شب دوم فاطمیه دوم 1403 - مهدی سلحشور

تو رو خدا بمون برام/تویی پناه بی‌پناهیام/منم مثه تو‌ام ببین/که مرگمو من از خدا می‌خوام/تو رو خدا بمون برام/نرو نرو می‌بینی بی‌کسی حیدرو/آتیش نزن با گریه بسترو/تو رو خدا به خاطر دل علی بمون/زیاد غصه هات ولی بمون/دستام می‌لرزه/تا حرفِ رفتن میاد دست و پاهام می‌لرزه/وقتی میرم سمت در بدجوری پام می‌لرزه/آتیش می‌گیرم می‌بینم که زهرام می‌لرزه/طاقت ندارم، امروز میرم میخو از توی در، در میارم/اصلا جای این در، در دیگه ی جا میزارم/خیلی بده، مردم اما همش گریه دارم/ اگه بری چیکار کنم؟/چطور زمستونو بهار کنم/بمون می‌خوام که خونه رو/پر از درختای انار کنم/اگه بری چیکار کنم/اگه بری علی دیگه یه کوچه گرد میشه/تنور خونه دیگه سرد میشه/یه چاه فقط رفیق مرد میشه/بمون بمون به خاطر دل حسن بمون/تو رو خدا برای من بمون/نفس نفس نفس نزن بمون/چشماتو وا کن یه فکر واسه یتیمی این بچه ها کن/سینه ات شکسته ولی باز حسینو صدا کن/اول برای علی یک کفن رو سوا کن/ای باغ یاسم، رحمی کن امشب به گریه به این التماسم/از بس فکر توام رفته هوش و حواسم/میری لباسای خونیت و میزاری واسم

هم‌نفس ابوتراب مادر آیینه و آب/از طرفِ شاه ‌نجف، سلامِ تو به ما رسید/بَضْعِه‌ی سَیِّدُ‌الْبَشَر، اُمِّ‌الأَئِمَّةُ القُرَی/عَلَیْکُمْ السَّلام ما، بر تو و محسن شهید/ای روحِ دَمِ‌پاکی، اِنسیه‌ی افلاکی/ای علتِ خَلقِ ما، ای حوریه‌ی خاکی/فردای قیامت/ عالم همه هستند/ پیاده تو سواری/فردای قیامت/ عالمین ببینند/ داری چه وقاری/سَّلامُ عَلَیْکِ یَا اُمّاه، سَّلامُ عَلَیْکِ یَا اُمّاه

بی تو چه کند مولا؟ یا فاطمه الزهرا!/افتاده علی از پا، یا فاطمه الزهرا!/وقت ست که از رحمت، دستی ز علی گیری/افتاده ز پا مولا، یا فاطمه الزهرا!/بعد از تو علی از پای افتاد و به غم خو کرد/با خانه نشینی‏ها، یا فاطمه الزهرا!/چو محرم رازی نیست، با چاه سخن گوید/تنهاست علی تنها یا فاطمه الزهرا!/هم وصف تو ناممکن، هم قدر تو نامعلوم/هم قبر تو ناپیدا، یا فاطمه الزهرا!/

ما با تو پیمانِ خون بستیم ای حسین/تا پای جان پای تو هستیم ای حسین/اگر سر بخواهی فدا خواهم کرد/سرم را به راهی فدا خواهم کرد/که آغازش مِنَ الله است/و هم سِیرَش اِلَی الله است/و پایانش اباعبدالله است/آغاز و پایان نوکرها یا حسین/ای دین و ایمان نوکرها یا حسین/****میمانیم در پای این پرچم ای حسین/میخوانیم با عشقات هر دم ای حسین/بدون تو دنیا جهنم میشد/و این زندگی بی محرم میشد/تو خود نوری مِنَ اللهی/تو خود سِیرِ اِلَی اللهی/تو آقایِ اباعبداللهی/ای سِرِ مستور عاشورا یا حسین/ای وِترِ مُوتورِ عاشورا یا حسین

وقتی همه جا شُهره به عنوان تو باشیم/باید که فقط ریزه خور خوان تو باشیم/دامن نکش از دست گداهای گرفتار/بگذار کمی دست به دامان تو باشیم/خیرالعمل این است که ارباب تو باشی/ما هم یکی از مُزد بگیران تو باشیم/فردای قیامت خبر از دربدری نیست/امروز اگر بی سر و سامان تو باشیم/اسلام بنا بر «لک لبیک حسین» است/ما نیز بنا شد که مسلمان تو باشیم/گویی که ابالفضل دعاگوی لب ماست/هر جا که به یاد لب عطشان تو باشیم/ما یاد گرفتیم که در روض? گودال/آشفته تر از زلف پریشان تو باشیم شاعر : مصطفی متولی