وفات حضرت ام البنین (س) 1402 - جواد مقدم

از روضه‌ی بشیر تا باخبر شدم/بشکسته بودم و بشکسته‌تر شدم/دنیا به حال من خون گریه می‌کند/هم بی حسین شدم هم بی پسر شدم/جسم عزیزان مرا در خون کشیدند/گلهای یاسم را همه از ساقه چیدند/دست علمدار مرا از تن بُریدند/خیلی حزینم، اُم البنینم /از سر شب تا صبح گریه شده کارم/این غم دل آشوب می‌دهد آزارم/من اُمِّ بی بنینم، اُمُّ البنینم/خیلی دلم شکست از دیدن رباب/اشک دو دیده‌اش من را کند عذاب/بغض سکینه را دیدم به چشم خود/می‌سوزم از غم طفلِ نخورده آب/گفتن شرمنده شده ساقیِ طفلان/گفتن مشک آب او شد تیر باران/طفل رباب از تشنگی گردیده بی جان/با غم عجینم، اُم البنینم/ دار و ندارم را نذر حسین کردم/روضه گرفتم با این دلِ پُر دردم/من اُمِّ بی بنینم، اُمُّ البنینم /باور نمی‌کنم این زینب من است/باور نمی‌کنم پیشانی‌اش شکست/آتش به جان زند قد خمیده‌اش/بند دلم از این درد و بلا گسست/گفتم رفته زینبم راه اسارت/گفتم که داراییِ او رفته غارت/ای وای من، ای وای من از این جسارت/زار و غمینم، اُم البنینم /وَیلِی عَلی شِبلِی، ناله‌ی جانسوزم/گریه به عباسم روضه‌ی هر روزم/من اُمِّ بی بنینم، اُمُّ البنینم

از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم/از سر سفره‌ی تو نون و نمک ببرم/اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین/منم گدای سفره‌های بی‌بی اُمُّ البنین/اگه حاجت داری بیا روضه/یا اباالفضل بگو تو با احساس/روزیِ کل سالتو اینجا/بگیر از دست مادرِ عباس/اُمُّ العباس یا اُمُّ الحسین... /شأن و مقامو ببین عالم روزی خورشه/حتی خودِ اباالفضل دخیل چادرشه/اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین/منم غلام بچه‌های بی‌بی اُمُّ البنین/به غمم التیامه اباالفضل/تکیه‌گاهِ امامه اباالفضل/هفته‌هامون به عشقِ تو بی‌بی/شروع می‌شه به نام اباالفضل/اُمُّ العباس یا اُمُّ الحسین...

بعد یه عمری نوکری/بایدم اینطوری بری/پَر بگیری از این زمین/با شهادت اُم البنین/بعد یه عمر لطمه زنی/باید اینطور دل بکنی/از غصه های روزگار/بری تا کربلای یار/رفیق میوندار برو دیگه توو آغوش علمدار/تو رفتی و اینجا ما موندیم و خاطره های بسیار/قاسم رهگشا خدانگهدار

نیستی زهـرا ولـی مانند زهرا اطهری /خــانـه ی شیــر خـدا را خانه دار دیگری / بعـد زهرا بـعـد زیـنـب از هـمه زنها سری / ای تـمـام مــادران قـربــان تـو نـامـــادری

کاش مثل دریا نبودی انقدر زیبا نبودی/تا کسی چشم‌ات نمی‌زد/کاش انقدر اباالفضل خوش قد و بالا نبودی /تا کسی چشم‌ات نمی‌زد/وقتی رفتی آروم آروم من شدم غریب و مظلوم /غم می‌بارید از سر و روم /دخترم گفت برمی‌گردی/من به زیر لب می‌گفتم/بیچاره این طفل معصوم!وقتی دستاتو بریدن، صدای مادرم اومد هی می گفت آخ زخم بازوم اباالفضلاباالفضل پاشو بریم به خیمه.....

بِبین باید چه دریایی، از ایمان ویقین باشی/که همراه اَمیری چون اَمیرَالمومِنین باشی/بِبین باید چِقَدر اِحساس باشَد دَر دِل شیرَت/که در بین زنان تنها تو عَباس آفرین باشی/شرافت را، ولایت را، شُجاعَت را، بِلاغَت را/خدا یکجا به تو بَخشید تا اُمُ البَنین باشی/گدای خوشه‌چینم تا قیامت خِرمَنِ او را/که حسرت می‌کشد فردوس عطر گلشن او را/چنان مشکل‌گشا باب الحوائج کاشفَ الکَرب است/که میگردن اولیا اللهِ عالم دامن او را/ندیدم سربلند و سرفرازی را مگر این‌که/بدیدم محضر اُمُّ البنین، خم گردن او را/امیرالمومنین شوهر ابوفاضل پسر بَه‌بَه/بنازم این مقام و جاه و شأن احسن او را/به او گفتند عباست صدا می‌زد حسینم کو/نشانش داد زینب پاره‌ی پیراهن او را

سپاهم پاشیده شد از هم / دیدم روی خاکا افتادی/یه جوری چشمت زدن عباس / پهلوونم از پا افتادی/دیگه نمیشه توی خیمه زینب آروم/پاشو یه فکری کن به حال ام کلثوم/پشتم شکست - بهم بگو چی اومد سرت/ پشتم شکست - داره میمیره برادرت/ پشتم شکست - آروم نداره دلم بی تو/ پشتم شکست - پریشونه حال خواهرت/ساقی لشکر، برادر من/پیچیده توو دشت کربلا / از پا درآوردنت ساقی/از اون قد و قامت رعنات / چیزی نمونده دیگه باقی/رسمش نبود ای با وفا تنهام بذاری/داغ تو شد برا دلم یه زخم کاری/ماه منیرم برات بمیرم/ساقی لشکر، برادر من/

گریه از غم تو احتیاج منه/سنگ عشقتو دل آقا به سینش میزنه/وقتی صاحب عزا، مرتضی علیه/اجر گریه کنت ارباب، با امام حسنه/همه دنیا سرگردونن الّا/اونی‌که آقا دور تو می‌گرده/نمی‌گیره از هر دستی نونش رو/به نمک این سفره عادت کرده/آقام آقام آقام آقا یا ثارالله/نوکریِ شما، باعث شرفه/هر کی بدخواه نوکراته با خودت طرفه/خاک خلقت ما، از گِل علیه/هر کجای جهان که باشیم خونمون نجفه/همه دنیا گرداب غم باشه، حرم تو اقیانوس آرامش/تو همونی که در اوج گرفتاری، میشه قلبم شاد از بردن نامش/همه دنیا سرگردونن الّا، اونی‌که آقا دور تو می‌گرده/نمی‌گیره از هر دستی نونش رو، به نمک این سفره عادت کرده/آقام آقام آقام یا ثارالله...هر کجا که به من، غم و غصه رسید/بار احوال ناخوشم رو، اشک روضه چشید/سربلندی ما، از دعای شماست/آبروی نگاهت آقا، آبرومو خرید/می‌گیرم اشک چشمامو شاهد/که تو رو از عمق قلبم دوست دارم/که سینه‌ی من وقف قدمت باشه/تا سینه زنِ عباس علمدارم/آقام آقام آقام یا ثارالله...

این همسرِ حیدر کرّاری /به امیرالمؤمنین یاری /ای الگوی وفاداری/ مادرِ قمرِ بنی‌هاشم علمداری /ای جانم به این رشادت و عزّت و غیرت/ای جانم به این صلابت و همّت و عفّت /ای جانم به این شجاعت و شوکت و صولت /یا امُّ‌البنین به شیر پاک تو رحمت /مادرِ دریا، مادرِ سقّا/مادری کردی تو مثل زهرا /گفتن عباست شد شهید امّا/گفتی اولادم نذر ابی‌عبدالله /ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله...../ام عباس یا ام النین/پای داغِ پسرت پیرم /پَرِ چادرت رو می‌گیرم / هر هفته سرِ این سفره/ روزیمو مادر عباس تو می‌گیرم /ای جانم چهار تا سردارِ قَدَر داری /ای جانم چهار تا شیرِ واژه‌گر داری/کلِّ دنیا رو بگردن همه می‌بینن /یا امُّ‌البنین فقط خودت قمر داری /بعدِ عاشورا از غمِ مولا /روضه خوندی با نجمه و لیلا/تو نگفتی از پسرت امّا /گفتی اولادم نذر ابی‌عبدالله /ابی‌عبدالله ابی‌عبدالله.....

یاد کنیم یادمون کنن/این مرامِ هیئتیه/یاد کنیم یادمون کنن/این رفتنا نوبتیه/پس تو بدون رفیقِ من/این دوره هم سینه زدن/یه روزی آرزوت میشه/پس عمرمون قیمتیه/این روزا می‌بینی دنیا چه حالیه/آره جای خیلی نوکرها خالیه/یاد سه عاشق و یاد سه گریه‌کن همیشه زنده باد/قاسمِ رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد/حسین حسین حسین ای جانم... /یاد کنیم یادمون کنن/که مرگ برای همه هست/یاد کنیم یادمون کنن/یه روز تموم میشه نفس/پس تا تو سینت نفسه/صدات به آقات برسه/تا کربلا پل بزن و/پَر بگیر از دلِ قفس/با احساس با احساس/هر کی بود شیدا شد/از عباس از عباس/هر کی خوند آقا شد/کنار سفره‌ی بی‌بی اُمُّ البنین ارواحشونه شاد/قاسمِ رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد/حسین حسین حسین ای جانم... /یاد کنیم یادمون کنن/هر کی خوشه به باورش/یاد کنیم یادمون کنن/خاطره می‌شیم آخرش/انشاءالله که امام حسین/با اباالفضل با وفا/تو لحظه‌های احتضار/بیاد کنار نوکرش/این اشکا این اشکا/آبِ رو آتیشه/فانیه این دنیا/خیلی زود دیر میشه/رد بشی از سر مزارشون هنوز عطر جنون میاد/قاسمِ رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد/حسین حسین حسین ای جانم...

بیقرار دیدارم، هر لحظه و هر جا/دنیامو عوض کردی، با حرمت آقا/حق بده دائم دور، عکس تو می‌گردم/من دم باب القبلت، قبلمو گم کردم/می‌ریزه از هوای تو، روزیه نوکرای تو/رحمت واسعه یعنی، بارون کربلای تو/حسرت ملائکه است فقط عطرِ، چایی روضه‌های ت/پایینِ پاته جای من، روی چشامه جای تو/یا سیدنا الاحرار، تویی که گُلی منم خار/حرم اگه میدی آقا، بده سالی چند بار/حسین وای وای وای.../هرجا صحبت از عشقه، یاد تو می‌افتم/بچه بودمو قبل از، هرچی حسین گفتم/خم شده اما پیر نه، نوکرِ امسالت/بسکه به تو تعظیم کرد، روبرو تمثالت/جانم ای شاه رویایی، آخرِ هر چی زیبایی/خوش به سعادت من که، مثل تو دارم آقایی/هرکی هر جا که حسین بگه آقا، از تهِ دل تو اونجایی/ارمنیام خاطرخواتن، بعضی شبا کلیسایی /واسه کسی نمیمیرم، به خدا که الا تو/نمی‌گیره تو قلبم، هیچ‌کی جاتو/حسین وای وای وای...

هوا هوای حسین هوای سینه زنی/منو صدا می زنی چه کنم آقا تو قحطی عشق/بارون عشقت به من بباره دلم برات تنگ شده/چشامو با اسم تو وا کردم/بمیرم باز به تو برمی‌گردم/من از اون روزی که تربت خوردم/رو لبهام اسم تورو آوردم/رفیقم یارم، اگه سربارم/ولی می‌دونی، که دوسِت دارم/حسین آقام آقام آقام آقام.../اگه بد کردم منو رسوا کن/ولیکن بین رفیقات جام کن/بهت رو کردم بهم رو کردی/پناهم دادی(چون از بس مَردی) /پناه عالم، خرابه حالم/چی می‌شه آقا حرمِ امسالم/از اون دیدارم گذشت چند سالی/رفیقام رفتن حرم جام خالی/یه عکس از گنبد فرستاد واسم/که گفت توو صحنِ آقام عباسم/غمه اینجوری، نگو مجبوری/حرم جای خود، امان از دوری/حسین آقام آقام آقام آقام...