شهادت امام هادی (ع) 1403 - مهدی اکبری

هزار شکر که بردیم نامِ هادی را /هزار شکر که داریم امامِ هادی را/هزار شکر که دارد در این هیاهوها/لباسِ مشکیِ ما احترامِ هادی را/سلامِ ما برسانید ای کبوترها/که بشنویم علیکَ السلامِ هادی را/چقدر جلوه به جبریل می‌رسد وقتی/خطاب می‌کند آقا، غلامِ هادی را/بیا رویم که جز سامرا پناهی نیست/نیاز نیست به فطرس بیا که راهی نیست/بر آستانِ تو مژگان ما که عادت کرد/به خاک‌بوسیِ ما آسمان حسادت کرد/کسی که روضه برایت گرفت بالا رفت/کسی که رفت به این روضه‌ها عبادت کرد/همین که زائرت از جامعه زیارت خواند/سَبوی خویش پُر از چشمه‌ی سعادت کرد/برای عمّه سادات در قفس رفتی/و شیر عرضِ ارادت به این سیادت کرد/پسر فراقِ پدر را چگونه چاره کند /روا بود که گریبان امام پاره کند/تو را زِ خانه‌ی خود با عذاب آوردند/تو را به گوشه‌ای اما خراب آوردند/به روی خاک نشستی و شام را دیدی/که عمه‌های تو را با طناب آوردند/یتیم‌های گرسنه به بندِ زنجیر و/رسید وقتِ طعام و کباب آوردند/من از امامِ زمان شرم دارم از این خط/که پیشِ چشمِ شما هم شراب آوردند/

یا مَن اَرجوه، دنبال یه راه نجاتم/محتاج یه نیمه‌نگاتم/ای فضل تو آب حیاتم، یا حسین/می‌زنم گره قلبمو بر سیاهیِ پرچمت/این گره رو کورش کن و/کاری کن گره وا نشه/ای پناهِ بیچاره‌ها/ای امیدِ مستضعفین/خواستم از خدا تا ابد/دستم از تو کوتاه نشه/اللهمَ اَلعَفو، بِدَمِ الحسین اَلعَفو... /****یا مَن اَرجوه، ای واسطه‌ی همه حاجات/ای روحِ دعا و مناجات/امضای تموم عبادات، ای علی/واپسین روزای ساله/دلخوشیِ من اینه که/با عنایتت این یه سال/شد اضافه بر سابقم/جای اشک شوق داره که/با تموم نامردیام/تو هنوز دوسم داری /با اینکه من یه نالایقم/اللهمَ اَلعَفو، بِدَمِ الحسین اَلعَفو... /****یا مَن اَرجوه، داری تو صداها صدامو/دریاب من و آرزوهامو/این گونه‌ی خیس و چشامو، یا حسین/دست به دامنت می‌شم و/دستی روی قلبم بذار/رو سیاهم ای رو سفید/جای من بخواه از خدا/جان مادرت یا حسین/عاقبت بخیرم کنو/راهی کن منو تا بهشت/راهی کن منو کربلا/اللهمَ اَلعَفو، بِدَمِ الحسین اَلعَفو...

بی تو دنیا جهنمه/با تو مستی فراهمه/یا مَن اَرجوهُ لِکُلِّ خیر/خیرِ من تو همین غمه/غم فقط غم حسین/بهترین رنگِ جهانه رنگِ پرچمِ حسین/پای بیرق اباالفضل شدم آدم حسین/غم فقط غمِ حسین/میام تو روضه رو لبم همین یه خواهشه/که نوکرت دوباره زائر حرم بشه/خدا کنه کم شه از عمر من ولی به جاش/به عمر زائرای کربلا اضافه شه/حَرِّم شَیبَتی عَلَی النار/به حق دستای علمدار... /****دل هر کی به راهته/تا ابد در پناهته/یا مَن اَرجوهُ لِکُلِّ خیر /خیر من تو نگاهته/ای پناه عالمین/می‌میرم یه روز نگم صلی علی الحسین/می‌زنم پر توو هوای بین الحرمین/ای پناه عالمین/من حاضرم که با تو به اسیری تن بدم/زندگیمو پای تو شاه بی کفن بدم/تو شاهدی همیشه گفتم آرزومه که/جونمو پای پرچم امام حسن بدم/حَرِّم شَیبَتی عَلَی النار/به حق دستای علمدار...

غمت در نهانخانه‌ی دل نشیند/بنازی که لیلی به مَحمِل نشیند/بنازم به بزم محبت که آن‌جا/گدایی به شاهی، مقابل نشیند/*****منم قطره، تویی دریا/تویی والاتر از والا/من مالِ اباعبدالله /دنبالِ اباعبدالله /مثل پروانه می‌گردم/به مِرد اباعبدالله/*****دلم جز هوایت، هوایی ندارد/لبم غیر نامت نوایی ندارد/مرا در کمندت بیفکن که دیگر/گرفتار عشقت رهایی ندارد/هواخواهِ تواَم جانا، و می‌دانم که می‌دانی/الهی که مرا ارباب فدایِ خود بگردانی

عالم همه قطره و تویی دریا، یا اباعبدالله/شیعه شده گَبر و جودی و ترسا، یا اباعبدالله/اباعبدالله، روضه‌خوان تو الله/اباعبدالله، تشنه‌ی تو شد دریا/اباعبدالله، کربلای تو مأوا/اباعبدالله، نوکریِ تو والا/مادری کرده مادرت برا ما آقا/دخترت بوده، تکیه‌گاه ما تو دنیا/افتخار نوکر به اینه که می‌خونه/جان سَنَ قوربان، سیدی اباعبدالله/اباعبدالله اباعبدالله.../من عبد ذلیلم و تویی مولا، یا اباعبدالله/ریزه‌خور سفره‌ی تو شد احیا، یا اباعبدالله/اباعبدالله، انتهای باورها/اباعبدالله، اعتقاد مادرها/اباعبدالله، سرور همه سرها/اباعبدالله، ذکر روی منبرها/کاسه‌مو پر کن، زندگی بشه زیبا/کاری کن امشب، کربلا بشه امضا/یه شبِ جمعه باشم و بخونم من/جان سَنَ قوربان، سیدی حسین مولا/یا اباعبدالله آقای من، یا اباعبدالله آقای من...

پرچم کربلا، رو سرِ نوکرا/مادرت فاطمه، مادر نوکرا/من و مستِ این عشق صاف و ساده کن/واست می‌میرم آقاجون اراده کن /سوارِ کشتیِ امنت شدم حسین/من و تو خاک کربلا پیاده کن /قدیم‌َالاحسان، حسین آقاجان.../**** تو مال منی، تو ثوابِ همه‌ی اعمال منی/تو که رزق و روزیِ هر سال منی/روز محشر تو فقط دنبال منی/ما رو همسایه کن با زُهیر و حَبیب/السلامُ عَلَیک یا حسینِ غریب /می‌دونی نوکر خیلی دوست داره تو رو/آره تا روز محشر دوست داره تو رو/این حرف من نیست، نَصّ روایته/خدا از همه بیش‌تر دوست داره تو رو

به هوایِ حرمت محتاجم /مخصوصاً شبایِ جمعه به غمت محتاجم /اینجوری خورده رقم تقدیرم /من اگه برا تو گریه نکنم می‌میرم/می‌میرم یا اباعبدالله /بارون اشکِ بی‌امونِ آسمونه، گریه خوبه/این یه رسمِ عاشقونس، بی‌بهونه گریه خوبه /گریه ‌می‌کنم، سینه می‌زنم/تا ببینیم و محلم کنی /حاضرم برات جونمو بدم /که مثلِ زهیر بغلم کنی /یا اباعبدالله، آقایِ من .../*****چجوری بگم آقا دلتنگم /واسه‌یِ اذونِ صبحِ کربلا دلتنگم/مهربون‌تر از تو که آقا نیست /هیچ کجا شبیهِ صحنِ کربلا، زیبا نیست /روضه‌خون که میگه حَلَّتْ بِفِنائِک، گریه خوبه /شبِ جمعه با خدا و با ملائک، گریه خوبه/گریه ‌می‌کنم، سینه می‌زنم/تا بشم منم اهلِ کربلات /من بَدَم ولی دستمو بگیر/که شبیهِ حُر بمیرم برات/یا اباعبدالله، آقایِ من .../

تک و تنها بی‌حال افتادی/جلو چشم خواهرت تو گودال افتادی /تو رو با نیزه و شمشیر زدن/نانجیبا به تو از یک قدمی تیر زدند/خسته بین، ازدحام، گودالی، یارالی/مظلومی، تنهایی، بی‌حالی، یارالی /گریه می‌کنم، لطمه می‌زنم، /واسه لحظه‌ی، آخرت حسین /هستی نگرا نِ خیمه ولی، /دل واپسته، خواهرت حسین

جایی منت نکشیدم عباس /ولی تویِ حرمت خیلی /تو کلیسا حرفی از قرآن نیست /ولی حرف از قَسَمِت خیلی /من نرفتم زیرِ دِینِ هیچکس/ولی زیرِ علمت خیلی /لیلی لیلی لیلی لیلی لیلی لیلی/ لیلیِ لیلاها ابوفاضل /پرچمت اون بالاها ابوفاضل /دوست دارم صحنِ تو، پناهِ من/ باشه حالا حالاها ابوفاضل /ساقیا من فقط واژه‌یِ قبله رو /به ابروهایِ تو گفتم /روزِ محشر اگه دیدمت حق بده /یهو به سجده بیفتم /واسه مادرم می‌میرم عباس /ولی واسه مادرت خیلی /من فقط تورو دارم اما تو /مثلِ من دور و برت خیلی /جلو تِمثالِ تو میشم خیره /به چشمایِ دلبرت خیلی /لیلی لیلی لیلی لیلی لیلی لیلی /دلمو مجنون کن ابوفاضل /منو حرم مهمون کن ابوفاضل /پرده‌ای بردار از مقامت باز /عقلمو سرگردون کن ابوفاضل /قمرِ علقمه، علمت رو برم /ستونِ عرشِ بَرینه/ارمنی‌ها میگن معنیِ معجزه /ذکرِ یا اُمِ بَنینه