شب بیست و هشتم صفر، شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - حسین طاهری

همین‌جوری که گریه می‌کنه برای مادرش/سفره می‌ندازه برای نوکرش /می‌بینه خیلی گریه می‌کنیم برای مادرش/می‌گیره دستای ما رو آخرش/کریم یعنی همین/خودش کوهِ درده/ولی درمون دردای مردم نامرده/میاد دنبال هرکس حاجت داره می‌گرده/آقای کریم فدای تو کل زندگیم... /****همین‌جوری که پشت دیوارا می‌ره به محضرش/زائرش میفته یاد مادرش/خودش رو تا می‌ندازه روی تربت مطهرش/خاکی می‌شه پرای کبوترش/بقیع یعنی همین/خودش عرش اعلاست/ولی خاکیِ خاکی مثل چادر زهراست/غریبیِ این آقا بدترین غم دنیاست/آقای کَرَم خودم برات می‌سازم حرم.../ آقای کریم فدای تو کل زندگیم...

هوای خواندن جنگ جمل به سر دارم/به شوق روی کسی قصد این سفر دارم/نبرد مردم باطل مقابل حق بود/همان حقیقت حقی که حق مطلق بود/تمام لشکر حق تحت امر حیدر بود/و در مقابل حق جمع قوم کافر بود/میان لشکر دشمن تمام کافرها/میان لشکر حیدر همه دلاورها/ببین که لشگر حیدر چقدر پر بار است/حسن بُود همه کاره حسن علمدار است/حسن، حسین و ابوالفضل پشت سر دارد/علی چه‌ چشم امیدی به این پسر دارد/میان معرکه‌ها باور علی حسن است /گمان کنم که همه لشگر علی حسن است/همیشه در همه جا بوده در رکاب علی/درود بر علی و حُسن انتخاب علی/دل تمامی لشگر به مرتضی گرم است/دل صبور علی هم به مجتبی گرم است/دلاوران علی تشنه‌ی عمل بودند/تمام در پی، پِی مردن جمل بودند/محمد حنفیه روانه شد در دشت/نشد که حمله کند بازهم عقب برگشت/علی که شاهد برگشتن محمد بود/به سمت لشگر اسلام این چنین فرمود/کسی به دست بگیرد. مهار صحرا را/که بسته بر کمر خویش شال زهرا را/صدا زد ای حسنم ای فروغ هر دیده/خدا برای رشادت تو را پسندیده/بیا جوان غیورم بیا حسن جانم/بیا که حل جمل دست توست می‌دانم/تو اوج جلوه‌ی زهرای مرتضی هستی/تویی که راه نفس‌های کفر را بستی/بیا که خانه‌نشینی تمام شد بابا/بیا که روز نبرد و قیام‌ شد بابا/بیا که بعد فدک اولین مجال این‌جاست/پس از رسول خدا اولین قتال این‌جاست/بیا بجنگ که سنگ تمام بگذاری/به زخم کودکی‌ات التیام بگذاری/نرفته از نظرم گریه‌های کودکی‌ات/غم نهان تو های های کودکی‌ات/به آن غمی که دلت را شکسته آگاهم/به هر چه در دل تو نقش بسته آگاهم /من از کرفتگی روی ماه باخبرم/من از جسارت دستی سیاه باخبرم/منی که یک‌ کلمه از لب تو نشنیدم/در آخرین شب زهرا خسوف را دیدم /خسوف ماه دلم را تو خوبتر دیدی/تو روضه‌خوان دلم شو که بیشتر دیدی/در آن زمان که صدای شما به گوش آمد/به جان تو پسرم غیرتم به جوش آمد/ولی بگو چه کنم گفته بود پیغمبر/میان اوج مصائب تو صبر کن حیدر/به جای دست‌هایم کاش می‌بستند چشمم را/نمی‌دیدم شده نقش زمین تنها طرفدارم را

به نبی ثمری به علی پسری/تو به پیکرِ فاطمه بال و پری/تو به شامِ سیاه دلم سحری/تو فقط به اشاره دلم ببری/که تو آخرِ جود و کَرَم، حسنی/یا حسن مولا، یا حسن مولا/***به قشنگیِ تو احدی نبوَد/به شجاعتِ تو اسدی نبوَد/و به جز نفست مددی نبوَد/تو بتاب، قمر، عددی نبوَد/که تو آخرِ جود و کَرَم، حسنی/یا حسن مولا، یا حسسن مولا/***نرسد احدی به نجابتِ تو/به فصاحتِ لهجه و صولت تو/به متانت و هیبت و شوکت تو/به قداست و عزت و غیرت تو/که تو آخرِ جود و کَرَم، حسنی/یا حسن مولا، یا حسسن مولا/***تو خدای کرم شهِ محترمی/تو غریبِ مدینه و بی‌حرمی/تو امامِ منی و تو سرورمی/تو حساب و کتاب و تو محشرمی/تویی شاهِ من و منم آدمِ تو/و پناهِ من آن دژِ محکم تو/و خجالتِ من نده این‌همه تو/که فزون بوَد از سر من کم تو/تو تمامِ قشنگی هر غزلی/و تو کوهِ نمک ولی از عسلی/تو شبیه خدا و علی ازلی/تو همیشه بمانی و لم یزلی/زِ تو مستم و هی دمِ هو بزنم/چه نیاز که لب به سبو بزنم/نکند که به غیرِ تو رو بزنم/نه که رو بزنم، سرِ او بزنم/تو کریمی و بنده گدا شده‌ام/به هوای تو سر به هوا شده‌ام/من اسیرِ بلای شما شده‌ام/تو رها بکنی که فنا شده‌ام/زِ جمالِ تو قَلَّ بیانِ همه/ز کمال تو کَلَّ لسانِ همه/بوِد از سرِ خوان تو نانِ همه/بنما تو دعایی به جان همه/یا حسن مولا، یا حسن مولا

بریدم از جان و از جهان دل/زدم دلم را به نام حیدر/فرو نیارم به بنده‌ای سر/منم غلامِ غلامِ حیدر/نه بنده‌اش خوانم و نه یزدان/نه خالقش گویم و نه مخلوق/شکاف دیوارِ کعبه بنگر/بخوان خطی از مقام حیدر/یا علی مولا.../علی‌ست حق و علی حقیقت/علی‌ست شرع و علی شریعت/یلان گردن‌کش طریقت/هماره رام مرام حیدر/جهان خدایا خراب گردد/اگر نگردد خرابِ مولا/فَلک خدایا دگر نگردد/اگر نگردد به کام حیدر/یا علی حیدر...

حسن جلوه جلوه جلی/خورشید منجلی/شمشیر صیقلی تالی تِلوِ علی/ حسن نام پر طنطنه/چشم با هیمنه/آوای مأذنه جان و روح منه/یا سیدالکریم حسن حسن مولا/قاموس نوکریم حسن حسن مولا/جذبه داره اقتدار سرشاره/کافیه بره میدون ذوالفقارو برداره/ دشمن از یسار اومد/دشمن از یمین اومد/دیدن همه که شتر فتنه رو زمین اومد/ حسن جانم جانم حسن/ حسن عزت غیرت شرف/مبدأ مقصد هدف/اسمت داره شعف مثل شاه نجف/ حسن عشق شورآفرین/باب خیر و یقین/حبل الله متین معزالمومنین/ ای زندگی من حسن حسن مولا/یابن ابالحسن حسن حسن مولا/ سید و سادات چشم من کف پاهات/دستگیر ایتامی رفتی به علی بابات/ سائل درِ خونت شهریار عالم شد/تو بزرگی و باید تا کمر جلوت خم شد/ حسن جانم جانم حسن

وقته پیکاره وقتشه مهدی ذوالفقارو برداره/هر کسی میگفت اللهم اجعلنا من خیر انصاره/ای یهودی ها کارتون زاره/منتقم برسه زندتون نمیذاره/پدرش علی در خیبرو کند/حالا نوبت قیام پسره/وقتشه شیعه تو مسجد الحرام/پرچم علی رو بالا ببره/منبع شرفه دلرباترین هدفه/هر کی روبروش بایسته با خدا طرفه/وقتی که بنا کنه صحن امام حسن رو/موکبامون بین مدینه و نجفه/یا اباصالح اباصالح .../جان جانانه اللهم اجعلنا من خیر اعوانه/بنده اونم که توی دستش خاتم سلیمانه/وقتی دستور حمله رو میده/حضرت عیسی هم گوشش به فرمانه/نا امید نشو بگو مهدی میاد/فرمانده ابومهدی میاد/با علی و ذوالفقارش طرفه/هر کسی که روبرو مهدی میاد/عدل مشتهره نورانی ترین سحره/شیعه هم به داشتنش همیشه مفتخره/این پسر تالی تل مطلق پدره/پسر علیه مرحبا به این شجره/یا اباصالح اباصالح ...

گر بگردی در زمین و در زمان و عالمین/هیچ عشقی نشود والاتر از عشق حسین/بانیانِ عرش هم گویند نامش را مدام/بَه چقدر زیباست، این آهنگ و این نام حسین/ چشم خود را باز کردم ابتدا گفتم حسین/ با زبان اشک های بی صدا گفتم حسین / ماند هل من ناصرت بی پاسخ اما /بارها آمد از کرب و بلا لبیک تا گفتم حسین

پابه پای غمت/من نَفَس می‌کشم، تو هوای غمت /دستمو می‌گیره گریه‌های غمت/جونمو تو بگیر لابه لای غمت /غمِ شیرینم یااَباعبدللّه/دین و آیینم یااَباعبدللّه/یه روزی آخر وسط روضه /تو رو می‌بینم یااَباعبدللّه/شب نورانی، دم طوفانی یا ابا عبدالله/همه محکومن به فراموشی/تو جاویدانی یا ابا عبدالله/اِی دَمِ مَحزون، غمِ طولانی /اَلسَّلام اِی حَرَمت شرحِ پریشانی/زُلفِ آشفتت، دلمو خون کرد/جَذبه‌ی تِمثالت عالَمو مجنون کرد/یااَباعبدللّه...

لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد /ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین/ شیرین‌تر از بغل مادر حرم حسین/بره بالاتر علم حسین علم حسین

غبارِ ماتمِ تو، آبرو به من بخشید/به عالَمی ندهم، این غبارِ ماتم را/اگر بَناست دَمی بی‌تو بگذرد عُمرم/هزار بار بمیرم نبینم آن دَم را/حسین، حسین... /به نیم قطره‌ی اشکِ محبّتت ندهم/اگر دهند به دستم تمامِ عالَم را/با یک نَفَس تمامِ جهنّم شود بهشت/گویند اگر جهنمیان یک‌صدا حسین/حسین، حسین...