شهادت امام محمد تقی (ع) 1402 - سید محمدرضا نوشه ور

بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند /هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست/دلتنگ حرمتم بی کی بگم دردامو به تو نگم به کی بگم…/خسته از همه دوباره اومدم چی میشه به ما محل بدی یکم!/هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق/عشق حسین رمز دوام رقیه است

معیار علیست، من ندارم تردید/پس سنگ علی به سینه خواهم کوبید/تا عمر بُوَد علی علی می‌گویم/تا کور شود هر آنکه نتواند دید/مولا مولا مولا مولا مولا/علی مولا، علی مولا.../خسته از فتنه ها نشد جنگید/فارغ از روح و کالبد جنگید/تا که جان داشت تا که شد جنگید/با نود زخم بر اُحُد جنگید/دست بالای دست حیدر نیست/یدالله علی علی .../فارغ از قیل و قال می گویند//نطفه های حلال می گویند/مستند, با مثال می گویند/از «بحار» و «خصال» می گویند/دست بالای دست حیدر نیست/رو به راهم از کَرَم مرتضی علی/نقطه‌ی ثقل عالمِ حرم مرتضی علی/روزه و نماز به ولای تو متّکی/خلاصه‌ی اذون اینه خدا یکی علی یکی/اسم تو عمری مستفیضم کرد/یا علی گفتم حق عزیزم کرد/از ابتدا پدرش فکر ما گداها بود /که سفره ی کرمش را به مجتبی بخشید/زینب همان کسی است که در راه عفتش/عباس می‌دهد، نخ معجر نمی‌دهد/ای که حاجت زحسین می طلبی دقت کن/پرچم شاه به سوی حرم عباس است

زار زدم برا گلوی تو/بوسه زدم به ماه روی تو/تو دست خولی رفته موی تو/ای وای حسینم/قراره بعد تو اسیر بشم/با غصه و غم تو پیر بشم/با شمر آخر هم مسیر بشم/ای وای حسینم /من ان یکاد خوندم برات/خنجر نره زیر رگات/الهی که خواهرت بشه/فدای خشکی لبات/مظلوم مظلوم/مظلوم ای حسین جان/آتیش زدن به قلب مضطرم/مثل رگات میسوزه حنجرم/بگو کجا بدون تو برم/ای وای حسینم

بد نوکری بودم همینم اعترافش/ هر جا برم بازم کنارت بر میگردم / بی معرفت بودم خودم میدونم آقا / خیلی دلت رو با بدی هام خون کردم/ با اینکه حسین خیلی گرفتارم / دوست دارم دوست دارم دوست دارم/ تو روضه میام ولی گنه کارم / دوست دارم دوست دارم دوست دارم/ من زندگیمو به تو بدهکارم / دوست دارم دوست دارم دوست دارم /بهترین یار دلم ، ابی عبدالله... / ای کس و کار دلم ، ابی عبدالله.../ تو رو دوست دارِ دلم ، ابی عبدالله..... / حسین آقام، همه میرن تو میمونی برام