شب ششم ماه رمضان 1402 - محمدرضا طاهری

نوشته اند دلم را برای خون جگری/بدون گریه زمانه نمی شود سپری/نیازمندِ تکامل ، به گریه محتاج است/درخت آب ندیده نمی دهد ثمری/دو فیض، توشه ی راه سلوک عاشق هست:/توسل سحری و عنایت سحری/هزار نافله خواندن چه فایده دارداگر نداشته باشد به عاشقان نظری؟/به هر دری که زدم باز پشت در ماندم/بس است در زدن من ، بس است در به دریبرای بنده خریدن بیا سر بازار/چه خوب می شود این مرتبه مرا بخری/همیشه خیر قنوت تو می رسد به همه/اگر چه نام مرا در نوافلت نبری/خودت برای ظهورت دعا کن و برگرد/دعای من هم به خودم هم نمی کند اثری/یگانه منتقم خون کربلا برگرد/قسم به عمه مظلومه ات بیا برگرد

رب خطاپـوش تویـی عبـد خطاکـار، منم/مستحق عفـو تویـی مستحـق نـار، منـم/گرچه سیه گشته رویم عفو تو داد آبرویم/آن‌که گناهش شـده با عفو تو تکرار، منم/آن‌ که مرا دست‌تهی دید و پذیرفت تویی/آن‌ که ز لطـف و کرمت آمده سرشار منم/آن‌که رها سازدم از دام خطا کیست؟ تویی/آن‌که به زنجیـر خطا گشتـه گرفتـار، منم/گر به جحیمم فکنی یـا بـه بهشتم ببری/بنـده عشـق علـی و عتـرت اطهـار منم/شاعر: حاج غلامرضا سازگار

شور و شوقم را ببین، یاور نمی خواهی عمو؟/اکبری یک ذره کوچکتر نمی خواهی عمو؟/تاب دوریِ مرا اینجا دل پاکت نداشت/قاسمت را پیش خود آن ور نمی خواهی عمو؟/وقت رفتن تو مگر با یاد زهرا مادرت/بر فراز نیزه هجده سر نمی خواهی عمو؟/