شب پنجم فاطمیه دوم 1403 - امیر کرمانشاهی

ای حرمت قبله حاجات ما/یاد تو تسبیح و مناجات ما/پنج امامی که تو را دیده‌اند/دست علمگیر تو بوسیده‌اند.../هر که به دردی و غمی شد دچار/گوید اگر یک صد و سی و سه بار/ای علم افراشته در عالمین/اکشف یا کاشف کرب الحسین

ماهی و گشته دیدنت بر خَلق/از همه واجبات، عینی‌تر/تو، حسینی‌تر از همه عالَم/مادرت، از تو هم حسینی‌تر/گفت وقت خروج از یثرب/پسرم! برحرم سپر گردی/می‌روی ماه من! مراقب باش/نکند بی‌ حسین (علیه‌السلام) برگردی/الهی ای فلک! دیگر نگردی/که شرم از این قد و قامت نکردی/فدای پرچم در اهتزازش/فدای دستهای چاره سازش/فدای آن کسی که زینب او را /دعا می کرد هر شب در نمازش/***تو نبودی حسینت اما بود/آن زمان که مدینه دعوا شد/آن زمان که به خانه معصوم/پای آن نا نجیب ها وا شد/حال نگذار، آتش آن در/باز در خیمه ها به پا خیزد/از سکینه بگویم و زینب/یا رقیه که اشک می ریزد/خیز از جا حرم هراسان است/این حرم سرپناه می خواهد/

با دعای سحرش نم نم باران میساخت/از کنیزان درش حافظ قرآن میساخت/نه فقط چادر او قنبر و سلمان میساخت/چادر خادمه اش نیز مسلمان میساخت/حیف کم بود از این دست مسلمانی های/فاطمه که دو جهان ریزه خور خانه ی اوست/پسری دارد و رزق همه بر شانه ی اوست/نمک سفره ی ما نیز به شکرانه ی اوست/این حسن کیست که عالم همه دیوانه ی اوست/گوشه ای از کرم اوست فراوانی ها/متن تاریخ نوشته است که در دورانی/وقت سرکوب وقیحانه دژخیمانی/چنگ میزد به سر خویش زن ایرانی/تا مبادا که بیفتد به همین آسانی/چادر فاطمه در دست رضاخانی ها/هر زمان حادثه ها مهلک و ویرانگر بود/هر زمان نان سر این سفره کمی کمتر بود/باز هم رحمت او راه حل آخر بود/سایه ی چادر او بر سر این کشور بود/مادری کرده برای همه ایرانی ها/سر این اسم اگر فتنه و دعواست نترس/جبهه ی نور اگر یکه و تنهاست نترس/روبروی تو اگر هم همه دنیاست نترس/سایه ی چادر او روی سر ماست نترس/قصه این است بگویید به سفیانی ها/گوش کن دارد از آن سمت خبر می آید/اندکی صبر کنی وقت سحر می آید/صبر این طایفه وقتی که به سر می آید/دیگر از خُرد و کلان معجزه بر می آید/پس بترسید از این نسل سلیمانی ها/این نه فرض است نه حدس است نه یک تحلیل است/سرنوشت همه ی ابرهه ها سجیل است/اندکی حوصله کن آخر عام الفیل است/این صدای نفس آخر اسرائیل است/رد نشو ساده از این غیرت لبنانی ها/پیش خورشید روا نیست که سوسو بزنیم/ما محال است بجز او به کسی رو بزنیم/جز نجف جای دگر خم شده زانو بزنیم/حنجره خلق شده تا که دم از او بزنیم/هرچه هم داغ گذارند به پیشانی ها/کهکشان ها همه بر گرد نجف سیارند/ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند/کل ذرات که در چرخ فلک دوارند/به علی ابن ابیطالب ارادت دارند

می رسد نان شب ما از نوای فاطمه/آمدیم اصلا در این دنیا برای فاطمه/ مدح او را باید از پیغمبر و حیدر شنید/ما کجا و گفتن از حال و هوای فاطمه/ حک شده با خط حیدر روی درهای بهشت/اولویت هست اینجا با گدای فاطمه/ اشهد انَّ علی ... را هر که گوید در اذان/می شود وارد به جمع بچه های فاطمه/

حسین(ع) حسین(ع)

پرچم عشق تا وقتی که باشه/روی دوشه ابالفضل، رفیعه/پای حرف امامش ابالفضل/بیشتر از کل عالم مطیعه/به کجا رسیدی سلمان و ابوذر/به تو غبطه می‌خورن/به کجا رسیدی اصحاب پیمبر/به تو غبطه می‌خورن/روز محشرم می‌بینی همه محشر/به تو غبطه می‌خورن/صفین فهمیدن عباس، چه غوغائیه/کسی عباسو ندیده بود از این زاویه/هر سری را که می‌زد، تو یک ثانیه/متلاشی می‌شد از حدود صد ناحیه/یا اباالفضل، یا اباالفضل/هم توی دنیا، هم تو قیامت/اختیارات عباس وسیعه/این مقاماتو داره واسه این‌که/پای حرف امامش مطیعه/به کجا رسیدی که عابس و اسلم/به تو غبطه می خورن/به کجا رسیدی که حبیب و ادهم/به تو غبطه می خورن/به کجا رسیدی که پیامبرا هم/به تو غبطه می خورن/از هر وجهی به حمزه شباهت داره/به تموم شهدا حق ولایت داره/تو هر علمی که باشه درایت داره/بیشتر از کل مراجع هم فقاهت داره/باد عقب می‌مونه خیلی وقتا/بس که تیغ ابالفضل سریعه/بیشتر از هر کسی توی خیمه/پای حرف امامش مطیعه

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم/شبی که می رفتم واست کاسه آب گذاشتم یامظلوم/حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه/خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه یا مظلوم/صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم/نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم/صدا میزدم مادرت رو ای بی کس/به دامن بگیرت سرت رو یا مظلوم/به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو/بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو یا مظلوم