رحلت پیامبر (ص) 1403 - حاج منصور ارضی

ابتدا زهرا شکست و بر دل ما غم نشست/سوز اشک فاطمه بر عالم و آدم نشست/هر شب ام با اشک روضه غسل توبه میکنم/لطف کرده فاطمه بر چشم ما زم زم نشست/آن قدر این اشک ها نزد خدا قیمت گرفت/در جوار گریه کن پیغمبر اکرم نشست/ما کجا و نوکری نوکران تو کجا/گوشه ای از سفره ی احسان تو حاتم نشست/روز محشر که بیاید کار و بارش با علی ست/هر کسی آمد دو زانو زیر این پرچم نشست/مثل من را بین این صاحب نفس ها می خری/فاطمه دستور داد و خوب و بد درهم نشست/السلام ای عشق، ای محبوب عالم یا حسین/تو چه کردی عشق تو بر سینه ی ما هم نشست/باز هم قرآن بخوانم باز هم گفتم حسین/چشم من در ابتدی سوره ی مریم نشست/***آمدم مادر ولیکن بی حسین/او شده بی سر، ولی من بی حسین/رفته ام تا مرز مردن بی حسین/هم سفر با بغض دشمن بی حسین/با حسینت از مدینه رفته ام/بی حسینت از سفر برگشته ام/با چه حالی گویم از احوال او/از حرم تا قتلگه دنبال او/غوطه ور دیدم ته گودال او/جسم بی سر، پیکر پامال او/شمر در یک دست خنجر خون چکان/داشت در دست دگر سر خون چکان/با عبور از قتلگاه کعبه نی بود و زنان بی پناه/تازیانه دختران بی گناه، بوسه بر رگ های پاره پاره آه/بعد از آن یک زینب و یک کاروان/گشت راهی هم سفر با ساربان/هم سفر با شمر ناموست ولی/خطبه می خواندی با صوت جلی/بر لبم نام حسین بن علی/تا قیامت شد بر هر جا منجلی/گر چه بر ما سنگ ها از بام رفت/انقلاب کوچه ات تا شام رفت/شام گفتم، زیر و رو شد این دلم/با حرامی رو به رو شد محملم/مجلس نامحرمان شد محفلم/گوشه ی ویرانه ای شد منزلم/نیمه شب با دیدن رأس الحسین/رفت از دستم سه ساله حسین

مدینه کاروان از ره رسیده/غریب و خسته و ماتم کشیده/تماشا کن که زینب بی حسین است/رسیده از سفر قامت خمیده/حسینم وای، حسینم وای، حسینا/برای جد خود روضه بخوانم/نما گریه تو بر قد کمانم/کنار قتلگه کردم صدایت /تماشا کرده ای اشک روانم/حسینم وای، حسینم وای، حسینا/انیس سینه ام آهی حزین است/به یاد علقمه قلبم غمین است/دگر سوغاتیم یک مشک پاره/برای مادرم ام البنین است/حسینم وا، حسینم وا، حسینا

یا قتیل العبرات اخ المظلوم حسین/ای احترام واجب زینب/دم غروب عریان شدی و جسم تو بی احترام شد/یا قتیل العبرات اخ المظلوم حسین/تو اولین امیر بودی که بین یک حصیر بودی/قبل حرم خودت آقا، تو قتلگاه اسیر بودی/تو اولین امام بودی که بین ازدحام بودی/عریان کردن اما واجب الاحترام بودی/خون تو رو مباح کردن، روز منو سیاه کردن/بعد بریدن سر تو، حمله به خیمه گاه کردن/تو چشمه ی حیات بودی، تشنه لب فرات بودی/از روی نیزه هم عزیزم، به فکر بچه هات بودی/نیومدی اذان شد، زینب نیمه جان شد/خواهر با حجابت، همسفر سنان شد/یادش بخیر حرم داشتیم، عموی با جنم داشتیم/بزم یزید نبود جامون، اگه صحب علم داشتی/یادش بخیر پدر داشتیم، از حال هم خبر داشتیم/عمه چقد کتک خورده، ما سینه سپر داشتیم/یا قتیل العبرات اخ المظلوم حسین