چهاردهم رمضان 1402 - سید مهدی حسینی

بارم زمین افتاده کارم بهم پیچیده/اومد اونیکه از تو محبت دیده/از شرم سرم پایینه بار گنام سنگینه/این بی وفا باز از تو وفا میبینه/ببین آلودم ببین سر گشتم/قبولم کن که بازم برگشتم/بحق علی و بحق فاطمه/شب قدری یارب تو بگذر از همه/توو سختی یارم بودى ، صبر و قرارم بودى/هربار صدات کردم من کنارم بودى/یارب دلم تاریکه ، مرگم بهم نزدیکه/عمرم گذشت و فرصت ندارم دیگه/بگیر دستم رو نذار تنهاشم/می خوام اونیکه تو میخوای باشم/بحق غریبیه صاحب الزمان/به ما بی پناها خودت بده امان/احسانه لبریزى تو ، عشق دل انگیزى تو/پس آبروى من رو نمیریزى تو/هستم غلام حیدر ، مستم ز جام حیدر/روز قیامت میگم آقامه حیدر/علی مولامه منم مجنونش/مقرب میشم دم ایوونش/بحق یدالله ، به غربت على/به ما رحم کن امشب ، به عزت علی

به گرد بستر تو داد بیداد/نشسته دختر تو داد بیداد/چه سازم با دل خود وای ای وای/چه سازم با سر تو داد بیداد/یتیمی گفت مادر مرکبم کو/فقیری گفت که شمعِ شبم کو/دوچشمانت چرا تار است امشب/مرا کشتی نگو که زینبم کو/طبیب آمد سرش را هی تکان داد/مرا دست بلایی بی امان داد/طبیب امشب چه در گوش حسن گفت؟/زمین خورد و کفنها را نشان داد/زمان سوختن‌ها مانده باقی/غم عریان بدنها مانده باقی/به من حق میدهی حالا بسوزم/دوتا از این کفنها مانده باقی/نگاهم را به این رفتن بدوزم/لباس مجلس شیون بدوزم/خیالم نیست راحت با حسینم/نشستم چند پیراهن بدوزم/مرا با دردهای کوفه مگذار/که با نامردهای کوفه مگذار/مرا حتی تو با شاگردهایم/و با ولگردهای کوفه مگذار

سوگند به جلوه ی داور/سوگند به جان پیمبر/سوگند به سوره ی کوثر/سوگند به حضرت حیدر/حق با علیست تا به ابد مقتدا علی/هم ابتدای عالم و هم انتها علی/گفته به وقت خلقت ما زیر لب خدا/یا مظهر العجائب و یا مرتضی علی/دلبرم حیدر باورم حیدر/من غلام حیدرم حیدر/حَسبُنَا الله نِعمَ المولا علی/رَحِمَ الله مَن نادا یا علی/سوگند به عالم بالا/سوگند به جنت الاعلا/سوگند به صاحب دنیا/سوگند به چادر زهرا/عشق علی تمامی لطف جهان ماست/راز حلال زادگی کودکان ماست/بر او پناه میبرم هر صبح و ظهر و شام/شکر خدا که نام علی در اذان ماست/بِکَ یا الله بِرَسول الله/اشهد ان علیً ولی الله/حَسبُنَا الله نِعمَ المولا علی/رَحِمَ الله مَن نادا یا علی