شب شهادت امام رضا (ع) 1403 - مهدی سلحشور و محمد کریمی

اگرچه گریه نمودم دو ماه با غمتان/مرا ببخش نمردم پس از محرمتان/لباس مشکی من یادگاری زهراست/چگونه دل کنم از آن؟ چگونه از غم تان؟/ بگیر امانتی ات را خودت نگه دارش/که چند وقت دگر میشویم محرمتان/برای سال دگر نه برای فاطمیه/برای روضه مادر برای ماتمتان/ دلم بگیر که محکم ترش گره بزنی/به لطف فاطمه بر ریشه های پرچم تان/ هزار شکر که از لطف پنجره فولاد/میان حلقه ماتم شدیم هم دمتان/بیا دوباره بخوان روضه های یابن شبیب/که من دوباره بسوزم دوباره با دمتان/چه شام ها که زدی سر به گریه ام اما/مرا ببخش نمردم به پای مقدمتان/شاعر: مهدی نظری/***خون جگرها آمدند و در به در ها آمدند/دست خالی های مانده پشت درها آمدند/آسمانت را بگو بی بال و پرها آمدند/اربعینی های عاشق از سفرها آمدند/حجشان را آمدند آقای من کامل کنند/پشت سقاخانه ات یاد ابوفاضل کنند/مهر تأییدیه دو ماه ماتم با خودت/مزد اشک و گریه ی ناقابل کم با خودت/روزی سینه زنی سال بعد هم با خودت/واقعا دل واپسیم آقا محرم با خودت/سال بعد آیا دوباره تا محرم زنده ایم/ما فقط در روضه های زیر پرجمت زنده ایم/هر چه دارم از شما دارم دم این در خوشم/گوشه ی باب الجوادت با علی اکبر خوشم/بین گوهرشاد با یاد علی اصغر خوشم/موقع سینه زنی با یاد جدت در سر خوشم/جان جدت گوشه چشمی بر من بی ربط کن/اسم من را سیاهی لشکر او ثبت کن

کلیم اگر دعا کند، بی تو دعا نمی شود/مسیح اگر دوا دهد، بی تو دوا نمی شود/ اگر جدائی اوفتد، میان جسم و جان من/قسم به جان تو دلم از تو جدا نمی شود/گریه اگر کنم همی، بهر تو گریه می کنم/ورنه زدیده ام عبث، اشک رها نمی شود/ گرد حرم دویده ام، صفا و مروه دیده ام/هیچ کجا برای من، کرب و بلا نمی شود/شاعر: غلامرضا سازگار/***غصه این خانواده ادامه داره /توی غربت جون میده یک امام دوباره /زهری که دادن به آقا چه زود اثر کرد /خیلی سخت که بتونه دووم بیاره /رنگ و روش پریده ای وای ای وای/قامتش خمیده ای وای ای وای/دست و پاش میلرزه ای وای ای وای /وقت مرگ رسیده ای وای ای وای/به آسمونا رسیده دادش /چشم انتظاره بیاد جوادش/خدا رو شکر که رسید به دادش/امام رضا جان، امام رضا جان/بیشتر از هر کسی تو دنیا غریب و تنهاست/روی قلبش عمریه که غمای دنیاست/توی کوچه یک قدم میره و می افته/روضه ی این آقا خیلی شبیه زهراست/از زمونه سیره ای وای ای وای/توی غم اسیره ای وای ای وای/زیر لب می خونه مادر مادر /پهلوشو میگیره ای وای ای وای/ولی غرورش ترک نخورده/به زخم قلبش نمک نخورده/تو راه از هیچکس کتک نخورده/امام رضا جان، امام رضا جان/عمریه که نحوه خون غم حسینه/هر دقیقه روی لبهاش دم حسینه/زخمی پلکاش پای روضه های گودال/عمریه گریه کنه ماتم حسینه/دست و پا می زنه ای وای ای وای/هی صدا می زنه ای وای ای وای/هی میخونه نزن، نامرد نامرد/بی حیا می زنه ای وای ای وای /همش رو لبهاش ام یجیبه/رو خاک حجره چقدر غریبه/شبیه شاه شیب الخضیبه /شبیه شاه خد التریبه /حسین حسین جان

من هر لحظه یاد تو می‌افتم امام رضا /مردم گفتن از پناه، من گفتم: امام رضا /آغوشم بگیر، یه‌کم آشفتم امام رضا/اسمت رو می‌زنم فریاد/قربون پنجره فولاد /تو می‌رسی دم مرگم/من رو نمی‌بری از یاد /مَلجَأِ امن دلای آواره/از امام رضا بخواه، نه نمیاره/هرکی تو صحنش یه گوشه می‌باره/دست خالی برگردی؟! مگه می‌ذاره

یا عزیز الزهرا حسن/آرزو نیست، رجز نیست من آخر روزی/وسط صحن حسن سینه زنی خواهم کرد

السلام ای حاکم ملک قضا/السلام ای شافع روز جزا/السلام یابن امیر المومنین/السلطان علی ابن موسی الرضا/ای حضرت شمس الشموس یا رضا/ای مونس کل نفوس یا رضا/ای غریب فی ارض طوس یا رضا/مسکینم محتاجم یا باب المراد/الدخیل الدخیل یا اباالجواد/مثل زهرا بضعه پیغمبری/هم طاهر، هم مطهر، هم اطهری/ولایتش شرط ایمان من است/زائر شیعه اثنی عشری/ای قبله قلب همه روی تو/ای دست گدایی من سوی تو/ای حج فقیران هر کوی تو/می دانم می آئی بالای سرم/وقت احتضارم دم آخرم/مسکینم محتاجم یا باب المراد/الدخیل الدخیل یا اباالجواد/یا اباالحسن، یا اباالحسن/

تموم این سالها، جایی نرفتم/جز در خونه‌ی تو نوکرت شدم حالا/ و قبره فی قلوب من والا/الهی پرچمت بمونه تا ابد بالا/ دیدم تو آسمون پرچمت حسین/کار تو بود که شدم آدمت حسین/ من با نور تو مهتابی دارم/هر لحظه دل بیتابی دارم/هر کی که ازت میخونه میگم/به به من عجب اربابی دارم /دلم رو واست حسینیه کردم/گریه برا غمت حسین دوای هر دردم/روضه به روضه پی تو می گردم/به پای پرچمت ندم جونمو نامردم/ای زندگی با غمت عالیه حسین/امشب حرم جای ما خالیه حسین/من با نور تو رویایی دارم/دنیای پر از زیبایی دارم/هر کی که ازت میخونه میگم/به به من عجب آقایی دارم

اشکِ ما پاره دلی بود که آبش کردیم/چشمِ ما خانه‌ی ما بود خرابش کردیم/تکه‌ای سنگ در این سینه‌ی ما بود شبی /روضه‌اش بُرده و با آه مذابش کردیم /بارها خواست که دنیا ببرد ما را از/درِ این خانه که هر بار جوابش کردیم /آنکه زد طعنه به احوالِ پریشانی ما /شَمّه‌ای از تو نوشتیم و کبابش کردیم/مَلکی خواست که ما را ببرد باغِ بهشت /در حرم مانده و با گریه مُجابش کردیم /گریه بر تو چه اثر داشت که محشر گویند/این گناهان شما بود که ثوابش کردیم/عمر آن نیست که از روز و شب ما رفته //گریه کردن به تو را عمر حسابش کردیم****سرمایه ی محبت زهراست دین من/من دین خویش را به دو دنیا نمی دهم/گر مهر و ماه را به دو دستم دهد قضا/یک ذره از محبت زهرا نمی دهم/امروز بزم ماتم زهرا بهشت ماست/این نقد را به نسیه فردا نمی دهم/در سینه ام جمال علی نقش بسته است/این سینه را به سینه ی سینا نمی دهم