وفات حضرت ام البنین (س) 1403 - سیدمهدی حسینی

الهی شام غم را گوشه‌ی چشم سحر افتد/مبادا که دعای عاشقانت بی‌اثر افتد/تمام هستیِ خود را به پای عشق می‌ریزیم/اگر ما را به کوی زینب کبری سفر افتد/رکاب محمل او زانوان اکبرِ لیلاست/خوشا آن کس که زیر پای زینب بیشتر افتد/به سوی علقمه رو کن که آن آقا کفیل توست/مبادا که حرم یک بار دیگر در خطر افتد/غبار چادر تو سرمه‌ی چشم اباالفضل است/چه خاکی بر سر ما شد که خاکت در نظر افتد/نباید یک نخ از این خیمه را غارت کند دشمن/اگر بر دامن صحرا هزاران بار سر افتد/بمیریم و نبینیم از حرم اموال غارت شد/مبادا که به چادرهای این خیمه شرر افتد/حرم یک بار غارت شد غروب روز عاشورا/مبادا اتّفاقی این‌چنین بار دگر افتد/حرم جای حرامی نیست این را خوب می‌دانم/مبادا که سنان و شمر را این‌جا گذر افتد/بیا خورشیدِ من، امشب قمر در عقرب افتاده/بیا که ردّ پای خیزران روی لب افتاده/چنان در بحر هم غرق‌اند که عالم نمی‌داند/حسین افتاده در گودال یا که زینب افتاده/بگو اُمُّ‌البنین در نوحه‌اش این‌گونه بنویسد/اَلا یا ایّها العالم حسین از مَرکب افتاده

چهارتا شهیدم، فدای شهیدِ فاطمه/الهی بمیرم تو مقتل چی دیده فاطمه/شنیدم خمیده خمیده رسیده فاطمه/حسین نمی‌رفت تو گودال/اگه زنده بود اباالفضل/رباب نمی‌زد پَر و بال/اگه زنده بود اباالفضل/حتّی نمی‌رفت یه خلخال/اگه زنده بود اباالفضل/اباالفضل رفت پناه حسین رفت/اباالفضل رفت امنیّت از بین رفت/آه، اباالفضل اباالفضل اباالفضل/چهارتا مزار خیالی کشیدم رو خاکا/چقدر روضه خوندم برای تن ارباً اربا/بریدم شنیدم که عبّاس برنگشت خیمه‌گاه/رباب صدا زد خدایا/کاش زنده بود اباالفضل/تشنه بود عزیز زهرا/کاش زنده بود اباالفضل/حمله کردن به خیمه‌ها/کاش زنده بود اباالفضل/اباالفضل رفت حرم به غارت رفت/اباالفضل رفت زینب اسارت رفت/اباالفضل رفت پناه حسین رفت/اباالفضل رفت امنیّت از بین رفت/آه، اباالفضل اباالفضل اباالفضل

مادرِ روضه‌های خونگی/شاعرِ نوحه‌های موندگار/زبونِ شعرِ تو گواهه که /دلِ تو رو شکسته روزگار /سایه‌ی سر داشتی، قرص قمر داشتی /از دارِ این دنیا، چهارتا پسر داشتی /الْیَوْمَ أَصْبَحْتُ وَ لا مِنْ بَنین/بمیرم اُم‌ُّالبنین/میگن اباالفضلِ تو افتاد زمین /بمیرم اُم‌ُّالبنین/بمیرم اُم‌ُّالبنین ای مادر /تو بودی و روضه‌ی علقمه/تو بودی و روضه‌ی قحط آب /با یه دلِ شکسته گفتی که /جوونمو حلال کن رباب /نشد که برگرده، دلم پُر از درده /خیمه مگه جای یه عدّه نامرده!/بِاَنَّ عَبَّاساً قَطیعُ الْیَمین/بمیرم اُم‌ُّالبنین/بسه برای روضه خوندن، همین /بمیرم اُم‌ُّالبنین/بمیرم اُم‌ُّالبنین ای مادر /پُر شد تو مدینة النّبی/صدای وا محمّدای تو/اینقده گریه کردی که میگن/دیگه نمی‌بینن چشای تو/جلو چشم زینب، شریعه موّاجه/لب حسین تو به آب محتاج/فَکُلُّهم امسی سریعاً طعین/بمیرم اُمُّ‌البنین/ای قُتِل الحسین کَالمذنبین/بمیرم اُمُّ‌البنین

آرام منی جان منی قند دهانی/تو خوب ترین خوب جهانی/حسین وای .../آن کس که تو را دارد از عشق چه کم دارد/آن کس که تو را دارد ای ماه چه غم دارد/حسین وای ...

بمیرم و نبینم این حرم اسیر غربته/چی‌کار کنم تو خیمه‌ها دوباره حرف غارته/اسارته/خاک به سرم! اومدن برای غارت حرم/خاک به سرم! این مصیبت نمی‌شه باورم/خاک به سرم! الهی واست بمیره مادرم/یه نفر رو به مدینه داد بزنه وا محمّدا/کی آتیش به خیمه‌ها می‌خواد بزنه؟ وا محمّدا/وا محمّدا، زینب تنهاست/وا محمّدا، این عاشوراست/دوباره خیمه‌ها پُر از صدای هلهله شده/دوباره خیمه‌ها پُر از سنان و حرمله شده/دل همه پُر از غم و مصیبت و گِله شده/درده حسین، کاش بازم به خیمه برگرده حسین/پاشو ببین خیمه‌ها اسیر نامرده حسین/دخترِ تو، گوشه‌ی خرابه دق کرده حسین/یه نفر جای رقیّه داد بزنه، ای عمو بیا/منو زجر بی‌حیا می‌خواد بزنه، ای عمو بیا/وا محمّدا، زینب تنهاست/وا محمّدا، این عاشوراست/آه از تب دلشوره/دست من ازت دوره/رفته سر نِی آیه/افتاده زمین سوره/ای ماهِ بلندِ من، جز راهب نصرانی/کی زخمتو می‌شوره؟/سر پیراهن تو نیمه‌ی شب گریه کردم/برا زخم تن تو مثل زینب گریه کردم/شنیدم یک نفر با چکمه رو سینه‌ت نشسته/کی جای مُهر پیشونیتو با نیزه شکسته؟/سهم تو از دنیا آخرش غربت بود/دهنِ پُر خونِ تو پُر از تربت بود/من بمیرم خیلی به تو می‌خندیدند/محرم و نامحرم بدنت رو دیدن

همه جا کربلا، همه جا نینوا/من ابالفضلیم، به امید خدا.../روی لبم واویلا، کسی ندیده توی دنیا/که با لبای تشنه سقا، بمیره در کنار دریا/یارو علمدار من، منو نذاری تنها ای کاش/به فکر غصه‌های من باش، یه کاری کن غریبم داداش/ابالفضل.../پاشو ببین ای سقا، که حرمله سه شعبه داره/میشه رباب دیگه آواره، میره رو نی، سر شیر خواره/پاشو ببین ای سقا، که نقشه‌ها دارن این لشکر/میان به پشت خیمه آخر، برای نبش قبر اصغر/