شب شهادت امام رضا (ع) 1402 - سعید قانع

الوعده وفا وقت مردنم بیا بالا سرم امام رضا /وقتی سنگای لحد رو می ذارن خودت بیا /همه امید من تویی تو اون تاریکیا /الوعده وفا /آقا جون شما خودت گفته بودی به زائرا /هر کسی یه بار بهم سر بزنه میام سه جا !!! /لحظه جون دادنم منتظرم امام رضا /الوعده وفا /وقت تنها شدنم تو قبر و اون تاریکیا /وقتی تنهام می ذارن اهل و عیال و بچه هام /تو خودت ولم نکن میون اون شلوغیا /الوعده وفا /توی قبر و تو سؤال جواب اون فرشته ها /هر جا که کم بیارم باز تو رو می زنم صدا /جون مادرت منو تنها نذار تو سختی ها /الوعده وفا /حتی زیر لحدم طبق سفارش شما /گریه می کنم برا تشنه لب کرب و بلا /توی روضه شب اول قبرم تو بیا /جون مادرت منو تنها نذار تو سختیا/

خدا روز ازل ما را به عشقت آشنا کرده/چه عشقی که مرا از قید این عالم رها کرده /نه اربابم نه سلطانم خدا را شکر می گویم/که ما را در حریم حضرت سلطان گدا کرده /عزیز هر دو عالم شد، به بزم عشق محرم شد/کسی که رو به درگاهِ علی موسی الرضا کرده /همه در حسرت جنت، خدا هم از سَرِ رحمت/دری را از حرم سوی بهشت خویش وا کرده /ولی جنت نمی آید به چشم زائرت وقتی.../...شبی را در کنار تو سحر کرده صفا کرده/خجالت می کشم وقتی که می آیم حضور تو/ترحم کن به این بنده که سر تا پا خطا کرده /به سقا خانه ات بردم پناه از درد و بیماری/چه سقاخانه ای که درد عالم را دوا کرده /دلا بنگر افاضاتش، ببین بحرِ کراماتش/ببین نور ضریحش بی خدا را با خدا کرده /معطل کردن سائل به پشت در مرامش نیست/به هر کس آمده در این حرم فوراً عطا کرده /نمی گوید گنهکاری، نمی گوید خطا داری/فقط آغوش بگشوده، محبت ها به ما کرده /تشرف در حرم با اختیار خویش ممکن نیست/یقین دارم که زهرا مادرش ما را صدا کرده /چه سِرّی هست در پایین پایش هر که می آید/تمنای زیارت از نجف تا کربلا کرده

الوعده وفا وقت مردنم بیا بالا سرم امام رضا /وقتی سنگای لحد رو می ذارن خودت بیا /همه امید من تویی تو اون تاریکیا /امام رضا، امام رضا، امام رضا/الوعده وفا /آقا جون شما خودت گفته بودی به زائرا /هر کسی یه بار بهم سر بزنه میام سه جا !!! /لحظه جون دادنم منتظرم امام رضا /الوعده وفا /وقت تنها شدنم تو قبر و اون تاریکیا /وقتی تنهام می ذارن اهل و عیال و بچه هام /تو خودت ولم نکن میون اون تنهائیا /امام رضا، امام رضا، امام رضا/

از همان بدوِ تولد تو شوی سلطانم /دست من نیست اگر خیره به این ایوانم /دورم از پنجره فولاد به قولِ حافظ /من چه کردم که چُنین مستحقِ هجرانم/بده بستانِ قشنگیست تو لبخند بزن /در قبالش به خدا می‌گذرم از جانم /هر چه باشم به حریم تو پناه آوردم /لطف زهراست اگر در حرمت مهمانم/می‌سپارم دل خود را به کبوترهایت /حس خوبیست که در صحن تو سرگردانم/نظر بر ما خدا دارد، که این کشور رضا دارد/الا یا ضامن آهو سر و جانم فدای تو/دلم پر می زند دور حریم با صفای تو/رضا جانم رضا، رضا جانم رضا/توی باغ و بهار من، همه دار و ندار من/دل سر کشته ام را پرچم سبز شما برده/به دور پنجره فولاد تون قلبم گره خوردهرضا جانم رضا، رضا جانم رضا/