ولادت حضرت اباالفضل العباس (ع) 1403 - حنیف طاهری

مدح - روزیِ شعر من امشب دو برابر شده‌است چون که سرگرم نگاه دو برادر شده‌است چون که بانوی کلابیه پسر آورده چشم وا کن ، پدر خاک قمر آورده هر که از قافله ی فطرسیان جا مانده نظرش خیره به گهواره‌ی سقا مانده زور بازوی تو بی‌حد و عدد خواهد شد بعد از این ام‌بنین ، ام‌اسد خواهد شد با وجود تو زمین حیدر دیگر دارد کعبه جا دارد اگر باز ترک بردارد از در خانه‌ی او پا نکشیدم هرگز چون حسینی‌تر از عباس ندیدم هرگز ماه ذی‌الحجه که عباس به حج عازم شد همه بر کعبه ولی کعبه بر او محرم شد در طوافش سخن از عقل فراتر می‌گفت در حقیقت "لک لبیک برادر" می‌گفت ! این اباالفضل که از قبله فراتر می‌رفت مرتضی بود که بر دوش پیمبر می‌رفت علی اکبر به ثنا گویی او می‌آید : چقدر منبر کعبه به عمو می‌آید گفت این خانه که حق آمد و ایجادش کرد مسجدی بود که بابای من آبادش کرد از در خانه‌ی او پای نکشیدم هرگز چون حسینی‌تر از عباس ندیدم هرگز "کاشف الکرب" تویی ؛ خنده ارباب تویی "پدر خاک" علی و "پدر آب" تویی ! روی چشم تو بود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین‌الحرمین تیغ چرخانده‌ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان ، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته‌ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته‌ای ؟! ای جوان ! پیر رهت کیست از آن شاه بگو "أشهد أن علیاً ولی الله" بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا بی دست رفت داد خدا دست خود به وی آنان که منکرند بگو رو به رو کنند گر دست او، نه دست خدایی است، پس چرا از شاه تا گدا، همه روسوی او کنند درگاه او چون قبله ی ارباب حاجت است باب الحوائجش همه جا گفتگو کنند میرابِ آب بود و لب تشنه جان سپرد می خواست آب کوثرش اندر گلو کنند کس ندیده در عجم یا در عرب هیچ سقایی بمیرد تشنه لب بود امیدم تا مرا یاری کنی سال‌ها بهرم علمداری کنی شد امیدم ناامید، بی‌برادر گشتم پشتم خمید مانده‌ام با تن پاشیده‌ات آخر چه کنم مثل معما شده‌ای حسین

شور - بعدِ خورشید، شبِ مهتاب اومده تب و تابِ دلِ بیتاب اومده آی گداها کجایین؟! خبر خبر دلیلِ خنده‌یِ ارباب اومده خدا به آسمونِ خونه‌یِ عشق بهتر از ماهِ فلک رو هدیه داد ماهِ آسمون شده بی‌آبرو پشتِ ابر مونده و بیرون نمیاد درِ رحمتِ خدا وا شده و می‌ریزه از آسمون برگِ بَرات تا بباره ابرِ رحمتِ خدا به حسینو به اباالفضل صلوات صَلَّی اللهُ علی? اباالفضل یا اباعبدالله، یا اباالفضل ... اگه داری کوله‌باری از گناه راه نداره یأس و غم تو این بساط نکنه بترسی از روزِ حساب «یا اباالفضل» بگو بگذر از صراط بندگی نکن به شرطِ اَجر و مُزد بنده‌یِ مَحضِ یَلِ علقمه باش نکنه یادت بره که بنده‌ای خونتو آماده باش بریز به پاش ناامید از درِ این خونه نشو هرچی گفتن که برو بازم بمون شبِ میلادِ عزیزِ فاطمه‌ست برایِ شادیِ فاطمه بخون صَلَّی اللهُ علی? اباالفضل یا اباعبدالله، یا اباالفضل

شور - حسین کیست حسین عشق حسین آنکه شاهی جز او نیست حسین کیست که الحق صراطی و راهی جز او نیست حسین عین ایمانه ، حسین اصل قرآنه همیشه جاویدانه ، حسین جان جان جان جانانه همه عاشق دلداده ، همه تا به ابد مجنون حسین لیلا ، همه ذره‌تر از ذره همه قطره‌تر از قطره حسین دریا همه نوکر، حسین‌بن‌علی آقا حسین‌بن‌علی آقا حسین کیست حسین جان حسین آنکه مانند او نیست بهشتو جهنم به‌جز اشک و لبخند او نیست حسین ابن‌الکراره،امیر بی‌تکراره عزیز کردگاره، حسین یار یار یار دلداره همه ظلمت محض و همه تاریک و حسین مهر و حسین مهتاب همه هیچ و همه پست و همه زشت و حسین زیبا، در نایاب همه رعیت ، حسین‌بن‌علی ارباب

شور - علی کیست خدا نیست ولی از خدا هم جدا نیست علی کیست بلاشک کسی غیر او لافتی نیست علی سر لولاکه علی نور افلاکه علی شیر بی باکه جهان خاک پای پدر خاکه هو الاول و الآخر و الباطن و الظاهر هو الغالب هوالقادر و القاهر و الناظر و الحاضر هو القاهر هو الحیدر علی بن ابی طالب علی کیست؟ همان که شد از جام او عالمی مست علی کیست؟ همان که نیامد روی دست او دست علی دیّان دینه امام المتقینه علی شور شیرین محبّینه علی کعبه ی سیّار و علی دلبر و دلداره علی یاره، علی مخزن الاسرار و علی حجت الابراره جهان داره ولی الله علی حیدر کراره

شور - ن مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه صدبار به تو من گفتم کم زن دو سه پیمانه عاشق شی مرد و مردونه هرجا باشی می بارونه واسه ما فرقی نداره می خونه با سقا خونه حکم آب سقا خونم مثل شراب دو ساله عمریه مشکل‌گشامون پنجه بین پیالم من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه صدبار به تو من گفتم کم زن دو سه پیمانه سفره‌ی ساقی رنگینه گریه‌ی مستی شیرینه بهترین سقای عالم فرزند ام‌البنینه عاقلا کجای کارین مستی ما ناتمومه وقتی ساقی باشه عباس توبه بدترین حرومه من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه صدبار به تو من گفتم کم زن دو سه پیمانه عاشق شی مرد و مردونه هرجا باشی می بارونه واسه ما فرقی نداره می خونه با سقا خونه حکم آب سقا خونم مثل شراب دو ساله عمریه مشکل‌گشامون پنجه بین پیالم من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه صدبار به تو من گفتم کم زن دو سه پیمانه مستم از جام مشتاقی از باده‌ی هوالباقی میگن مستیه و راستی روحی فداک یا ساقی