شب سی ام رمضان 1402 - حسین طاهری

شبهایِ جمعه ، نیمه شبها تا سپیده/بر رویِ اسرارش خدا پرده کشیده/از راه می آید زنی قامت خمیده/لب میگذارد رویِ حلقوم بریده/فریادهای یا بنی سر بگیرد/حیدر بیاید بازوی زهرا بگیرد/روضه نمیخواهد تنی که سر ندارد/قربان آن آقا که انگشتر ندارد/یک تکه ای سالم همه پیکر ندارد/جایی برای بوس? مادر ندارد/گیسوی خود را ریخته روی گلویش/مادر بود اینگونه شکل گفتگویش/گوید بنیّ یا بنیّ یا بنیّ/برخیز آمد مادرت زهرا بنیّ/دیدم خودم در عصر عاشورا بنیّافتاده بودی زیر دست و پا بنیّ/من بی وضو موی تو را شانه نکردم/حالا به دنبال سرت باید بگردم/از تشنگی لبهای عطشانت به هم خورد/ترکیب اَبروها و چشمانت به هم خورد/از شدت ضربه دو دندانت به هم خورد/آیه آیه نذر قرآنت به هم خورد/راه تو را در گودی گودال بستند/بر پیکر تو نیزه ها را می شکستند/شاعر: قاسم نعمتی

با غم دوری لاتُؤَدِبنی/من دوسِت دارم لاتُعَذِبنی/عذاب اینه که اسم تو بیاد و گِریَم نگیره/عذاب اینه که عاشق واسه معشوق آخر نمیره/عذاب اینه محرم باشه پای علم نباشم/عذاب اینه شبای اربعین من حرم نباشم/حسین حسین حسین تو بگذر از خطای من/حسین حسین حسین عزیزِ لحظه های من/****/کاش به دست تو گره ها وا شه/سفر بعدی کربلا باشه/دلم میخواد کسی جز تو رفیق دلم نباشه/دلم میخواد غم من جز فراق حرم نباشه/دلم میخواد فقط مال تو باشم نه مال دنیا/دلم میخواد روی پات سر بذارم مثه شهیدا/حسین حسین حسین بمون بمون برای من/حسین حسین حسین عزیزِ لحظه های من/?

رویای همیشگیمه خواب شبای بچگیمه همه ی امید زندگیمه/با همین حال آشفتم بیام و روی پاهات بیفتم/من همیشه به تو راست ‌میگفتم تو رو دوس دارمت/دوست دارم دوست دارم دوست دارم/به خدا به خدا دوست دارم دوست دارم دوست دارم/بارون گریه ها داره عطر نفس هاتو میاره همه ی وجودم انتظاره/دوباره شب اربعین برسونی منو اون سرزمین/که میخونه با ما روح ‌الامین تو‌ رو دوس دارمت/دوست دارم دوست دارم دوست دارم/