وفات حضرت ام البنین (س) 1403 - سید محمود علوی

گذرم تا به در خانه‌ات افتاد، حسین /خانه آباد شدم، خانه‌ات آباد حسین

عَلم بردار و جهان را حیران کن/عَلم بردار و ستم را ویران کن/عَلم بردار و به اذن ثارالله/عَلم بردار و دوباره طوفان کن/بانوی جلیله عَلمت بی‌بدیله/عُقلای دو عالم، به تو میگن عقیله/پدرت مرتضی و فاطمه‌ست مادرِ تو/خدایی توی عالم، کی مثل تو اصیله؟/نائبةُ الزهرا زینب، جلوه‌ای از مولا زینب/به نیّت فرج بگو با حضرت مهدی یا زینب/زینب زینب، زینب زینب.../****بخوان یک خطبه، دوباره غوغا کن/بخوان یک خطبه، و شوری بر پا کن/بخوان یک خطبه، میان این ظلمت/بخوان یک خطبه، یزیدو رسوا کن/در اوج صلابت و کمال فصاحت/کشیده خطبه‌ی تو یزیدو به فضاحت/کلمات تو عیناً خودِ نهج‌البلاغه‌ست/جملات تو عین علیه در بلاغت/حیدرِ عاشورا زینب، وارث أعطینا زینب/به نیّت فرج بگو با حضرت مهدی یا زینب/زینب زینب، زینب زینب...

زینب همان کسی‌ست که در راه عفّتش/عباس می‌دهد، نخِ معجر نمی‌دهد/وقت نبرد حضرت حیدر رسیده است/جنگی که هیچ کس به دو چشمش ندیده است/پا در رکاب کرد و دو ابرو به هم کشید/او در میان قوم عرب یک پدیده است/جنبنده‌ای نمانده به صحرای معرکه/از بس که ذوالفقار علی خون مکیده است/از ضربه‌های او بپرس ز عمربن عبدود/او طعم ضربه‌های علی را چشیده است/در دشت می‌دوید و نفهمیده بود هنوز/شمشیر مرتضی سر او را بریده است/

رفتی و بی سرو پا همگی شیر شدند/با من و عمّه سر پوشیه درگیر شدند/من که همه عمر رفته بودم تنها به مجالس زنانه/رفتم وسط شراب‌خواران دست بسته به زور تازیانه/کی زیر گلوت رو عزیزم اینطور بریده ناشیانه/شیب گودال و شاه بی ردا وا محمّدا/عمّه جان رو به مدینه زد صدا وا محمّدا/تا به گودال رسیدم به خدا خسته شدم/بس که دشنام شنیدم به خدا خسته شدم/لااقل صیدتو رو به قبله کن /شمر حوصله کن شمر حوصله کن/اول بکش بعد هلهله کن /شمر حوصله کن شمر حوصله کن/زود راحتش کنید /رو تنش پا نذارید کمتر اذیتش کنید/آی نامسلمونا باید اول بکشید بعد غارتش کنید/نه عبا مونده براش نه عمامه /اینکه زیر دست و پا مونده امامه/این چه سر بریدنیه از سر ظهر /که شروع شده هنوز داره ادامه/عینِ روایته /شلوغ قتله‌گاه نزدیک سه ساعته