شهادت امام رضا (ع) 1403 - محمدرضا طاهری

یا صاحب‌الزمان کم ما را قبول کن/امسال هم مُحرمِ ما را قبول کن/از تو نفس رسید و برایت نفس زدیم/این ناله‌های پُر غم ما را قبول کن/وظیفه است اگر گریه می‌کنیم/این اشک‌های نم‌نم ما را قبول کن /خوب و بد این دو ماه همه مهمان روضه‌ایم/یک مرحمت کن از دم ما را قبول کن/با اشک عیادت دلِ زخمی‌ات آمدیم/آقا بیا و مَرهمِ ما را قبول کن /حتماً قصور کرده‌ام آقا حلال کن/عرض ارادتِ کمِ ما را قبول کن /تا زنده‌ایم نوکر این خانواده‌ایم/این عهدِ زیر پرچم ما را قبول کن/ما قول می‌دهیم که ترکِ گنه کنیم/این توبه‌ی مُسلَّم ما را قبول کن /هر دَم حسین گفتم و هر بازدم حسن/هم بازدم و هم دَمِ ما را قبول کن /دارد بساط ماهِ عزا جمع می‌شود/این سفره‌ها به دست رضا جمع می‌شود

شال ماتمو/نوشته‌های روی پرچمو/لباس مشکیِ مُحرمو/می‌بوسم/مُهرِ تُربتو/من از خاک فردای روضتو/تا دستِ چایی ریزِ هیئتو/می‌بوسم/می‌دونم کم غصه خوردم/حلال کن آقا نمُردم/شنیدم من قتل صبرو/ولی باز طاقت آوردم/گفتن که/لب تشنه جون می‌دادی/از روی اسب افتادی/ولی نمُردم /گفتن که/رفته اسارت زینب/بچه‌ ات کتک خورد هر شب/ولی نمُردم/می‌دونم کم غصه خوردم/حلال کن آقا نمُردم/شنیدم من قتل صبرو/ولی باز طاقت آوردم/دست و پا می‌زد/جوادو با گریه صدا می‌زد/به سینه سنگ کربلا می‌زد/آقا جان/مادرش نبود /اگه معصومه خواهرش نبود/ ولی خنجر رو حنجرش نبود /آقا جان/نسوزوند آفتاب تنش رو /نبردن پیراهنش رو /ندید خواهر روی سینه‌اش/جای پای دشمنش رو /ای وای از /خواهری که تو جنجال /دید شمر اومد تو گودال /براش بمیرم /ای وای از /وقتی دِلا رو سوزوند/با پا تَنو برگردوند/براش بمیرم

گریه‌کُن‌ها همه از داغ رضا گریه کنید/شده مسموم ولی نعمتِ ما گریه کنید/پاره‌ی قلب پیمبر جگرش پاره شده/به جگر سوخته‌ی زَهرِ جفا گریه کنید/خواهرش نیست که بر بی کسی‌اش گریه کند/جای معصومه‌ی مظلومه شما گریه کنید/گُل بیارید و به همراه زنانِ نوغان /به غریبیِ غریب الغربا گریه کنید/یاد آن لحظه که آن نورِ دلِ آلِ عبا/آمد اما به سرش داشت عبا گریه کنید/دو قدم رفته نرفته به زمین می‌افتاد/سخت شد کارِ مُعینَ‌الضُعفا گریه کنید/نا ندارد که سر از روی زمین بردارد/دستگیر همه افتاده زِ پا گریه کنید/پسرش آمد و برداشت سرش را از خاک/بعد از این بر غمِ شاهِ شهدا گریه کنید/پسرش آمد و سیراب از این دنیا رفت/همه بر تشنه لبِ کرب‌وبلا گریه کنید/بهرِ آن کشته لبِ تشنه که آبش دادند/با سرِ نیزه و شمشیر و عصا گریه کنید/با غریب الغربا بهرِ غریبِ گودال/که بریدند سرش را زِ قفا گریه کند

غبارِ ماتمِ تو، آبرو به من بخشید/به عالَمی ندهم، این غبارِ ماتم را/اگر بَناست دَمی بی‌تو بگذرد عُمرم/هزار بار بمیرم نبینم آن دَم را/حسین، حسین...

الوعده وفا/آقا عشق منه مشهدالرضا/دیدی بازم درِ خونتو زدم /دیدی گفتم که میام پیشت آقا /الوعده وفا/میگم سلام امام رضا/تو راهم دادی بیام امام رضا /دنیا پُر از پیچ و خَمِه /من ازت کمک می‌خوام امام رضا /الوعده وفا، الوعده وفا/امام رضا، امام رضا /سایه‌ت کم نشه آقا از سرِ ما /امام رضا، امام رضا /مهربون‌تر از پدر، مادرِ ما/السّلطان اباالحسن، امام رضا، امام رضا.../الوعده وفا/تو خودت گفتی به ما سینه‌زنا/هر کسی یه بار بیاد زیارتم/من خودم میام به دیدنش سه جا/الوعده وفا/از مُردنم می‌ترسمو /منو تنها نذاری امام رضا/آقا شب اول قبر /چشم به راهتم تو رو خدا بیا/الوعده وفا، الوعده وفا/امام رضا، امام رضا /قبرم تاریکه خودت رو برسون/امام رضا، امام رضا /وقتی که همه میرن شما خودت بمون/السّلطان اباالحسن، امام رضا، امام رضا.../الوعده وفا /رسیده به ما سفارش شما/گفتی که گریه کنید برا حسین/گریه کردیم برا شاهِ کربلا /الوعده وفا/برای ما روضه بخون /دست خولیه سرِ غرقِ به خون/روضه‌ی گودال و آقا/می‌خو‌نی از زبون مادرتون/خدای من، خدای من/عریانه بچه‌ی باحیای من/خدای من، خدای من/ببین چقدر تنهان بچه‌های من/خدای من، خدای من/عریانه بچه‌ی باحیای من/خدای من، خدای من/سر بریدن بچه‌مو رو پاهای من/بُنَیَّ، بُنَیَّ، بُنَیَّ...

داره این آهوی سرگردون/به دامت پناهنده می‌شه/صدای نقّاره می‌پیچه/دل مُرده باز زنده می‌شه/سلام ای عشق کبوترها /سلام ای امید نوکرها/شفای فرزندشو می‌خواد/سلام ای نجوای مادرها/من و این گدایی، سریع الرضایی/فقیر اومدم پیش سلطان/رضا جان، رضا جان، رضا جان/خداحافظ لباس مشکی‌ها/خداحافظ ای ماهِ ماتم/خداحافظ کتیبه، بیرق/خداحافظ ای شال و پرچم/چه شب‌های باصفایی بود/چه بزم و چه هیئت‌هایی بود/چقدر باهم گریه می‌کردیم/چه شور و حال و هوایی بود/عزادار خدافظ، میوندار خدافظ/مُحرم، صفر هم تموم شد/رو هم چشم گذاشتم تموم شد/بگو روضه‌ها را به ریّان/رضا جان، رضا جان، رضا جان/فقیر اومدم پیش سلطان/رضا جان، رضا جان، رضا جان