وفات حضرت زینب (س) 1402 - مهدی رعنایی

احب الله من احب حسینا/ابد والله ما ننسی حسینا/و صلی الله علی الباکین علی الحسین/آبروی دو عالم/

یا ابا عبدالله

به هر که روزِ ازل نعمتی عطا کردند/مرا به روضه ارباب مبتلا کردند/دلم خوش است گره‌های زندگیِ مرا/به حُرمتِ قسمِ یا رقیه وا کردند/بهشت از نظرِ آسمانیان افتاد/همین که کرب و بلای تو را بنا کردند/کبوترِ دلِ من را درست روز ازل/حوالیِ حرمِ کربلا رها کردند /منِ خراب کجا و هوای روضه تو/مرا به لطف حسن با تو آشنا کردند/برای زخم تنت گریه کردم و دیدم/علی و فاطمه عمری مرا دعا کردند/جماعتی که تو را می‌زدند در گودال//فقط به تو نه، به انسانیت جفا کردندکسی نگفت چرا نعل تازه آوردند/کسی نگفت سرت را چرا جدا کردند/چه‌ها که زینب کبری ندید در گودال/سنان و حرمله با پیکرت چه‌ها کردند السّلام ای بدن بی سر گرما دیده/السّلام ای سر مجروح کلیسا دیده/با چه وضعی ته گودال کشاندند تو را/ما شنیدیم ولی زینب کبری دیده

وقتی خستم میرم نجف/مست مستم میرم نجف/موقعِ خوابم چشمامو/وقتی بستم میرم نجف/نجف، حالم اصلا دست خودم نیست به قرآن/نجف، همیشه حیرون می‌مونه عقل انسان/من علی رو صدا زدم پس برا چی/خدا از عرش جوابمو داد و گفت جان/ایلیا علی ایلیا علی/بعضیا با دومی شیعه با علی/چون اجازه نیست صداش بزنیم خدا/به قول نوح نبی ناخدا علی/عشقو معنا کردم نجف/درمون هر دردم هر نجف/من حتی بهشتم برم/دوست دارم برگردم نجف/نجف، اذون صبح روبرو ایوون طلایی/نجف، پیش مولا بریم برای گدایی/حرومه مست شدن با انگور به غیر از/انگورای ضریح که عشق خدایی/هنر نجف، اینه که دل شده در به در نجف/تا همیشه میزنه قید لیلی رو/یکی مجنونو اگه ببره نجف/نجف نشینی علامه ها به من فهماند/خدا شناس نشد کس مگر کنار علی

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم/تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم/فارغ از غم و درد و گزندم/دل به عشق رقیه می‌بندم/چون‌که نوکرم آبرومندم/یا رقیه مدد/روز و شبه منه/هزار ساله که نغمه‌ی لب منه/رقیه دین و مذهب منه/ریحانة الحسین رقیه جان رقیه جان مدد...

همش غمت روی، دل شکستمه/ببین که پیرهنت، هنوز تو دستمه/نشد به پیکر تو سایبون بدم/نمی‌تونم منم تو سایه جون بدم/منو می‌کشه یاد‌ پیکرت/منو می‌کشه زخم حنجرت/منو می‌کشه خشکی لبت/منو می‌کشه جسم بی سرت/یه سال و نیمه کار خواهر تو‌ گریه‌ست/یه سال و نیمه فکر حنجر بریدم/یادم نمی‌ره دیدمت میون گودال/یادم نمی‌ره نیزه از تنت کشیدم/حسین من غریب بی کفن.../یه سال و نیمه که، باهامه این عذاب/دیدم سر تو رو، تو مجلس شراب/با چوب خیزرون لبت رو پاره کرد/یکی به دخترت با دست اشاره کرد/منو می‌کشه گریه رباب/منو می‌کُشه مجلس شراب/منو می‌کشه کار حرمله/که ریخت رو زمین جلوی چشمم آب/برای دست بچه‌ها طناب آوردن/شبیه پیرهن تو معجرم رو بردن/سکینه و رقیه و رباب تو بازار/به جا تموم بچه‌ها کتک می‌خوردن/حسین من غریب بی کفن...

بر خود که مرید حیدرم می نازم/همراه خدا به دلبرم می نازم/دیدم که حرامزاده شد دشمن تو/بر دامن پاک مادرم می نازم

بگذار آدمیان طَعنه زَنَندم گویند/هرکه خود را سگِ کوی تو نخواند آدم نیست

حاصل زینب آخرم دیدی خرابه شد حسین منزل زینب/اون چی بود آخه میریخت روی سرت مقابل زینب/حاصل زینب شمر و خولی رو ببین دور و بر محمل زینب/سرتو میگرده دست اینو اون خونِ دل زینب/راه دور رفتی بغل خواهر تو بود حسین چرا تنور رفتی/ای مسیح من خولی ام مهمون نوازی میکنه مگه شبیه من/یاور زینب برادر زینب/****/با وفا داداش آخرم نگفتی خوش گذشت بهت رو نیزه ها داداش/آخه خیلی خوش گذشت به بچه هات شام بلا داداش/بی خبر رفتی ما رو لایق ندونستی آخرم تو تشت زر رفتی/زینبت غم داشت بغل خواهر تو چی آخه از درخت کم داشت