ولادت امام زمان (عج) 1401 - سید رضا نریمانی

لطف خدا به اهل زمین بی‌کران شده/ دنیای پیر از قدم او جوان شده /باید برای شعر سرودن کلیم بود/ وقتی خدا به عرش خودش مدح‌خوان شده/خورشید ذره‌ایست ز نور خدایی‌اش/تنها کمی ز وسعت او آسمان شده/آمد همان کسی که دلیل رسالت است/آمد کسی که وارث پیغمبران شده/آمد دوباره یک گل خوشبوی فاطمی/از شوق، اشک حضرت زهرا روان شده/مریم به دور مادر او می‌کند طواف/هاجر گدای هرشب این آستان شده/امشب که باب رحمت حق سمت چشم اوست/حتی مسیح معتکف جمکران شده/امشب خدا برای زمین رهبر آفرید/این بار دوم است خدا حیدر آفرید/برده‌ست حسن روی تو از یوسفان قرار/گیسو به شانه ریخته‌ای مثل آبشار/اصلا به دام و دانه تو را احتیاج نیست/با تیغ تیز ابروی خود می‌کنی شکار/جاءالحق است ذکر لب اهل آسمان/بر بازوان حیدری‌ات حک شد این شعار/حق با علیست؛ دشمن او عین باطل است/می‌آید آن زمان که شود کفر تار و مار/مثل علی به معرکه تا میزنی قدم/از دست ذوالفقار تو لایمکن الفرار/مولا بیا که سخت شده زندگی ما/مولا بیا، تمام شود فصل انتظار/اسمش نه زندگی‌ست، که آهسته مردن است/این روزها که میگذرد مثل شام تار/جنگ و فساد، قتل و گناه و گرسنگی/دنیای بی تو چیست به‌جز ظلم بی‌شمارهی دریا نمی‌شود/هرکس که روی ماه تو را دید، شد خموش/این راز سر به مهر که افشا نمی‌شود/اصلا دلیل خلقت عالم وجود توست/دنیای بی‌امام که دنیا نمی‌شود/شکر خدا که سمت تو افتاد راه ما/بهتر از این مسیر که پیدا نمی‌شود/یوسف زیاد دیده به خود این جهان، ولی/هر یوسفی که یوسف زهرا نمی‌شود/باید تو را قسم بدهم جان مادرت/بی‌نام فاطمه گرهی وا نمی‌شود/آقا بیا به‌خاطر زهرا ظهور کن/این قلبهای شب‌زده را غرق نور کن/ای منتهای خواهش سجاده‌های ما/آیا نمی رسد به حضورت صدای ما/این هفته هم براق تو را زین نکرده اند/یعنی اثر نداشت دوباره دعای ما/اصلا عجیب نیست جوابی نمی‌رسد/از روی عادت است همه‌ی ندبه‌های ما/ما با زبانمان همگی درپی توییم/دنبال غیر توست ولی قلبهای ما/تو در میان مایی و ما از تو غافلیم/بیمار معصیت شده این چشمهای ما /تاثیر آن غربت و تنهایی شماست/دلگیر می‌شوند اگر جمعه‌های ما /امشب که رزق و روزی ما می‌خورد رقم/آقا نیفتد از قلمت کربلای ما/مولا تمام آرزوی ما شهادت است/برگرد تا که سرخ شود این ردای ما/روی مرام و غیرت ماهم حساب کن/از ما مدافعان حرم انتخاب کن

به عرشم رسانده ست خاک درت/نفسهای هر دم گداپرورت/تو وقتی که بانی مجلس شوی/خدا می نشیند سر منبرت/گمان می کنم ساختند عرش را/ز خاک قدوم علی اکبرت/کسی که بزرگ دو عالم شده/شده قبل از آن نوکر اصغرت/خودت روز محشر نظر می کنی/قیامت به پا می کند نوکرت/تو دستی که باشد به سویت دراز/کرم می کند فاطمه مادرت/همه دست در دست هم داده اند/که بالا بماند در عالم سرت/سرم را فدای سرت می کنم/پسرهام را نوکرت می کنم/به مدح تو لوح و قلم ساختند/به دست تو جود و کرم ساختند/برای علمداری خیمه ات/برای اباالفضل علم ساختند/تو زینبت را برای علی دقیقا شبیه به هم ساختند/یقین از دم یا حسین و حسن/دو دم بهر تیغ دو دم ساختند/تو را اوج اوج همه اوجها/مرا هم غبار قدم ساختند/حسینه های تو را تا ابد/همان سایه های سرم ساختند/همه واقفند اینکه از اولش/به عشق تو اصلا حرم ساختند/گدایی این خانه کار من است/غلامت شدن افتخار من است/نباشد سری از تو سردارتر/نباشد دلی از تودلدارتر/گرفتار تو هستم و باز هم/می ارزد که باشم گرفتارتر/نداری تو در آسمان و زمین/کسی مثل زینب وفادارتر/قسم می خورم که نداریم ما/کسی را ز عباس علمدارتر/کسی که غلام غلامت نشد/الهی شود خارتر خارتر/به بازار عشق و ارادت به تو/خدای تو باشد خریدارتر/به جایش مرا کربلا می بری/نگاهم شد از گریه هر بار تر/من از کودکی عاشقت بوده ام/قبولم نما گر چه آلوده ام

ما را همه گفتند گرفتار نگاهت/لب تشنه ی بارانی انوار نگاهت/احسنت بر این دولت بختی که نصیب است/افتاده به ما نیز سر و کار نگاهت/بخشنده تر از این نشنیدیم، ندیدیم/خوب است پذیرایی رفتار نگاهت/آن ذره که ناید به حسابیم ولیکن/خورشید شدیم از تب بسیار نگاهت/تو یوسفی و در طلبت ریخته خونی/آنقدر زلیخا سر بازار نگاهت/نادیده گرفتی و ندیده نگرفتی/قربان کرمخانه ستار نگاهت/بیچاره دل ما پر ما چشم تر ما/کرده همه را یکسره نگاهت/ما دیده به راهیم در این نیمه شعبان/دنبال نگاهیم در این نیمه شعبان/در کوچه ما آیینه بندانی اگر هست/خیر قدم توست چراغانی اگر هست/حتما خبر از آمدن مرد بزرگیست/در کوچه ما صحبت قربانی اگر هست/هجران خبر آمدن صبح وصال است/فرداش بهار است زمستانی اگر هست/گفتیم بیایی همه شیدای تو هستیم/گفتی بیارید مسلمانی اگر هست/از فتنه ایام چه باکی چه هراسی/پرچم به ید یار خراسانی اگر هست/نذر تو و نذر حرم عمه سادات/بر پیکر عشاق شما جانی اگر هست/در طایفه ما همه جان بر کف یارند/دور و بر ما لشگر سوفیانی اگر هست/دلداده حق بیم ز تحریم ندارد/روحانیت عمامه تسلیم ندارد/در جلوه رویت ارنی ریخته محبوب/در کام تو شیرین دهنی ریخته محبوب/در وصف لبت هر چه چشیده ست نوشته ست/سرخی عقیق یمنی ریخته محبوب/رویت نبوی و علوی سیرتی آقا/در تو تب مکی مدنی ریخته محبوب/آنقدر کریمانه شدی لحظه بخشش/این دست کرم را حسنی ریخته محبوب/پیغمبر نازی و به دنبال تو آنقدر/مجنون اویس قرنی ریخته محبوب/پروانه سر راه شما بال و پرش سوخت/در شمع سحر سوختنی ریخته محبوب/در صبح و مسایی تو حسین است شب و روز/در طالع ما سینه زنی ریخته محبوب/خیرالعمل هر شب ما نام حسین است/پس نیمه شعبان شب بین الحرمین است

به فطرس بگو بالت آورده اند/دوباره سرحالت آورده اند/تمام ملکهای درعرش را/دراین لحظه دنبالت آورده اند/حسین آمده تا شفایت دهد/ازاین پس به اجلالت آورده اند/بگو آی نوکر،غلامیش را/قبولی اعمالت آورده اند/تورا تا ابد مقتدا یاحسین/جهان را پر شالت آورده اند/من از کودکی ام پدر مادرم/مرا سمت تمثالت آورده اند/مرا دست برسینه تا خانه ات/همیشه به این حالت آورده اند/من از اولش در پناه توام/غلام غلام سیاه توام

بر نائب برحق امامت صلوات/ بر صاحب انوار قیامت صلوات/خواهی که به روز حشر نگردی مایوس/ بفرست به پیشگاه مهدی صلوات/بر صاحب ذوالفقار حیدر صلوات/بر وارث بر حق پیمبر صلوات/خواهی که خداوند گناهت بخشد/بفرست بر این امام و رهبر صلوات

ای آخریـن امید رسـالت خوش آمدی/خورشید آسمـان عـدالت خوش آمدی/سر تا به پات قدر و جلالت خوش آمدی/بنیان‌کن اساس ضلالت خوش آمدی/با مقدم تو گشت زمین رشک آسمان/عجل علی ظهورک یا صاحب‌الزمان/اسلام بـا ولادت تـو بـاز جـان گرفت/روی ندیـده تـو دل از آسمـان گرفت/دیـن بـا ولایتت شرف جاودان گرفت/«حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت»/جاء الحقت رسید بـه گوش جهانیان/عجل علی ظهورک یا صاحب‌الزمان/ای از خدا سلام به جسم و به جان تو/آوای وحـی می‌شنــوم از زبــان تو/دل‌بـرده از پـدر ز مـلاحت بیان تو/قرآن بخوان که بوسه زند بر دهان تو/ای عمر وحی از نفست گشته جاودان/عجل علـی ظهورک یا صاحب‌الزمان/میـلاد تو ولادت خوبان عالم است/عید هزار موسی و عیسی‌بن‌مریم است/میـلاد اهـل‌بیت رسول مکرم است/میـلاد دیگـر شهـدای مکرم است/میـلاد سیدالشهــدا را دهـد نشـان/عجل علی ظهورک یا صاحب‌الزمان/بازآ که اولیای خـدا چشم‌شـان به توست/یـاران سیدالشهــدا چشم‌شـان به توست/سرهای تشنه گشته جدا، چشم‌شان به توست/مکه، مدینه، کرب‌ و‌بلا چشم‌شان به توست/کعبه گشوده چشم به راه تو همچنان/عجل علی ظهورک یا صاحب‌الزمان/ما از تو دور و جای تو پیوسته بین ماست/ روی ندیـده‌ات همـه جا نور عین ماست/چشم انتظار ماندن ما دین و دِین ماست/جمعـه گــواه نالـ? ایـن الحسین ماست/یک جمعه این سوال نیفتاده از زبان/عجل علی ظهورک یا صاحب‌الزمان

پابه‌پای دل شیدای خودم/می ذارم گل روی دستای خودم/قمر نیمه‌ی شعبان که رسید/رسیدم خدمت آقای خودم/ سحر سامرا ، پیچیده این ندا/ رو لبا زمزمه ، مولا مولا/قمر آسمون ، ثمر آقامون/پسر فاطمه ، اومد از راه/ همه دنبال فرصت/ واسه عرض ارادت/دل ماهم دخیل گهواره/همه دارن می خونن/ همه اینو می دونن/وارث عباس علمداره/ مولا مولا یا صاحب الزمان/یه سبد لبریز از عطر بهار/ خالصانه می برم محضر یار/یار من صاحب یک قلب رئوف/یار من وارث تیغ ذوالفقار/ شب غم سر اومد ، ماه نو در اومد/خبر خوش میاد از سامرا/شب قدر همه، میخونه فاطمه/به قد و قامتت ماشاالله/ عود و عنبر بیارید/می و کوثر بیارید/آقای ما بقیة‌الزهراست/ آره محشر رسیده/ خود حیدر رسیده/رجزش مثل اکبر لیلاست/ مولا مولا یا صاحب الزمان/ شب مستی شده و باده می خوام/برا امشب یه دلِ ساده می خوام/منی که یه نوکر ابن نوکرم/یه آقا و یه آقازاده می خوام/همه عرش برین ، میرسن رو زمین/بارون شوقه و جشن خورشید/چراغون شد بهشت ، یه ملک می‌نوشت/جلوات علی بازم تابید/ صد و ده قل‌هوالله/ به رخ انور شاه/همه مجنون شدن و سرگشته/ولی‌الله مطلق/هُوَ حَق و مَعَ الحق/آره حیدر دوباره برگشته/"مولا مولا یا صاحب الزمان"

دوباره تو عرش حق شور و غوغایی بر پا شد/اومده اباصالح با قدومش دلم وا شد/می درخشه مثه خورشید/نور عشقش به دل تابید/اومد و کاخ ستم ها دوباره لرزید/می کنه ریشه ظلم و آقا بی تردید/می خونم امشب با شور و نوا/آقا بیا آقا بیا/قوت قلب بچه شیعه ها/آقا بیا آقا بیا/اباصالح بیا مولا