شب شهادت امام رضا (ع) 1402 - حسین طاهری

خدای مهربانی هاست سلطانی که من دارم/فدای مهر بسیارش دل و جانی که من دارم/کنارش ذره ناچیز چون خورشید می تابد/ندارد هیچ موری این سلیمانی که من دارم/نمک پرورده ی دریای جودش بوده ام عمری/پر است از شور احسانش نمکدانی که من دارم/همیشه رو به گنبد با خدای خود سخن گفتم/همیشه در حرم محکم شد ایمانی که من دارم/نسیم رحمتش، بار گناه از دوش بردارد/به آهی کاه گردد کوه عصیانی که من دارم/به لطف گندمی که داده ام دست کبوترها/دگر خالی نماند سفره ی نانی که من دارم/به وقت مرگ می آید به بالینم یقین دارم/شروع وعده های اوست پایانی که من دارم/شاعر : علی ذوالقدر

آمده ام آمدم ای شاه پناهم بده/خط امانی زِگناهم بده /خسته راه آمدم، آه نگاهم نکن/غرق گناه آمدم/دامن آلوده و روی سیاه آورده ام/گر چه آهی در بساطم نیست آه آوردم/هر که بودم، هر که هستم بر کسی مربوط نیست/بر امام مهربان خود پناه آورده ام/ای حرمت ملجا درماندگان/دور مران از در و راهم بده/شاه پناهم بده/لایق وصل تو که من نیستم/اذان یه لحظه نگاهم بده

آی دشمن صداتو خاموش کن/هرچی هیاهو رو فراموش کن /این‌جا ایرانه حواست باشه /من بچه‌ی این خاکم، حرفمو خوب گوش کن/ما صاحب غیرتیم، با اصالتیم /ما پای ولایتیم، با سعادتیم /ما روی خاک‌مون تعصب داریم /ایرانی جماعتیم /حرف امروز که نیست، حرف خیلی ساله/دختر ایرانی به حجابش می‌باله /چشم تو کور بشه، چشم ما بیداره /پسر ایرانی حیا وغیرت داره/ما صاحب غیرتیم، با اصالتیم/ما پای ولایتیم، با سعادتیم /ما روی خاک‌مون تعصب داریم /ایرانی جماعتیم /با هر عقیده/با هر سلیقه /این عشق قشنگه /این عشق عمیقه/ایران عزیزم

امام حسینه بامرامِ بامراما/خدا نگهداره حسینشو براما/میشه یذره‌شم بدی به ما جوونا/عشقی که انداختی تو قلب پیر غلاما/سحر حسین می‌گفتن، غروب حسین می‌گفتن/چه خوب می‌رفتن روضه، چه خوب حسین می‌گفتن/تا می‌گفتن حسین میشد اشکا روون/می‌کشیدن هوار با تمام توون/وسط روضه‌ها تو نوای حسین/نفساشون گرفت، آره اینه جنون/یا اباعبدالله/سینه‌زنیمو فاطمه دیده به قرآن/بلند میگم حسینو مادرش میگه جان/کافیه یک دفعه بیاد رو به ضریحت/اونکه به بیرق و علم نداره ایمان/تو روضه که می‌شینیم، غنیمته هر لحظه/جدا شدن از دنیا به نوکریش می‌ارزه/رو همه غیر تو من خط می‌کشم/واسه‌ی دیدنت منت می‌کشم/با همون حال زار وقت احتضار/خودمو تا دم هیئت می‌کشم

تو بگو عشق من میگم رقیه/میره قلبم با یه ذکر سه ساله/تو بگو دل سر برات میارم/دست ازت بردارم دیگه محاله/محشره رقیه بهترین اسم دختره رقیه/خودش یک تنه لشکره رقیه/حبل المتین معجر رقیه/تاج داری بانو پرچمداری بانو/تنها دلیل ذوق علمداری بانو/شاهکاری بانو با وقاری بانو/ارث از بابا بزرگته کراری بانو

شکرِ خدا اِمسالَم، به نوکری گذشت/قبولمون کردن تا، بیایم تو روضه‌ها/اگه به جای اَجرِ، گریه‌ی این دو ماه/فاطمه راضی باشه، بَسه برای ما/هیچکس نَبینه، مادرش بِبینه می‌اَرزه به خدا/دستِ شکسته‌ش، می‌رسه یه روزی به دادِ نوکرا/هرکاری کردیم عَوَضش رو، به ما می‌رسونن/این خونواده زیرِ دِینِ، کسی نمی‌مونن/اَلحمدللّه که با، تمومِ سختیا/خیلیا امسال رفتن، اربعین کربلا/خَرجِ همه زُوّارِ، جَدِّ غریبشو/می‌رسونه بی‌منّت، خودِ امام‌رضا/زحمت کشیده، تا که این عَلَم رو رسونده دست ما/یَابنَ‌الشَّبیبش، آتیش به پا کرده میونِ روضه‌ها/مَحشر که میشه نمی‌ذاره، ما رو بسوزونن/این خونواده زیرِ دِینِ، کسی نمی‌مونن

شاید ازم بپرسن این روزا هنوز دوسش داری؟/چی گرفتی از این سینه زدن، از این عزاداری/آخر روضه میری تو این گرفتاری/آره دوسش دارم مثل قدیما، آره غلامشم برا همیشه/بگو که زندگی بدون این عشق، مگه زندگی میشه/دنیای منه، دنیای منه/امام حسین بزرگتر از دردای منه/آخه کجای دنیا رو برم دردم دوا میشه/بگو که آدم از این‌همه غم مگه رها میشه/شدنیه فقط با کربلا میشه/شبای اربعین میفهمی این عشق/برای هر مریض مثل طبیبه/ذکر حسین برابره با صدها، ذکر امن یجیبه/دنیای منه، دنیای منه/زیارتش بزرگترین رویای منه/

هر‌چقدر گریه کنم سیر نمیشم حسین جانم /من چه‌جوری از غم تو پیر نمیشم حسین جانم/حلالم کن اگه واسه غم تو نمردم /حلالم کن اگه کم برا تو غصه خوردم /حلالم کن، حلالم کن /من و واسه خودت نگهدار و نذار که برم جای دیگه /واسه‌ی تو میخوام که بمیرم آقاجون مهم نیست کی چی میگه /حلالم کن اگه مرحم زخمات نبودم/حلالم کن نوکر خوبی برات نبودم/حلالم کن، حلالم کن/

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم/تا خوب نشه زخمات دست بر نمی‌دارم /بذار حالا حالا نوکر شما باشم/لحظه‌ی مرگ تو خاک کربلا باشم/بده که پیش تو، موی سرم سپید نشه/بده که نوکرت، بمیره و شهید نشه/من، اصلاً اومدم برات شهید بشم/تا تو قلب مادرت، عزیز بشم/سردم نکنی، طردم نکنی/عزیزم حسین، عزیزم، عزیزم حسین