شب بیست و چهارم رمضان 1402 - مهدی رسولی

نکند بگذرد این ماهُ، نبخشی ما را /بگذر ای حضرت غفار، الهی العفو /دل ما را بتکان تا که بریزد جز تو /آه از غفلت غم‌بار، الهی العفو /عوضم کن، عوضم کن، عوضم کن ای یار/خسته‌ام زین همه تکرار، الهی العفو /روبروی حرم و چشم به گنبد دارم/سرم و شانه‌ی دیوار، الهی العفو /چند شب مانده از این سفره، الهی اِرحم /چند شب مانده به دیدار، الهی العفو /نکند آدم قبل از رمضان باز شوم /باز نا اهل و گنه‌کار، الهی العفو /نگذاری بروم رو بزنم بر غیرت /آه از خواری اصرار، الهی العفو /به همان حامی تنهای علی در کوچه /به همان مادر تب‌دار، الهی العفو/ به همان چادر خاکی در آتش مانده /در میان در و دیوار، الهی العفو/ به نفس‌های حسن، آه حسن، داد حسن /آی لعنت به مسمار، الهی العفو/ به همان دست که از شال علی کنده نشد/مگر از ضربه‌ی بسیار، الهی العفو/