شب سیزدهم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

ماه پنهان شده در هاله ی این ماه بیا /آخرین جمعه ی سال آمده از راه بیا/ رنج دوری تو قلب همه را سوزانده/ می کشم در طلب دیدن تو آه بیا/ در هیاهوی شب عید به دنبال توایم/ دل من با تو شده یاور و همراه بیا/ کاش با یک نظرت خانه تکانی بکنم/ تا که رنگ تو بگیرد دل خودخواه بیا/ باز هم دست به دامان رقیه شده ام/ تا به سوی تو بیایم من از این راه بیا/شب جمعه است دل در به در کرب و بلاست/کاش با تو بروم من حرم شاه بیا/ مادری دست به پهلو به حرم می آید/ تا حرم پر شود از روضه ی جانکاه بیا/ پسرم را لب دریا لب عطشان کشتند/ با حیا بود ولی با تن عریان کشتند

با گریه سوی تو رو کردم/یک دنیا، درد دل آوردم/یا الله، یا الله/رد نکن از خانه ات این بی نوای دردمانده را/جا بده بر سفره ی خود میهمان نا خوانده را/یا الهی، یا الهی، یا الهی، اغفرلنا یا الهی/می دانم با این که دلگیری/دستی که آلوده است میگیری/یا الله، یا الله/تو چه کردی با من آخر، غیر لطف و بخشندگی/من چه دارم، در حضور تو به غیر شرمندگی/یا الهی، یا الهی، یا الهی، اغفرلنا یا الهی/از خوفت میلرزم پاهایم/دارم با واسطه می آیم/یا الله، یا الله/سائلی از سائلان پادشاه ویرانه ام /من دخیل گرد و خاک روسری دردانه ام/یا رقیه، یا رقیه، یا رقیه، بنت الحسین یا رقیه/سامان شد این بخت سرگشته/بابایم از سفر برگشته /عمه جان، عمه جان /آمده از ره در دل شب، کنج ویران بابای من/دیگر امشب روبه پایان می گذاردغم های من /یابن الزهرا، یابن الزهرا، یابن الزهرا بابا حسین/با اشکم می شویم این سر را/می بوسم رگهای حنجر را/بابایی، بابایی/از چه بابا گشته رنگ چهره ی تو /خاکستری گشته بابا چون لب تو /جسم من هم نیلوفری /یابن الزهرا، یابن الزهرا، یابن الزهرا، بابا حسین

ستاره آی ستاره، دنیا وفا نداره/وقتی بابات نباشه، دنیا صفا نداره/ستاره آی ستاره، کاشکی بارون بباره/از حرم رقیه هیچکی خبر نداره/ستاره آی ستاره، چقد بلا می باره/بچه ها رو می زدن پیاده و سواره/ستاره آی ستاره، نبود راه چاره/میزدن و می گفتن دوباره آی دوباره/ستاره آی ستاره، چی شد که خون میباره/تو صورت سه ساله، شکسته گوشواره/ستاره آی ستاره، کافیه یک اشاره/دامن گر گرفته، پیرهن پاره پاره