شب دوم فاطمیه دوم 1403 - سید رضا نریمانی

اگرچه دوست ندیده گرفته اعمالم/همان گدای خطاکار و غرق اشکالم/وصال یار چه دارد که در فراقش نیست/کجاست حال خوش من هنوز بدحالم/گلایه از قفسِ نفس می‌کنم تا صبح/نمی‌برد به هوایش مرا دو تا بالم/به دامِ حیله‌ی خنّاس‌ها گرفتارم/کشیده مَکرِ شرورها مرا به چنگالم/کسی به تاجرِ خسران زده نمی‌خندد/گناه کردم و آتش زدم به اموالم/اگر چه غربت من را کسی نفهمیده/اگرچه نیست کسی یار من در این عالم/سلامِ من به همه نوکرانِ آقایم/که وقت روضه می‌آیند باز دنبالم/یکی کمک بکند مادری زمین خورده/زمان ذکرِ مصیبت که می‌رسد لالم/برای دست ورم کرده‌اش دلم خون است/به یادِ دردِ قنوتش هنوز می‌نالم

برای دست ورم کرده‌اش دلم خون است/به یادِ دردِ قنوتش هنوز می‌نالم/لباسِ یاس، تنِ لاله را نمی‌پوشد/به یاد بستر خونی مریض احوالم/چهل نفر به زن باردار لطمه زدند/نگفته بی‌خبر از آن هجوم، جنجالم/صدای میخ در آمد، صدای زهرا نه/کنار شعله‌ی آن در به فکر گودالم/فدای آن‌که فرو رفت نیزه در دهنش/برای پیرهنی پاره پاره شد بدنش/*****ضَرَب، ضَرَبا، ضَرَبوا/نه یکی، نه دوتا، یه گروه/آتیش زدن دل‌ها رو/زدن مادرِ مارو/در می‌سوخت /تو شعله‌ها بال کبوتر می‌سوخت /خط به خطِ سوره‌ی کوثر می‌سوخت /در افتاد/لگد زدن یاس پیمبر افتاد/مادرو می‌دیدم که با سر افتاد/به فضه گفت بیا بیا/که محسنم شده فدا/به فضه گفت که از غمام/چیزی به مولا نگیا/محشر شد/مادر ما یک تنه یک لشگر شد/اما با ضرب سیلی گل پرپر شد/*****ای که با دستِ ورم کرده‌ی خود پای منی/با نفس‌های کَمَت نیز مسیحای منی/ماه، ماه است، عزیزم چه گرفته چه هلال/رو بگیری ز علی باز تو زهرای منی/ماندنت درد من است، رفتن تو زجر من است/غمِ امروز منی، حسرتِ فردای منی/ آه زانو به بغل کردنِ من دیدنی است/از پسِ پوشیه سرگرمِ تماشای منی/همه‌ی زندگی‌ام ،مرگ تمنا نکنی/خسته‌ای ، بی رمقی؟! باز تمنای منی /خواست دنیای مرا تیره کند، سیلی زد/دشمنم نیز خبر داشت تو دنیای منی /رو به قبله مشو ای قبله‌ی بی‌سویِ علی/یارِ بی‌صحبتِ من ، همدمِ شب‌های منی

بمان با من بمان ای عزیز نیمه جان/بمان حتی شده با همین قد کمان/صف کشیدن جبت طاغوت من ولی بی‌یاورم/بعد تو تنهاترینم ای تمام لشکرم/همسنگر زخمی حیدر/ای عزیزه‌ی قلب پیغمبرچه کردن با آیه‌های تو ای کوثر/فاطمه جان فاطمه جان/چه غم داری به دل پشت این روی کبود/نمیگویی هنوز قصه‌ی کوچه چه بود/چاه نخلستان شود لبریز از این ناله‌ام/چیزی از دردش نمیگفت یار هجده ساله‌ام/ای یار مظلومه‌ی حیدر/ای گل یاس نیلی و پرپر/چه کردن با آیه‌های تو ای کوثر/فاطمه جان فاطمه جان/از آن آتش زدن شد شروع غم‌های من/تو رفتی پشت در ای عزیزم جای من/شد علی شرمنده‌ی تو در/ میان همهمه/محسنت را هم فدا کردی برایم فاطمه/تو بودی و میخ سرخ در/شعله‌ها بود و هستی حیدر/چه کردن با آیه‌های تو ای کوثر/فاطمه جان فاطمه جان/

صبح ایجاد شد آیات عیان بودند/در زمین اهلِ سماوات عیان بودند/بیشتر از همه سادات عیان بودند/شیعیان بودند، شیعیان بودند/صبح ازل بر لبم این زمزمه غوغا کرد/حیدر انشاء کرد/در دلِ من یکسره این همهمه غوغا کرد/حیدر املا کرد/موقع خلقت نفسِ فاطمه غوغا کرد/خلقِ دنیا کرد/زبان گشودم با، یا علی یا علی/از زمان هستم، با علی با علی/یا علی یا علی، یا علی یا علی/کار اگر خورده گِره عقده‌گُشا زهراست/چاره‌ی مشکلِ ما یکسره با زهراست/بر لبِ شیعه‌ی حیدر دَمِ یا زهراست/محشر اگر در دل من ولوله و غوغاست/شورشی برپاست/ای دلِ من غصه نخور چون که علی آنجاست/شافِعَم مولاست/واسطه‌ام نزدِ علی سوره‌ی أَعْطَیْناست/حضرت زهراست/چه غم که آن دنیا، در صفِ محشرم/غمی ندارم که، شیعه‌ی حیدرم/یا علی یا علی، یا علی یا علی/ابرِ خشکیده‌ام و گر چه نمی‌بارم/گر چه دور از توأم و گرچه خطاکارم/من ز بدخواه تو ای فاطمه بیزارم/من تو را دارم، من تو را دارم/مادرِ ساداتی و شد دشمنِ تو اَبتَر/سوره‌ی کوثر/منتظرم تا که بخوانی تو مرا نوکر/حضرت مادر/گر تو بخواهی بشود خادمیِ قنبر/رزقِ این نوکر/به خاطرِ حیدر، مادرم فاطمه/مَرانم از این در، مادرم فاطمه/مادرم فاطمه، مادرم فاطمه/شاعر: محسن_ناصحی

علی میزانه علی قرآنه/علی سلطان عوالم امکانه/به نَقل تاریخ تو جنگ خیبر/علی مرهب رو زده هنرمندانه/سر میزد حیدر بی شمار/با شمشیری طوفان سوار/از میسره تا میمنه/همه میگفتن الفرار/حمله ای طوفنده به ضربه ای کوبنده/همه دیدن یه تنه قلعه رو از جا کنده/هیبت مولا را خیال کن وقتی که/داره سربند یا فاطمه رو میبنده/یا علی مولانا علی علی مولانا/****علی توحیده علی جاویده/جهان غرق ظلمتو علی خورشیده/یه عمره رزق منو داده با/همون یک دفعه که خاتمو بخشیده/روح دین و اصل اصول/دریای اوصاف رسول/عشق مولا تو هر دلی/شد معیار رد و قبول/چاره ی هر درده چقدر خدایی مَرده/کعبه داره روز و شب دور سرش میگرده/من با چشمام دیدم که روبرو ایوونش/هرکی اومده یه لحظه قبله رو گم کرده/یا علی مولانا علی علی مولانا

وقتی دل آدم از غمی گرفت/از تموم آدما می‌بره پناه به مادرش/حالا منم اومدم نگام کنه/خانومی که عمریه مادره برای نوکرش/حال خوب من به لطف مادری فاطمه است/این نشاط زندگیم از نوکری فاطمه است/مادرم فاطمه است/سایه‌ی روی سرم فاطمه است/تکیه گاه تا فاطمه است/ذکر من یافاطمه است/بین همه آدمای زندگی/کی شبیه مادره هی بپرسه حال آدمو/کافیه یه لحظه دور بشی ازش/میگه زیر لب خدا حفظ کن از خطر تو بچه‌مو/شک نکن که فاطمه امشب صدا زده تو رو/مادری که مهربونه چون نخواست بد تو رو/الگوی مادراست/فاطمه مادر ما نوکراست/تکیه گاه تا فاطمه است/ذکر من یافاطمه است/خدا بده صبر به اونکه مادرش/جون بده مقابلش خیلی سخته حتی باورش/حالا اگه مادرش جوون باشه/قدشم کمون باشه پیر میشه با داغ مادرش/چی کشید امام حسن با غصه‌های تو دلش/وقتی مادر جوونش خورد زمین مقابلش/پای این روضه‌ها/جون بدیم بازم کمه ای خدا/تکیه گاه تا فاطمه است/ذکر من یافاطمه است

کوچه‌ای تنگ و دستی از سنگ و/مادرم تنها، تنها، تنها/عرش می‌لرزید چشم من می‌دید /دستی رفت بالا بالا بالا/رو خاک نشست/گوشواره تو گوش مادرم شکست/چند ماه گذشت/از صورتش ولی نرفته جای دست/دست این مردم آتیش و هیزم/بی سپر مادر مادر مادر/یک طرف مسمار یک طرف دیوار/پشت در مادر مادر مادر/اینقدر زدن/قنفذو مغیره از همه بیش‌تر زدن/عمداً زدن/زهرا رو جلوی چشم حیدر زدن/یه پوست و استخون مونده رو تنت/ای وای مادرم ای وای مادرم/آخ مغیره داشت قصد کشتنت/ای وای مادرم ای وای مادرم/با اشاره حرفاتو میگی به من/ای وای مادرم ای وای مادرم/من که مُردم آخه یه حرفی بزن/ای وای مادرم ای وای مادرم/سوت و کوره دیگه خونه، دلم خونه/منو سُرفت می‌ترسونه دلم خونه/میگن همسایه‌ها با هم توی کوچه/دیگه زهرا نمی‌مونه، دلم خونه/بمون مادر بمون مادر...