ولادت امام حسن مجتبی(ع) 1402 - سید مهدی حسینی

نمانده هیچ به جز آه سرد و چشم تر از من/کجاست در همه عالم کسی غریب تر از من/کسی غریب تر از من کجاست در همه عالم/نگاه لطف تو بر گردد ای خدا اگر از من/منی که هیچ ندیدم به غیر مرحمت از تو/تویی که هیچ ندیدی به غیر دردسر از من/تو بیشتر نگران منی و حس من این است/نیاز نیست بگویم که آبرو نبر از من/مرا مخواه در اندوه و آه بی تو بمانم/توان صبر ندارم مخواه بیشتر از من/مرا بخواه که روزی شهید چشم تو باشم/مرا به نام صدا کن اشاره از تو سر از من/مرا بگیر در آغوش زیرا به روز قیامت/فرار می کند آنروز مادر و پدر از من/در این معامله چیزی به غیر اشک ندارم/همین که شیره جان مرا بیا بخر از من/ببند ساک مرا و مسافر نجفم کن/بساز با نظر حیدر آدمی دگر از من

ساعات آخر دارم غم یار/زهرای عزیزم مشتاق دیدار/من سی ساله که یادمه دنباله/من توی کوچه می دویدی/من سی ساله که یادمه /تو شال منو با گریه میکشیدی/من سی ساله که یادمه جنجاله/مغیره رو وقتی رسیدی/محول الاحوالم ببین شکسته بالم/بیا به استقبالم/با فرق زخمی ابرو شکسته/میرم کنار پهلو شکسته/خیلی سخته بگم از اون ساعت که/خونه میون شعله ها بود/خیلی سخته بگم چی شد اون لحظه/که خونمون برو بیا بود/خیلی سخته دیدم با دست بسته/فاطمه زیر دست و پا بود/من علیِ مظلومم تنگ دلم خانومم/ز حق خود محرومم/محول الاحوالم ببین شکسته بالم/بیا به استقبالم/دارم وصیت با اشک و احساس/راز دلم رو گفتم به عباس/وای از زینب دل نگرونم امشب/برای لحظه ی اسارت/وای از زینب رسیده جونم بر لب/به دخترم میشه جسارت/وای از زینب پیاده پشت مرکب/چادر خاکی میشه غارت/غرق غم و افسوسم کوفه شده کابوسم/بزم می و ناموسم واویلا/من سی ساله که یادمه دنباله/من توی کوچه می دویدی/من سی ساله که یادمه /تو شال منو با گریه میکشیدی/من سی ساله که یادمه جنجاله/مغیره رو وقتی رسیدی/ای علی علی آقام علی علی

دل من معتکف صحن و سرای علی/این حسینیه فقط تحت لوای علی/همه ی ارض و سما خاک عبای علی/سلطان علی قرآن علی/در صحنه ی رزم طوفان علی/ای ناد تو جواب بدون معطلی/یا کُلَما اَمَرتَ عَلَیهِ مُعَوَلی/یا قاهر العدو و یا والی الولی/یا مَظهَرَ العَجائِبُ یا مُرتَضی عَلی/سلطان علی قرآن علی/در صحنه ی رزم طوفان علی/روزی بندگی ارض و سما با علی/سر و سامون علی و درد و دوا با علی/شب قدر تذکره ی کرب و بلا با علی/دلبر علی دلدار علی/حیدر علی کرار علی/هم آخری به صحنه ی خلقت هم اولی/هم در میان خطبه ی خود وحی منزلی/در خلقتت زمین و زمان مات مانده اند/یا مَظهَرَ العَجائِبُ یا مُرتَضی عَلی/سلطان علی قرآن علی/در صحنه ی رزم طوفان علی