شب چهاردهم رمضان 1403 - محمدرضا طاهری

توی این دنیا غریب و آشنا فایده نداشت/رو به هر کسی زدن غیر خدا فایده نداشت/توی دنیا هر کی از یه عیب من باخبره/دیگه حرف دل من برای اون بی اثره/تا عجل نیومده شکر خدا بیدار شدم/نم نمای آخر دوباره دست به کار شدم/با دل شکسته امشب رو به قاضی می کنم/دیگه هر جوری شده خدا رو راضی می‌کنم/با تموم بدیهام هر چی که هستم بدونید/آی جماعت به خدا خداپرستم بدونید/اون خدایی که از آتیش دلم باخبره/گفته از هر چی گناهه با یه توبه میگذره/اون خدایی که فقط به ظاهرم نگاه نکرد/پیش چشم دیگران رازمو برملا نکرد/اون خدایی که دل گناهکارم رو میبره/از تموم مادرای دنیا مهربونتره/اون خدایی که هوای روسیاها رو داره/بد و خوب نداره وقتی داره بارون میباره/اون خدایی که نخواسته خیلی حاجتهامو داد/تا غضب میکنه دست رحمتش جلو میاد/اون خدایی که همیشه عاشق چشمه تره/آبروی من و امثال منو نمیبره/اون خدایی که با من هر جوری بوده راه اومد/تو بزنگاه زدن باز دوباره کوتاه اومد/اون خدایی که تو دعوت منو جا نمیذاره/توی مهمونی بدیامو به روم نمیاره/اون خدایی که تموم درا رو وا میکنه/همه عیبا رو میپوشونه و حاشا میکنه/

اون خدایی که دلای مهمونارو زنده کرد/تو دلم یاد امام و شهدا رو زنده کرد/اون خدایی که تو سختیا مواظب منه/دست رد به سینه گناهکارا نمیزنه/اون خدایی که منو میشناسه بهتر از خودم/که خودش خوب میدونه بدجوری عاشقش شدم/اون خدایی که به جای شعله‌های بی امان/آتیشم زده با عشق مهدی صاحب زمان/کاری کرده با دلم که دارم آتیش می‌گیرم/کاری کرده دارم از دوری آقام می میرم/باراللها اومدم با بار سنگین گناه/من و این اشک پشیمونی و این آتیش آه/دیگه از محبتت خیلی خجالت می‌کشم/زیر بار منتت خیلی خجالت می کشم/بهترین لطف تو بوده اعتقادم به حسین/عاشق دلم شدی دلی که دادم به حسین/راه راضی کردن خدا رو من خوب میدونم/برای قبولی توبه‌ یه روضه میخونم/یکی بود یکی نبود همه با هیزم اومدن/توی شهر مدینه یه خونه رو آتیش زدن/دارم آتیش می‌گیرم به یاد شهر مدینه/الهی هیچ پسری مادر زخمی نبینه/معنی تازه ای داره یکی بود یکی نبود/مادر اومد و پسر گم شده تو آتیش و دود/مثل زهرا هیچ کسی فدای مولا نشد/مادر افتاد رو زمین اما پسر پیدا نشد/یکی بود یکی نبود برا حسین کاری کنه/یکی بود یکی نبود اربابمو یاری کنه/دلی که سوخته برای خیمه‌ها نسوزونی/دلی که گم شده توی کربلا نسوزونی/دارم آتیش می‌گیرم به یاد دشت کربلا/خیمه‌ها و بوته‌ها و دامنای بچه‌ها

خوش آمدی گله ای نیست بهترم مثلا/شبیه قبل نشستی برابرم مثلا/خیال میکنم اصلا مدینه ایم هنوز/بهشت چادر زهراست بسترم مثلا/دوباره مثل گذشته کشیده ای بابا/خودت به دست خودت شانه بر سرم مثلا/نسوخته است نه امشب به پات میریزم/خیال کن که همان ناز دخترم مثلا/بگو فدای سرت گوشواره گم شده است/بگو دوباره برای تو میخرم مثلا/خیال میکنم انگشتر تو پیش عموست/تو هم خیال کن آنجاست زیورم مثلا/اگر شکسته ام و زخم خورده چیزی نیست/خمیده قدّم و هم سن مادرم مثلا/خیال کن که رقیه زمین نخورده پدر/خیال کن که سر دوش اکبرم مثلا/کبود نیست کمی خاکی است صورت من/نرفته دست کسی سوی معجرم مثلا/تو فکر کن مثلا عمه را کتک نزدند/مراقب است عموی دلاورم مثلا/شبی که گم شدم و بین دشت جا ماندم/نخورد ضربه محکم به پیکرم مثلا/به قصد کشت کسی خواست تا مرا بزند/ولی رسید به دادم برادرم مثلا/به روی نیزه کنار تو دید یک سر را/رباب گفت که خوابیده اصغرم مثلا/شاعر: مجید تال