شب ششم دهه اول صفر 1402 - محمدرضا نوشه ور

صبح ازل طلوعش با طلعتِ حسن بود/والشمس و والضحاها در صورت حسن بود/یک ذره خاکِ او ماند ما را درست کردند/گویا که خلقت ما از خلقت حسن بود/بابا همیشه می‌گفت دیدی خدا کریم است/نانی که خوردی امشب از برکت حسن بود/هرجا حسین قدم زد دنبال مجتبی بود/شخصا حسین محوِ شخصیت حسن بودبا دوستان مروّت با دشمنان مروّت /این خُلق در یکی بود او حضرت حسن بود/یک گوشه چشم کردُ شش گوشه را بنا کرد/کرببلا محیطش با تربتِ حسن بود/صد سال اشک آدم یک گری? شبش بود/صد سال صبر ایوب یک ساعت حسن بود/در خانه جعده بودُ در کوچه هم مغیره/پس کی خدا در این شهر هم‌صحبتِ حسن بود/در کوچه پیش رویش کشتند مادرش را/فریاد از این زمانه این قسمت حسن بود

عشقت تموم قلب سینه زنو گرفته/یعنی یه روز میبینم چشمت منو گرفته/چشمت منو بگیره دیگه تمومه غصه/چشمت منو بگیره کارام دیگه درسته/ای من فدای چشمات آقا منو نگاه کن/ای من فدای لبهات منو صدا کن/حسین عزیز دلم/****تنها تویی که ترسِ جون دادنو میگیری/زیر لحد میایُ دست منو میگیری/دست منو میگیری تا آبروم نریزه/میگی که رو سیاهه اما برام عزیزه/ای من فدای دستات هیچ وقت سوا نکردی/دستای ساربونم رها نکردی/****عجیبه این که یه مردی که غرق خون روی خاکه/وقتی تو آتیش و دوده تو اون نفس های آخر/دعا کنه برا نوکر ببین حسین کی بوده/عجیبه این که یه مردی که افتاده تن پاکش/تو خاک و خون ته گودال/سرش رو نیزه دشمن یه آیه ای رو بخونه/که خواهرش بره از حال/از رو نیزه ها صدا میومد/تو اوج سکوت نیمه شبا/أم حسبت أنَّ أصحاب الکهف/کانُوا مِنْ آیاتِنا عَجَبا/عجبا بالله به چه صوتی عجیبی /عجبا بالله که نمونده شکیبی / عجبا بالله تو حسین غریبی / عجباً بالله شمره روی سینه /عجباً بالله کاش رقیه نبینه /عجباً بالله آسمون رو زمینه /عجباً بالله یا اباعبدالله

کرببلا خونه‌ی اجدادمه کرببلای اولم یادمه/برات اربعین هر سالم از، گریه‌های صحن گوهرشادمه/کربلا رویامه رویامه رویامه /کرببلاملک شخصیه آقامه/آسوده خاطرم دستات تو دستامه/همه دنیامه/از من حرکت از تو برکت /حتی نون شبمم می‌گیرم ازت/منو محتاج این و اون نکن /من توقع دارم از رقیه فقط/حسین مولا، حسین مولا، حسین مولا/هیچکی مثل تو آبرو دار نیست/هیچکی شبیه من گرفتار نیست/دور و برت شلوغه آقای من/هیچکی مثل تو پرطفدار نیست/هر چی تو بخوای واسه ما همون می‌شه/آخر این دلبستگی جنون می‌شه/آره هیئت واسه ما آب ونون می‌شه/کربلا رویامه رویامه رویامه /کرببلاملک شخصیه آقامه/آسوده خاطرم دستات تو دستامه /همه دنیامه/حسین مولا، حسین مولا/این اعتقاد منه، ته سواد منه/اگه فراموشش کردم ولی ابی عبدلله همیشه ولی یاد منه/یاد ابا عبدلله تو ذهنمه کنار نعمتایی که داده اباعبدلله /یاد اباعبدالله همیشه رو لبامه با ناد علی ناد اباعبدلله/مستم می‌کنه چای روضه‌ها /پاک می‌شن به گرمای روضه‌ها/عطر پیرهن مشکی منه /گرد و خاک فرشای روضه‌ها/مولانا حسین، مولانا حسین/راه تو راه منه عزت و جاه منه/از عالمی دل کندم و اومدم اینجا آخه روضه پناه منه/داغ اباعبدلله/همیشه موج می‌زنه تو قلب عشاق اباعبدلله/داغ اباعبدلله /عالم و آدم همگی مستن و مشتاق اباعبدلله/همیشه به فریادم می‌رسی/باهامی تو حتی تو بی کسی/مهمونم تویی زیر خاک دیگه /معنایی نداره دلواپسی/حسین یا اباعبدلله ...

ای شهد شیرین عاشقی/سوز تسکین عاشقی/لیلای صحرای جنون/مولای دین عاشقی/بیدارم کن؛ بهارم کن/به تیغ مژگان، شکارم کن/با یاد تو بارانم؛ ابری و پریشانم/حسین‌جانم حسین‌جانم/به عشق، دل رو دچار کردم/به‌سمت نورت، فرار کردم