شهادت امام موسی کاظم (ع) 1402 - عبدالرضا هلالی

حسین آبروی دو عالم/در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم/بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم/سلطان نه آن است، که تاریخ نویسد/سلطان رضا بود، رضا هست رضا خواهد بود/خورشید نه آن است، که از مشرق آید/خورشید سری بود که بر نیزه می‌رفت/ارباب نه آن است که بر تخت نشیند/ارباب حسین بود، حسین هست، حسین خواهد بود

بی حیا نعره زد سرش با من /نفس گرم آخرش با من /سر رو از پیکرش جدا کردن /جلو چشمای خواهرش با من /بدنش با من پیرهنش با من /جلو چشمای دخترش زدنش با من /مادرش بی حال وسط گودال /میگه بچم بی‌کفنه کفنش با من /ابی‌عبدالله/به سنان گفت آخرش با تو/سر آوردن حنجرش با تو /من دارم میرم از ته گودال /آخرین جیغ مادرش با تو /تو بزن نیزه عددش با من /تو بزن نیزه دست و پا نزدش با من /بریم از مقتل برسیم خیمه /تو بکش موی بچه رو لگدش با من/پنجه توی موت زدن/سنگ به ابروت زدن /مادرت اومد حسین /لگد به پهلوت زدن /هیچکسی دلواپسه /سوختنشم شد /می‌بینم تنی رو که/آخرشم جمع نشد /یه کنج از این قتلگاه به زینبم جا بده/من نرسیدم حسین به تو خدا شاهده /زمین که خوردی تو رو از سر مقتل زدن /تا ته گودال حسین تو رو مرتب زدن /

اگه کبوتر بودم، دوست داشتم /تو آسمون مشهد، بپرم و باشم جلد مرقد/یه لونه‌ی کوچیکم، واسه خودم می‌ساختم رو گنبد/اگه کبوتر بودم، دوست داشتم/که دل ازت می‌بردم، آب و دونه تو صحنت می‌خوردم /آخرشم رو بومت، پرامو وا میکردمو می‌مردم/قربون کبوترای حرمت امام رضا/قربون این همه لطف و کرمت امام رضا/من اگه آهو بودم، دوست داشتم/که تو بشی صیادم، میون دام تو می‌افتادم/شما فقط لب تَر کن، واسه شکار آقاجون آماده‌ام/تو سکرات موتم قول دادی، که می‌رسی به دادم/وقتی تو سینه حبسه، فریادم/آرزومه اون ساعت، ببینم آقا رو پات افتادم/ضامن آهو شدی، ضمانت منم بکن/تو محاله نوکرت رو از خودت جدا کنی/

رحمت واسعه‌ی حق تعالی است حسین/سایه‌ی رحمت او بر سر ماست حسین/ما همه عبد خدا اوست اباعبداله/ما عبیدیم همه سرور و مولاست حسین/ای صبحِ امید یا اباعبدالله /ای شاهِ شهید یا اباعبدالله /در عالَمِ دل مدح تو می‌فرماید /قرآن مجید یا اباعبدالله/