شب ولادت امام حسن مجتبی (ع) 1403 - حسین و علیرضا طاهری

تو حلاوتِ اسم تو، قند و عسل حل شد/مشکل مضمونِ شعر و غزل حل شد /مولا روی ماهتو که دید، یه نفس عمیقی کشید /فرمود جمل حل شد، فرمود جمل حل شد/حسن حسن حسن/همه‌ی دنیای من حسن/دَم مسیحای من حسن/آقای من/حسن حسن حسن/همیشه لیلای من حسن /امیدِ فردای من حسن/آقای من/ شیر هر نَبَردی، منحصر به فردی/دستمو گرفتی یک لحظه رها نکردی/جانشین حیدر و امام دومِ ما /به زبون لوتیا، بعدِ علی تو مَردی/حسن جانم.../****تو آسمونِ فاطمه، نقش قمر داشتی /برا شبای تار، حکم سحر داشتی/کوچه‌ رو بند آوردی دیگه، یکی خبر آورده دیگه/نقابتو برداشتی، نقابتو برداشتی/حسن حسن حسن/همه تمنّای من حسن /دوای دردای من حسن/آقای من/حسن حسن حسن/بنده‌‌م و مولای من حسن/ ای شوق اشکای من حسن/آقای من/شیر هر شکاری، صاحب اقتداری/اولین وارث ارثیه‌ی ذوالفقاری /رفتی ناقه رو زدی اومدی تا بفهمن /دست به شمشیر ببَری والله حریف نداری/حسن جانم...

حسن مولا، حسن مولا، حسن مولا

با این‌که سحر وقت خوش راز و نیاز است/دست منِ بد مست سوی جام دراز است /غم نیست مرا، ساقی اگر مست‌نواز است /المنّتُ لِله‌ که درِ مِی‌کده باز است/ از عرش خدا، دلبرِ دلخواه رسیده است/بَه‌بَه‌ حسن ابن علی از راه رسیده است/دیدند همه، ماه رخِ ماهِ دعا را /چهارم نفر از مجمع اصحاب کساء را /دیدند ثمر دادنِ طوبای خدا را /انداختنِ شک به دل قبله‌نما را /یک قبله‌ی دیگر به جهان آمده امشب /آقای جوانانِ جَنان آمده امشب/چون تیر که از خال هدف بوسه گرفته/از این گوهر ناب صدف بوسه گرفته /از خاک کف پاش شرف بوسه گرفته /از لعل لبش شاه نجف بوسه گرفته/این طفل که آیینه‌ی رخسار نبی شد /بوسیدن او، شربتِ افطار نبی شد/او، سِرِّ خفی، برِّ وفی، حقّ حقیق است/در مُلک کرامت مسئله بحرِ عمیق است /با بنده‌ی درگاه خود از لطف رفیق است /العزّةُ للّه‌اش اگر نقش عقیق است/یعنی که بفهمید همین است، همین است/عزّت همه از آنِ خداوند مبین است/مانند حسن در دو جهان نیست کریمی /در رحمت مخصوصه جز او نیست رحیمی /چون نعمت حُبّش به ‌خدا نیست نعیمی /در حدّ حسن با فقرا کیست صمیمی؟/ جز او به کرم کیست که نامی شده باشد؟ /همسفره‌ی بیمار جذامی شده باشد/بخشید سه دفعه همه‌ی زندگی‌اش را /تا فاش کند مرتبه‌ی بندگی‌اش را /دارندگی‌اش را و برازندگی‌اش را/ای ماه، ای ماه، ببین قدرت تابندگی‌اش را/برداشته شد تیرگی از طلعت خورشید /چون سجده به نور رخ او کرد، درخشید/ از وِیس نگو چون که اُویس قرنی نیست /از لعل نگو چون که عقیقِ یمنی نیست /از حُسن نگو پیش کسی که حَسنی نیست /اکنون که مرا فرصت شیرین‌سخنی نیست/ هرچند که چندی‌ست نگفتم سخن از عمد/امشب همه جا جار زدم، یا حسن از عمد/ عطر نفس گرم حسن بوی خدا داشت /با اهل نظر او نظری عقده‌گشا داشت /پس سفره‌ی او سائل او خاطره‌ها داشت /مثل پدرش اُنس دلش با فقرا داشت/از شانه‌ی خود مثل علی کار کشیده /طعم رطبش را همه‌ی شهر چشیده/دیدند همه مرحمتِ دائم از این مَرد /باشد تبعیّت همه جا لازم از این مرد /تکریم کند ماه بنی‌هاشم از این مرد /آن‌جا که بَرَد ارثِ وفا، قاسم از این مرد/ با تیغ خود آتش به سر اهل ستم ریخت /از بانگ أنا بنُ الحسنش دشت به‌هم ریخت/سوگند به مظلومیت احمدِ مختار/سوگند به حقّانیت حیدرِ کرّار /سوگند به آن ناله‌ی بین در و دیوار/ تاریخ گواه است که در عالم ایجاد/با تیغ حسن هرکه در افتاد، بر افتاد/

اسمت همه‌جا به لب حاتم /دارا و ندار از همه عالم/مهمون توان همشون باهم /می‌بخشی بازم همه رو از دم/سفرت پهنه به وسعتِ/همه‌ی عالم، مرد شامی هم دعوته /اینجور آقایی کردن مخصوص حضرت/امام حسنه/کریم‌ابن‌کریم حسن، احسان‌القدیم حسن/عشق بچگیم حسین، رزق زندگیم حسن/روز محشره با حسن، هرکی گفته یاحسن /ذکری که باید بگی توی کربلا حسن/سلام الله علی حسن، ای جانم یا حسن/****نوروز منه، شب میلادت/جونم فدای تو و اجدادت /ماها رو مگه میره از یادت /انقدر دل ما آقا می‌خوادت/سجده کردن به پای تو /ملائک محتاجن، محتاج یک ربنای تو/زیر دینت هستن حتی دشمنای تو/امام حسن/همه جا، همه چی حسن/کل زندگی حسن /عالم روبه‌راه نبود/یک لحظه‌م بی حسن/همه وقت، همه کس حسن/درهارو نبست حسن/صدبارم بگی حسین/هربار هر نفس حسن/سلام الله حسن، ای جانم یا حسن

من اگه به خودم باشه، امشبو زیر بارونم /من اگه به خودم باشه، تا سحر درِ این خونه‌‌م /من اگه‌ به‌ خودم باشه، هر شب‌ از امام‌ حسن‌ می‌خونم /دنیا بمونه، برای اهلِ زمونه/هر کس که امام حسنی باشه می‌دونه /کریم، امام مجتباست و لا غیر /دنیا تو دست مرتضاست و لا غیر /خودت رو پیش هر کس و ناکس/خراب نکن وقتی که آقات هست /حرفتو در میون بذار تنها /با بچه‌های حضرت زهرا /بسم‌الله بسم‌الله/بیا درِ خونه‌ی آلُ‌الله/ای جانم حسن.../من اگه به خودم باشه، تو خیال، حرمو دیدم/من اگه به خودم باشه، پرچمِ تو رو بوسیدم /من اگه‌ به خودم باشه،‌ برای تو ضریح‌ سفارش‌ میدم /ما خادمای حرم مولا حسنیم /آخر یه روزی مدینه موکب می‌زنیم /تو رو خدا صحنه رو کن تجسّم /غذای حضرتی می‌دیم به مردم /مست میشه آدم از این صحنه /سفره‌ی اطعام حسن پهنه /این لقمه دوای هر درده /غذا رو فاطمه درست کرده /بسم‌الله بسم‌الله/بفرما سر سفره‌ی مولا

ای جانم به سفره کرامتت/ای جانم به این همه عنایتت/چشم تو چشمه‌ی محبته/با تو بودن آقا سعادته/دستمو بگیر تو این شبایی که بی‌کسم/یه صدایی بم می‌گه یه روز به وصل تو می‌رسم/حسن، دنیا‌ی من، رویای من/حسن، جونم فدات، آقای من/

شاه اومده سائلا کریم آل الله اومده/شاه اومده نیمه‌ی ماه رمضونه ماه اومده/شاه اومده راه مستقیم ما از راه اومده/محشر شده‌ها/مستی و جنونم دو برابر شده‌ها/عاشقا مگه خبر ندارید اینو که/بابا علی و فاطمه مادر شده‌ها/خدایی که آبرو به من می‌بخشه/زبون لال من رو سخن می‌بخشه/نبخشیده باشه دیگه قطعا امشب/گناهامو به امام حسن می‌بخشه/حسن، کریم....... /شیر اومده اسدالله که به تصویر اومده/شیر اومده از علی مرتضی تکبیر اومده/شیر اومده از کمانه خیمه مثل تیر اومده/جانم به حسن /عالم به علی نازد و مولا به حسن/در معرکه‌ها به اذن الله بگو/لا حول و لا قوه الّا بالله به حسن/بگو ای جانم به رزم آقازاده/که هنرمندانه بود و فوق العاده/عجب تصویری رقم زده در میدان/فلانی افتاده و حسن اِستاده/حسن، کریم... /

آه شه والا نوشته رو سر در قلبم حسن مولا/آه حسن مولا منو مثل پرچم سبزت ببر بالا/ تمنای ماها دلِ دل مبتلاها/درِ خونه ی تو صف کشیدن گداها/ میسازیم برا تو یه ایوون طلا که/بهش غبطه میخورم همه ایوون طلاها/ حسن مولا حسن مولا