشایم، که منم کلب سرایت/یا علی یا علی بود عمری ذکر لبت/هی در نظرت، و مرا همگان بشناسند از لقبت ای در نسبت/حیدر در نسبم، ..../آن که برود بر دار من، از دشمن تو بیزارم منم /مجنون توام تا روز ابد، گیرم فقط از نام تو مدد/من حیدری ام تا زیر لحد، یا علی مدد /مولانا علی، مولانا علی حیدر/ای که به کوی خود کعبه عشاقی/از خم مستیت می بده ای ساقی/دل چو خمار است، شده مخمور ضریحت/بوسه زنم بر طرح انگور ضریحت/یا علی یا علی ز تو خواهم شور و شعف/ای شاه نجف، به هوای تو آمده ام پیمان به کف/ای شاه نجف، ای شاه نجف ای ساقیا/پر کن ز کرم پیمانه را، مجنون توام دریاب مرا/مرا بطلب ای جان نجف، یک شب بشوم مهمان نجف/مدهوش تو ایوان نجف، ایوان نجف/ستون آسمان، تکیه به تو داده/سیب محبتت، بر دلم افتاده/جاذبه داری، شده عشقت همه دینم/جان به تو بندم، که تویی حِصن حَصینم/صنما صنما، آن همه سائل پشت درت/قربانِ سرت، قربانِ سرت/تو درخشش ماه و ستاره، دور و برَت/قربانِ سرت، قربانِ سرت/قربانِ سرت، سرباز بخواه/بال و پرمی، پرواز بخواه/پایانِ منی، آغاز بخواه، آغاز بخواه/پایان خوشم، دردی به دل و/درمان خوشم، جانم بطلب/ای جان خوشم، جانم بطلب

سِدرالمنتهی کرببلا کرببلا کرببلا/عرش کبریا کرببلا کرببلا کرببلا/اِسمُهُ دَوآء کرببلا کرببلا کرببلا/دنیا دنیا خاطرخواه و دل‌داده/به پایِ عَلم و پرچم ایستاده/تو شاهی و ما همه رعیت‌زاده/هر کی که دل به تو داده آباده/سلامُ علیک روحی و قَلبی لدیک/خدا اسمتو رو سینمون کرده حَک/یا لیتنا کُنا مَعک/دلتنگم برا کرببلا/خیلی این شب‌ها کرببلا کرببلا/می‌زنم صدا کرببلا کرببلا /من با همین اشک‌های صاف و صادقبا عشقت می‌زنم آقا به جاده/باب‌القبله‌ی تو باب‌المراده/هرکی‌که دل به تو داده آباده/بده براتم رو که حرم لازممیعنی آقا امسال اربعین عازمم؟/یا لیتنا کُنا مَعک/سایه‌ات رو سرم ارباب حسین/خیلی نوکرم ارباب حسین ارباب حسین/بی‌بال و پرم ارباب حسین ارباب حسین/من آرزومه کربلا بمیرم/زیر پاهای زائرها بمیرم/انقدر صدا بزنم تا بمیرم/یک گوشه کُنجِ قتله‌گاه بمیرم/بمیرم که تشنه سَر بریدن تو رو/با سَر‌نیزه تا گودال کشیدن تو رو

یارحمت الله الواسعه یاباب النجاه /مدیون حسینه هر کی /پا میزاره توی هیئت/هیئت یعنی سایه علم /بودن زیر پرچم حسین /هیئت یعنی شعبه حرم /یعنی باشی آدم حسین/من آدمتم آقا، زنده با دمتم آقا/مدیون روضه هام، دلتنگ کربلا/یا من شفا فی تربته، درمون همه دردایی/من کجا برم جز روضه ات، سالارم چنین آقایی/آقام تاج روی سرمه، جونم وقف ماتم حسین/دنیا اومدم برای همین، یعنی هستم آدم حسین/من آدمتم آقا، زنده با دمتم آقا/شافع منی روز محشر یا شافع یوم الحسره /عاقبت به خیر هر کی، دعوت میون خیمه ات/خیمه یعنی اهل حرمت، تنها مونده با غم حسین/موندن خوبه موقع بلا، یعنی باشی آدم حسین/من آدمتم آقا، زنده با دمتم آقا

غیر از علی که مرد نیست هیچکی یَل نبرد نیست/ غیر از علی خلیفه گشتم نبود نگرد نیست /با آن که در صدف نیست همچون دُر نجف نیست/ هرکس که شد خلیفه غیر از خَلَف نیست /ذکر یا علی به صد تا مُرده جون میده /اون علیه که دم کُن فَیَکون میده/در خیبر که برای علی چیزی نیست /علی با یه نعره عالم رو تکون میده /حق یکی علی یکی یار یکی دل یکی/ دلبر و دلدار یکی جبرئیل دور سر علی میگشت /هی میگفت حیدر کرار یکی / کس نائب الرسول نیست هم کفو با بتول نیست/ بی حُب و عشق مولا اصلا نماز قبول نیست /جز او ابوالبشر نیست بغض علی هنر نیست/ قطعا عدوی حیدر از نطفه پدر نیست /نه خدایی و نه جزو انبیا باشی /تو نه از جنس مَلَک نه جنس ما باشی/ هیچ تعجبی نداره که تو روز حشر/ همه عالم ببینن جای خدا باشی/ ذکر مرتضی علی عبادته /حب حیدر آخرِ سعادته /تا علی هست به والله قسم /از خلیفه دم زدن جهالته ?

بگو رفتی چکار با زندگیم کردی؟بگو با رفتنت منو یتیم کردی/من از هفت آسمون ابری‌ترم، زهرا/تو رفتی من هنوز پشت درم، زهرا/تو آتیش می‌سوزه خاکسترم، زهرا/غریب به سی سال/مجبور باشی حرف نزنی، ساکت بمونی//باز بدتر از اون/پشت سَر قاتلِ زنت، نماز بخونی/بهتره که زنده نمونی/یه عمر، هرشب گریه کار من بود/غمت، درد بی‌شمار من بود/یه عمر، تو صف نماز جماعت/همش، مُغَیره کنار من بود/یه عمره با غمت همش میرم از حال/گرفتم سی‌امین سالگردتو امسال/خدا میدونه چی کشیدم این چند سال/منو شوق شبِ خواستگاریت زهرا/درست نُه سال بعد خاکسپاریت زهرا/یه چادر موند برام، یادگاریت زهرا/غریب به سی سال/سنگین تر از کیسه‌ی پُر از نون و خرما /به روی دوشم/من می‌کشم بارِ غم رفتن زهرا/مجروحم از زخم زبون‌ها/چشات، سرخ از شدت کتک شد/همین، حرمت نون و نمک شد/بابات دستاتو بوسید وقتی/شکست عایشه دلش خنک شد