شب یازدهم رمضان 1402 - مهدی رسولی

اگرچه باد مَعاصی مهاجم است هنوز/نسیم مرحمت تو ملایم است هنوز/صدای زمزمه‌ی لا اِل?هَ اِلّا اَنْت/طنین توبه‌ی اَهلِ عوالم است هنوز/به حُرمت رمضان‌هاست، گر زمان بلا/دلی که وَقفِ سحر شد مقاوم است هنوز/قبول، بنده‌ی تو دل به حُبِّ دنیا داد/هنوز عشق تو در سینه حاکم است، هنوز/تو پافشاری من در گناه را دیدی/ببخش، گرچه گناهم مُداوم است هنوز/بیا وُ کاسه‌ی چشم مرا خودت پُر کن/فقیر پشت درت گریه‌ لازم است هنوز/تمام عُمر سرِ سفره‌ی علی بودم/گداییِ من از این خانه دائم است هنوز/برای آن‌که نرفته نجف چه سنگین استمیان خواب ببیند که عازم است هنوز/قسم به چادر آن مادری که سیلی خورد/قسم به فاطمه این بنده نادم است هنوز/گناه‌کارم اگر، نوکر حسینِ تواَم/بگیر دست همانی که خادم است هنوز/سه‌شعبه از گلوی لاله‌ای گلاب گرفت/گلی که باد برایش مزاحم است هنوز/آی حرمله /الهی خدا تحقیرت کنه/توی داغ بچه‌هات پیرت کنه/یه جوری زدی، زمین‌گیرم کنی/الهی خدا زمین‌گیرت کنه/