شب سوم ماه رمضان 1402 - مهدی رسولی

کنج عزلت گزین و تنها باش/بین گمنام هاش پیدا باش/پی سیر و سلوک‌ اگر هستی/خاک شو محضرش تمنا باش/آخرت میوه ی همین دنیاست/پس از امروز فکر‌ فردا باش/دست، پیش کسی دراز نکن/سائل دست های سقا باش/علف هرز هم اگر بودی/در زمین حسینِ زهرا باش/گرچه اصلا به تو نیازی نیست/پای کار حسین اما باش/زیر خنجر به فکر ما بوده/ما به فکر گناه … ما را باش/میل داری به روضه ی رضوان/هر کجا روضه بود آنجا باش/هدف از گریه خنده ی زهراست/بی خیال ثواب عقبی باش/گریه کن پا به پای طفلی که/گریه می کرد با سر باباش/گفت حالا که آمدی بابا/یا مرا با خودت ببر یا باش/راستی دختری که آن کوچه است/کتک سیر خوردم از باباش/به من و روسریم فکر نکن/فکر بی معجری زن ها باش/

هر جا که به پرچمش نگاهت افتاد حرم رقیه است/تنها حرمی که روضه خون نمیخواهد حرم رقیه است/اومدم زیارتت با گریه با زاری/تو هنوزم وسط بازاری/خیلی روضه نگفته داری/وای/ ...سلام خانوم ایها الصدیقه الشهیده/ای نوه مادر قد خمیده/گنبدتم مثل موهات سفیده/