سیزدهم رمضان 1402 - سید مهدی حسینی

گاهی به جای حرف باید گریه را آورد/بهتر به حاجت میرسد طفلی که گریان است/فردا گریبان گناهش را نمی گیرند/هر که سر هجران تو پاره گریبان است/با قصد قربت آمدیم و قرب مان دادند/مهمان تو انگار نه انگار مهمان است/باید برای تو که منت بر سرم داری/این آبرو را داد , جان دادن که آسان است/مردم که می خندند ما یک گوشه می گرییم/آدم که عاشق می شود حالش پریشان است/تکلیف این دل را که آواره است روشن کن/دل که بلاتکلیف شد آنقدر حیران است/تنبیه کردم این لبی را که نبوسیدت/بنگر که از حسرت چگونه زیر دندان است/سینه زنان مویه کنان دامن کشان آمد/زینب گلش را دید اما دید عریان است/بر روی کشته لااقل چیزی می اندازند/گیرم که این افتاده اصلا نامسلمان است

غبار کوچکی‌ام از نسیم جاده‌ی او/بلند می‌شوم از جای با اراده‌ی او/علی بزرگ بزرگ بزرگ‌های جهان/منم غلام غلام غلام‌زاده‌ی او/همیشه کوچک و خردند خانواده‌ی من/و تا همیشه بزرگند خانواده‌ی او/الی الابد همه ایل و تبار ما نوکر/همیشه‌اند امیران ما، نواده‌ی او/ندید اخم علی را کسی به جز ظالم/نصیب برده یتیم از رخ گشاده‌ی او/شهنشه دو جهان است شک نکن دیدی/سواره‌های جهان را اگر پیاده‌ی او/بگیر دامن اورا، ببین که حبل متین/نبوده غیر نخی از عبای ساده‌ی او/علیٌ مظلوم‌ٌ من الاول، علیٌ مظلومٌ الی الاخر/علی مظلوم فی حیاته، علی مظلوم فی مماته

من ماه به ماه توی بطن مادرم/سال به سال توی آغوش بابام/قرن به قرن به زیر لحد میگم/که علی آقام/اصلا دنیا بی حب مولا چیه؟/اصلا زندگی غیر روضه کجاست؟/اصلا خلق شدم تا به عالم بگم/که این زندگی نذری مرتضاست/من پرچمتو روی قله‌های عالم می زنم/هر دقیقه از عشق تو و بچه های تو دم می زنم/یا صاحب اللوا علی علی علی علی علی/ای شاه ماسوا علی علی علی علی علی/من ماه به ماه توی بطن مادرم/سال به سال توی آغوش بابام/قرن به قرن به زیر لحد میگم/که علی آقام/یعنی میشه تو لحظه ی آخرم/روی دامن مولا باشه سرم/روی سنگ قبرم اینو حک کنید/که من تا ابد نوکر حیدرم/یا صاحب اللوا علی علی علی علی علی/ای شاه ماسوا علی علی علی علی علی/خمار باده‌ی عشقم خمار جام علی/علی امام من است و منم غلام علی/جنازمو میبرند وادی السلام علی/من ایستاده بمیرم به احترام علی/هزار جان گرامی فدای نام علی/علی امام من است و منم غلام علی